วันพฤหัสบดี ที่ 24 เมษายน 2551
มนต์เสียงแคน(ท้าวก่ำกาดำ)
Posted by
นายสิบหมื่น
,
ผู้อ่าน : 229
, 15:07:51 น.
พิมพ์หน้านี้
|
ท้าวก่ำกาดำน้อย บายแคนเลยเป่า(บาย = จับ)ท้าวกะยืนแท่แล้ เลยซ่ำเป่าแคน(ยืนแท่แล้ = ยืนตรงเงยหน้า) ท้าวกะแตะลูกหนึ่งแล้ว ลูกสองสามสี่ท้าวกะแตะกิ่งก้อย ขานทอแม่มือ(กิ่งก้อย = นิ้วก้อย)ท้าวกะเป่าจ้อยจ้อย คือเสียงเสพสวรรค์(จ้อยจ้อย = เจื้อยแจ้ว) , (เสพ = บรรเลง)ปรากฏดังม่วนก้อง ในเมืองอ้อยอิ่น(ม่วน - เสนาะ) , (อ้อยอิ่น - อ้อยอิ่ง)เป็นที่ม่วนใจดิ้น ดอมเจ้าเป่าแคนฝูงหมู่ชาวเมืองเขา เล่าฟังเย็นบิ้ง(เย็นบิ้ง ....
|