แสงแดดเช้าเริ่มทอแสงอุ่นๆ
หมอกยังไม่ทันจาง น้ำค้างยังคงเปียกอยู่บ้างตามพื้นดินและหญ้า
เด็กน้อยและเหล่าผองเพื่อน รีบเร่งแข่งกัน
กระวีกระวาด จัดแจง เสียมและกะแป๋งใบเล็กๆ
ไม่ลืมที่จะตักน้ำใส่ลงไปด้วย ๑ ขัน
เมื่อพร้อมหน้ากันแล้ว ก็บ่ายหน้าไปทางวัด
ออกเดินตัดลานวัดสู่ทุ่งนาทันที
ขณะนั้นพระกำลังเตรียมตัวออกบิณฑบาตร

"สูสิพากันไปไส...เด็กน้อยซุมนี่"
แว่วเสียงหลวงพี่ขี้เล่นเอ่ยถามเมื่อกลุ่มเด็กเดินผ่านวัด
"ไปขุดกุ๊ดจี่" เด็กๆตอบเกือบพร้อมกัน
"บ่ย่านบาปบ้อ...สิฆ่าสัดว์ยังสิยางก่ายวัดอีกเนาะ"
เด็กแก่นกะโหลกสวนทันควัน
"คั่วแล้วกะสิเอาลงมาเพลนำ ...แล้วบาปเฮากะแบ่งกันเนาะครูบา"
หลวงพี่ได้แต่ยิ้มไม่ตอบโต้ใดๆ เด็กเดินผ่านวัดลงทุ่งนาทันที

ต่างแยกย้ายกันไป เป้าหมายคือกองขี้ควายที่หมายตาไว้เมื่อเย็นวาน
ก้มหน้าก้มตาขุดหาแมงกุ๊ดจี่ กองขี้ควายของใครของมัน
บางทีก็ได้ยินเสียงทะเลาะกัน ด้วยเพราะแย่งกองขี้ควาย
"กองขี้ควย(ควาย)กูได๋นี่...กูหมายไว้มื่อวานนี้"เด็กคนหนึ่งส่งเสียง
"อยู่ไส..กูคือบ่เห็น" อีกคนค้าน
"ฮั่นเด้..ไม้กูปักไว้..บักผีบ้านี่แหม๋" เด็กคนแรกบอก
"จั๊กแหล่ว..เห็นตะไม้ซื่อๆ บ่ได้เขียนซื่อไว้ กูสิฮู่จั่งได๋" เด็กคนเดิมตอบ
"บักปอบเอ้ย..กูไปหากองใหม่กะได้วะ..." ว่าแล้วเด็กคนแรกก็ผละไป

ตะวันสายแดดแรง หลายคนเริ่มร้อนและหิวน้ำ ต่างชวนกันกลับ
"มื่ออื่น(พรุ่งนี้) เอาน้ำมานำเด้อ.." เด็กๆคุยกัน
ประสบการณ์สอนให้เด็กๆรู้จักวางแผนสำหรับอนาคตแล้ว
ต่างคนต่างได้มากพอสมควร แมงกุ๊ดจี่ที่แช่น้ำในกะแป๋งเริ่มถ่าย
ที่ก้นกะแป๋งมีขี้ควายออกมาแล้ว แช่ไว้สักสอง สาม ชั่วโมง
ตัวเล็กก็ถ่ายขี้ออกหมดท้อง เหลือแต่ตัวใหญ่ที่จะต้องบีบเอาขี้ออก
แกะปีก บีบขี้ออก ล้างน้ำอีกรอบ ก่อนน้ำมาสะเด็ดน้ำเล็กน้อย

กระทะร้อนแล้วก็เทแมงกุ๊ดจี่ลงไป ใส่เกลือลงไปหน่อย
คั่วไปสักพัก ระวังอย่าให้ไหม้เดี๋ยวจะไม่อร่อย
เสียงน้ำในกระทะเริ่มดังฉ่า....กลิ่นหอมเริ่มโชย
ฉีกใบมะกรูดลงไปด้วย...หอมฉุยทีเดียวเชียวแหละ
หลังจากสุกแล้วเรียบร้อย.........

ส่วนหนึ่งตักแบ่งใส่ถ้วยไว้ เพื่อให้แม่นำไปถวายเพล
อย่างที่ได้เอ่ยปากไว้กับหลวงพี่
(แต่ไม่รู้บาปนี้แบ่งกันได้หรือเปล่านะสิ)
ที่เหลือก็กิน......มันซะอย่าให้เหลือ

ภาพในอดีตยังคงชัดเจนในหัว ความเป็นจริงในวันนี้
แมงกุ๊ดจี่หายากมากแล้ว หรือจะต้องทำฟาร์มเลี้ยงกันแล้วหรืออย่างไร

แรงบันดาลใจที่เขียนเรื่อง "คึดฮอดแมงกุ๊ดจี่" จาก
Entry : กุดจี่ตัวสุดท้ายฯ
http://www.oknation.net/blog/numsunjon/2008/01/07/entry-4

เครดิตภาพ : จาก Internet
และ เจนอักษราพิจารณ์

ใช้ฟังเพื่อความบันเทิง โปรดอุดหนุนสินค้าลิขสิทธิ์