เป็นอีกวันที่การงานรุมเร้า

ก้าวย่างแต่ละทีมันลำบากลำบน

ประเดประดังกันเข้ามา

ก่อนที่ชีวิตจะไม่อยากดำเนินต่อ

ขอสู้อีกสักตั้ง

ห่างหายไปหลายเพลาแล้ว

มิได้อัพเรื่องราวใดๆ

มันวุ่นวายทั้งเรื่องาน และเรื่องส่วนตัว

ไหนจะครอบครัวอีกเล่า

เออหนอ...เกิดมาเป็นคนลำบากลำบนเช่นนี้

แต่นั่นก็มิได้หมายความว่า

ฉันจะล้มตายเสียเมื่อไหร่เล่า

เอ้า....ปลุกพลังลุกขึ้นยื่นใหม่

ดูเจ้ากล้วยไม้ช่อนี้สิ

ออกดอกให้ชื่นชมปีละครั้งเท่านั้น

แต่ก็ต้องรดน้ำ ให้ปุ๋ยมิได้ขาด

เราก็เช่นกัน หากเราอดทนเข้าไว้

ดอกผลของการทำงานคงงอกงามให้ได้ชื่นชมบ้าง

.

.

.

ไปทำงานดีกว่า

.

.

แล้วจะแอบกลับมาตอบทุกท่านครับ