เสียงแคนคลอเคล้าทุ่งข้าว

เด็กชายสะพายตะข้อง

เดินท่องทุ่งนา

หมาน้อยคู่ใจเดินไปด้วยกัน

อยากหวนคืนท้องทุ่งเหลือเกิน

ท้องทุ่งที่เต็มไปด้วยความรัก

พ่อกับแม่ แลญาติมิตร ทำงานในกลางทุ่ง

เจ้าเด็กน้อย ยังคงสนุกสนาน

กับการปักเบ็ดหาปลา

บางวันโชคดีก็ได้...อ้ายช่อนตัวโต

บางวันก็...อ้ายดุกสีหม่น

บางวันก็ได้ อ้ายหมอตัวเล็ก(ก็ฉันปักเบ็ดซ้ำที่เดิมนี่นา)

เสียงแม่แว่วมา..อย่าลงเล่นน้ำในฝายนะลูก

ฉันแกล้งร้องตอบไป ในเชิงรับคำ.................

วันนี้ฉันจะลงเบ็ดใกล้ๆฝายใหญ่

เห็นพี่บอกว่ามีปลาตัวโตๆเยอะแยะ

เสียงแม่สำทับอีกครา....................

...........อย่าลงเล่นน้ำนะลูก...............

...........................

.............................

....................................เงียบ...................

ไร้เสียงขานตอบ..................................

แม่ร้อนใจเร่งบอกพ่อให้ไปดูไอ้หำน้อยด้วย...................................

.....

........

......................

.................................

.......................................................

ฉันรู้สึกตัวอีกที...............ฉันกลับมานอนบนเถียงนา

แม่....พ่อ.......และมวลหมู่ญาติ........นั่งล้อมตัวฉันไว้..............

แม่น้ำตาเพิ่งจะแห้งไป................

ยิ้มออกมาได้เป็นครั้งแรก

เมื่อหำน้อยลูกชายคนเล็กรู้สึกตัว.................................................

เขียนขึ้นเมื่อตอนคิดถึงแม่จับใจ

นายสิบหมื่น

ลายแคนลมพัดไผ่ - อ.สมบัติ  สิมหล้า

จาก : บ้านมหาดอทคอม