Blog Tag ทำดีเพื่อพ่อคืออะไร?

เนื่องในโอกาส (วโรกาส - เป็นคำที่ในหลวงจะต้องเป็นผู้ทรงใช้เอง) ที่พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวฯ จะทรงเจริญพระชนมพรรษา ๘๐ พรรษา ในวันที่ ๕ ธันวาคม ๒๕๕๐

พวกเราในฐานะคนเขียนบล็อก/เว็บ ไดอารี่ ขอถวายพระพรให้พระองค์ทรงพระเจริญ มีพระพลานามัยที่แข็งแรง และพวกเราปรารถนาที่จะทำความดีคนละหนึ่งอย่างเพื่อพ่อหลวงของพวกเรา

Blog Tag ทำดีเพื่อพ่อ คือการเขียนลงในบล็อกว่า ตั้งใจจะทำความดีอะไรหนึ่งอย่างเพื่อพ่อ แล้วส่งต่อไปให้คนอื่นอีก ๕ คน เพื่อให้เขียนบล็อกแบบเดียวกัน

กติกา

* ให้ copy เนื้อหาในหัวข้อ Blog Tag ทำดีเพื่อพ่อคืออะไร?
ที่อยู่ด้านบน และหัวข้อกติกานี้ นำไป paste ลงในบล็อกของคุณ

* เขียนบอกว่าใครที่ tag มาหาคุณ โดยให้ทำลิงก์ไปยังบทความที่ tag มาหาคุณด้วย เพื่อที่คนที่เข้ามาอ่านบทความของคุณ จะได้ตามไปอ่านบทความของคนที่ tag หาคุณได้

* เขียนความดีหนึ่งอย่างที่คุณตั้งใจจะทำเพื่อพ่อ ถ้านึกไม่ออกว่าจะเขียนอะไร ให้เข้าไปดูในเว็บ www.dogood.or.th

ครั้งหนึ่งนานมาแล้วเมื่อครั้งที่ผมเรียนอยู่ ป.๒ – ป.๓ (ประถมนะครับไม่ใช่ ป.ตรี) ครั้งนั้นเป็นครั้งแรกที่ชาวบ้านนอกอย่างผมได้รับรู้ข่าวคราวเกี่ยวกับพระองค์ท่าน จะเสด็จไปเยี่ยมประชาชนที่ บึงโขงหลง ผมจำได้ดีถึงเหตุการณ์ในตอนนั้น เราตื่นเต้นกันไปทั่วตำบล การเดินทางก็ต้องใช้การเดินเท้าไป หมู่บ้านของผมจะอยู่ห่างจากบึงโขงหลง ราวๆ ๑๐ กิโลเมตรเห็นจะได้ เราต้องออกเดินทางกันแต่เช้าเพื่อไปรอรับเสด็จ ซึ่งพระองค์ท่าน พร้อมด้วยพระบรมมวงศานุวงศ์ ทุกพระองค์จะเสด็จมาถึงในช่วงบ่าย

ตอนนั้นไปกับยายพี่สาวและพี่ชาย พ่อกับแม่ไม่ได้ไปด้วยเพราะไปต่างจังหวัดกลับมาไม่ทันเลยอดไปรับเสด็จ พ่อกับแม่ยังบ่นเสียดายอยู่เลยครับ เราไปจับจองที่กันได้ด้านหน้าๆ เห็นผู้ใหญ่หลายๆท่านยิ่งใกล้เวลายิ่งตื่นเต้นกันใหญ่ ตอนนั้นผมยังเด็กๆไม่ค่อยรู้เรื่องอะไรมากนัก ได้ยินแต่ยายบอกว่าเป็นบุญและวาสนาของเราแล้วที่ได้มารอรับเสด็จพระเจ้าอยู่หัวใกล้ชิดอย่างนี้ จะด้วยความที่ไม่มีวาสนาของผมหรืออย่างไรไม่ทราบ ผมเกิดกระหายน้ำขึ้นมาพี่ชายเลยพาออกไปซื้อน้ำข้างนอก ทั้งที่ตอนนั้นเจ้าหน้าที่ก็บอกว่าอย่าออกไปเพราะพระองค์กำลังจะเสด็จมาถึงแล้ว แต่เราก็ออกไป สุดท้ายพอพระองค์ท่านมาถึงก็กันคนที่อยู่ด้านนอก ห้ามเข้าไป เราเลยได้แต่มองอยู่ไกลๆ มีแต่ยายและพวกพี่สาวเท่านั้นที่ได้เห็นพระองค์อย่างใกล้ชิด

นี่คงเป็นความไร้วาสนาของผมเองทั้งที่โอกาสมาถึงแล้ว แต่สิ่งหนึ่งที่ผมภูมิใจคือการที่ได้เกิดมาเป็นคนไทย อยู่ใต้ร่มพระบารมีของพระองค์ ความดี่ที่ผมตั้งใจทำถวายพระองค์คือ

ข้าพเจ้าจะไม่ข้องเกี่ยวกับยาเสพติดทุกประเภท

พร้อมทั้งป้องกันคนในครอบครัวให้ห่างไกลจากสารเสพติดทั้งปวง

เพราะสิ่งเสพติดเหล่านี้ทำให้บ้านเมืองต้องสูญเสียกำลังคน กำลังทรัพย์

ในการป้องกันและปราบปราม อีกทั้งการฟื้นฟูและบำบัดผู้ที่เสพติดเหล่านั้น

เพราะฉะนั้นเราต้องร่วมมือกัน

“รักในหลวง ห่วงลูกหลาน ร่วมกันต้านยาเสพติด เดี๋ยวนี้”