มนต์รักบักม่วงน้อย

จำได้บ่มื้อลมแฮง ๆ (จำได้ไหม?วันที่ลมพัดแรงๆ)
เฮาแลนแข่งกันเก็บบักม่วง(เราวิ่งแข่งกันเก็บมะม่วง)
เจ้ากะยังได้ตั้งหลายพวง (เธอยังได้ไปตั้งหลายพวง)
ยาดบักม่วงจนหลวงพ่อเพิ่นไล่(แย่งมะม่วงกันจนหลวงพ่อต้องมาตะเพิด)

อยู่ใกล้วัดเคยนัดกันมา (ก็ตรงๆอ่ะนะ..จะแปลทำไม)
จนครูบาตั้งท่าสงสัย(จนพระท่านสงสัย)
บ่าวคุ้มเทิงอยากมักสาวคุ้มใต้ (หนุ่มคุ้มเหนืออยากรักกับสาวคุ้มใต้)
มักปานใด๋จนให้พระเบิ่งดวง(รักมากขนาดที่ต้องให้พระท่านดูดวง)

แต่มื้อนี้เจ้าหนีไปโดน (แต่วันนี้เธอหนีไปนานแล้ว)
บ่หลูโตนคนพาบ่ายบักม่วง(ไม่สงสารคนพาบ่ายบักม่วง)
เคยเอาข้าวเนี่ยงป้อนเจ้าพุ่มพวง (เคยเอาข้าวเหนียวคลุกแล้วป้อนน้อง)
ใจยังห่วงคึดฮอดมื้อบ่ายโบก(ใจยังคิดถึงวันนั้น)

ตั้งตาคอยน้ำตาย้อยทุกวัน (ตั้งตาคอยน้ำตาไหลทุกวัน)
ขนาดกลั้นยังต่งได้หลายโจก(ขนาดกลั้นน้ำตาแล้วยังได้ตั้งหลายแก้ว)
บ้านเดียวกันคือตั๋วกันค้างโคก (คนบ้านเดียวกันยังมาหลอกให้คอยเก้อ)
แซบบ่ายโบกอ้ายเลยลืมบ่ลง(พี่ลืมไม่ลงหรอก...ไม่รู้จะแปลยังไงดี)

คำนิยาม :

บ่ายบักม่วง,บ่ายโบก => เป็นวิธีการรับประทานมะม่วงของชาวอีสาน คือมะม่วงขนาดเล็กที่บ้านเรียกว่า มะม่วงกอสอ ลูกเล็กๆขนาดไข่ไก้ใบละ ๒ บาท เนื้อจะมีน้อยมาก เวลาจะกินลูกสุก ต้องใช้มีดกรีดด้านบน ห่างลงมาจากขั้วประมาณ ๒ เซ็นติเมตร บีบมะม่วงสุกให้น่วม แล้วดึงเม็ดออกมาอย่าให้เปลือกฉีกขาดจะได้เป็นกระบอก แล้วเอาข้าวเหนียว ยัดลงไปในกระบอกเปลือกมะม่วง คลุกเคล้าข้าวเหนียวให้เข้ากับเนื้อมะม่วง เป็นพร้อมที่จะรับประทานเนี่ยง => คือการคลุกเคล้าข้าวเหนียวให้เข้ากับเนื้อมะม่วงนั่นเอง

เว่ามาแล้วน้ำลายเหี่ยเลยขอรับ......

ศิลปิน : นันธนากร

ขอบคุณบ้านมหาดอทคอม