• นายสิบหมื่น
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • วันที่สร้าง : 2007-03-28
  • จำนวนเรื่อง : 207
  • จำนวนผู้ชม : 65146
  • จำนวนผู้โหวต : 298
  • ส่ง msg :
ลายแคนลมพัดไผ่

อ.สมบัติ สิมหล้า เทพแห่งแคน ผู้บรรเลงพรมพริ้วกรีดนิ้วไล่รู

View All
<< พฤษภาคม 2008 >>
อา จ อ พ พฤ ศ ส
        1 2 3
4 5 6 7 8 9 10
11 12 13 14 15 16 17
18 19 20 21 22 23 24
25 26 27 28 29 30 31



วันศุกร์ ที่ 16 พฤษภาคม 2551
ความจำเป็นอันโหดร้าย
Posted by นายสิบหมื่น , ผู้อ่าน : 281 , 08:09:27 น.   | หมวดหมู่ : บันทึก..ถึง..ลูกชาย  
พิมพ์หน้านี้

   ความจำเป็นบางอย่างที่ดูจะโหดร้ายเกินไปสำหรับชีวิตของคนเรานั้น ดูเหมือนว่ามันไม่ได้อยู่ไกลจากตัวเรามากนัก เพียงแต่ว่าเมื่อใดเท่านั้นเองทีมันจะเข้ามาแนบชิดเราและคนรอบข้างของเรา เมื่อไม่นานมานี่เอง ช่วงต้นเดือนเมษายน เดือนแห่งความร้อนแรงเลวร้าย พี่สาวของแม่น้องธีร์อาการทรุดหนักลง เหล่าญาติพี่น้องจึงต้องกลับพร้อมหน้ากัน เพื่อสิ่งที่เรียกว่าความผูกพันความรักความห่วงใยของพี่น้องในสายเลือดและในช่วงนั้นของเวลาก็ได้ทำให้พ่อลูกต้องห่างกันไกลหลายร้อยกิโลฯ ดังที่เคยบอกกล่าวกันมาแล้ว แต่วันนี้ความรู้สึกนั้นที่ผมเคยบอกทรมาน คิดถึง ดูมันจะน้อยนิดเหลือเกินกับความรู้สึกเป็นห่วงทุกข์ใจกังวลใจของเหล่าญาติพี่น้อง
   เพราะเธอเป็นโรคร้ายแรงที่ใครๆก็ไม่อยากเป็น แต่ก็มีความเสี่ยงและมีโอกาสเกิดจึ้นได้ หากเราไม่ดูแลรักษาสุขภาพของเรา
   มะเร็ง......เจ้าตัวร้ายที่คอยกัดกินร่างกายของคนเรา มันจะค่อยๆคืบคลานกัดกิน จนในที่สุดตัวเราจะทนไม่ไหวและตายไปในท้ายสุดนั้น แต่ถ้าเรารู้เท่าทัน ก็อาจรักษามันได้ ยับยั้งมันได้ แต่โดยส่วนมากแล้ว กว่าจะรู้ว่าตนเองเป็นมะเร็งก็สายไปเสียแล้ว เพราะกว่าอาการมันจะแสดงออกนั้นมันก็เลยไปจนจะถึงระยะสุดท้ายเสียแล้ว การรักษาก็ทำได้แค่เพียงประทัง และยืดชีวิตออกไปให้ได้รับความทรมานออกไปอีกเท่านั้นเอง
   นับตั้งแต่ลูกยังอยู่ในท้องของแม่ คุณป้าก็เข้ามารับการรักษาที่ศูนย์มะเร็ง เป็นระยะ ทั้งฉายรังสีเพื่อยับยั้งเจ้าตัวร้ายนั่น จนมาถึงการให้เคมีบำบัด แต่ดูเหมือนว่าอาการของป้าจะทรงๆทรุดๆมิได้หาย เพียงแต่กำลังใจเท่านั้นที่ทำให้ป้าต่อสู้กับมันมายาวนานนัก คนรอบข้างต้องให้กำลังใจป้ากันทุกคน อาการของป้าเริ่มแย่ลง เมื่อใกล้วันที่ลูกจะถึงกำหนดคลอด โดยปกติแม่จะต้องคลอดเจ้าด้วยวิธีธรรมชาติ หากแต่วันนั้นแม่ได้รับโทรศัพท์ข่าวป้าอาการแย่ลง ทำให้ความดันของแม่ขึ้นมาเยอะมากๆ คุณหมอเกรงจะมีอันตรายทั้งแม่และลูกจึงนัดผ่าเจ้าออกมาอย่างปลอดภัยต้องขอบคุณคุณหมอ ชาตินักรบ เป็นอย่างมากที่ดูแลทั้งแม่และลูกจนปลอดภัย
   หลังจากที่เจ้าคลอดแล้ว ป้าก็เดินทางเข้ามาที่ลพบุรีเพื่อรักษาอีกครั้ง เป็นการให้เคมีครั้งที่สาม แต่ป้าเจ้าก็ไม่ได้หวังอะไร หากเพียงแต่กำลังใจจากคนรอยข้างทำให้ป้าฮึดสู้อีกครัง และเข้ารับการรักษาแล้วกลับมาพักฟื้นที่บ้านเรา เมื่อป้าเห็นหน้าเจ้าดูป้ามีความสุข คอยอยู่ใกล้ๆเจ้าจนครบอาทิตย์ดูอาการของป้าเจ้าดีขึ้นมาก และก่อนกลับไปพักฟื้นที่บ้านต้องไปหาหมออีกรอบ ในครั้งนี้ไม่มีใครรู้ว่าเกิดอะไรขึ้นป้าเจ้าไม่ยอมเล่าให้ใครๆฟัง เอาแต่ร้องไห้ และเดินทางกลับศรีสะเกษทันที หลังจากนั่นไม่นานอาการก็กลับทรุดลงอีกจนเจ้าต้องห่างจากพ่อเกือบเดือน
  ในครั้งนี้ก็ได้รับรู้สิ่งที่เกิดขึ้นเมื่อครั้งสุดท้ายที่ไปหาหมอ ป้าเจ้าเล่าว่า วันนั้นไปพบหมอที่ศูนย์มะเร็งหมอเรียกไปคุยถามว่ามีญาติมาด้วยหรือเปล่า ป้าเจ้าบอกไม่มี หากมีอะไรก็ให้คุยกับตัวป้าได้เลย จากนั้นหมอก็พ่นไอ้สิ่งที่ไม่น่าออกมาจากปากคนที่ได้ชื่อว่าเป็นหมอ "คุณไม่ต้องมารักษาอะไรอีกแล้ว เพราะรักษาไปก็ไม่มีวันหายหรอก เสียเวลาเปล่าๆ" คิดดูสิว่าคนป่วยด้วยโรคร้ายเมื่อได้ยินหมอพูดแบบนี้ไม้ชักกระตุกตายต่อหน้าก็บุญเท่าไหร่แล้ว
  ดูมันช่างโหดร้ายเหลือเกินนะ ไอ้ความจะเป็นนี้ ถึงวันนี้อาการของป้าเจ้าก็ยังไม่ได้ดีขึ้นหรือเลวลงแต่อย่างใด ที่อยู่ได้เพราะกำลังใจจากลูกหลานนั่นเอง แต่ก็คงอีกไม่นานนัก..........

อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 69
หมีปิศาจ วันที่ : 12/06/2008 เวลา : 15.04 น.
http://www.oknation.net/blog/mee104
ขอบคุณสำหรับทุกความเห็น ช่วยแนะนำมือใหม่หัดเขียนด้วยครับ

ขอเป็นกำลังใจให้กับเจ้าป้าของน้องธีร์ ด้วยครับ

ตกลงนั่นเป็นหมอ หรือ อะไรกันแน่ พูดจาแบบนี้ ใช้ไม่ได้เลยครับ

สำหรับผม ภาวณา ถ้าจะต้องเป็น ก็ขอให้เป็นเมื่อลูกๆ โตพอเลี้ยงตัวเองได้เท่านั้นครับ
ความคิดเห็นที่ 68
เจนอักษราพิจารณ์ วันที่ : 11/06/2008 เวลา : 08.27 น.
http://www.oknation.net/blog/numsunjon

ผมเคยประสบกับเหตุการณ์และชะตาชีวิตที่เราไม่คาดคิด
แต่ยังมีสิ่งดี ๆ คือน้ำใจจากญาติพี่น้องและเพื่อนพ้องรอบข้าง ทำให้มีกำลังใจในการดำเนินชีวิตต่อไป ที่สำคัญคุณหมอที่รักษาให้กำลังใจและเป็นเป็นมิตรที่ดีมาก
ความคิดเห็นที่ 67
พราวนภา วันที่ : 25/05/2008 เวลา : 01.44 น.
http://www.oknation.net/blog/yui

..
อ้ายแสน...

ขอส่งกำลังใจให้ป้าน้องธีร์ด้วยค่ะ...

คำพูดของหมอ..
เขาพูดด้วยความชินปาก..โดยที่ไม่เขาไม่รู้หรอกว่า..
ญาติผู้ป่วยก็ต้องการ กำลังใจ..ความรู้สึกดีดี
จากผู้กุมชิวิตผู้ป่วยนั้นไว้....

ยุ้ยเคยเจอเหตุการณ์แบบนี้เหมือนกัน..
รู้สึกแรก..
....อยากตบปากหมอจัง...

..
ความคิดเห็นที่ 66
อุต-ศิลป์02 วันที่ : 24/05/2008 เวลา : 22.56 น.
http://www.oknation.net/blog/industrialart02

หมออย่างนี้เป็นใครก็ไม่นับถือหรอกนะอ้ายแสน
เหมือนไม่มีจรรยาบรรณแพทย์เลย
ความคิดเห็นที่ 65
แม่หมี วันที่ : 20/05/2008 เวลา : 10.31 น.
http://www.oknation.net/blog/mamaomme

แย่มากๆเลย หมอน่าจะมีวิธีพูดที่ดีกว่านี้

อย่าไปใส่ใจเลยค่ะ กลับมาดูแลเอาใจใส่คนป่วยดีกว่า

เป็นกำลังใจให้นะคะ
ความคิดเห็นที่ 64
ปรีเปรม วันที่ : 20/05/2008 เวลา : 08.54 น.
http://www.oknation.net/blog/preprem

เป็นโรคที่น่ากลัวมากครับ...ขอให้หายไวไวครับ
ความคิดเห็นที่ 63
skinhead วันที่ : 20/05/2008 เวลา : 08.06 น.
http://www.oknation.net/blog/skinhead
               p     u     r     e              

น่าจะตั้งสติก่อนพูดอะไรนะครับคุณหมอ
เพราะเรื่องละเอียดขนาดนี้
ความคิดเห็นที่ 62
นายสิบหมื่น วันที่ : 20/05/2008 เวลา : 07.44 น.
http://www.oknation.net/blog/namsean
ลูกชาวนา...ลูกอีสาน...

ขอขอบคุณน้ำมิตร
พี่สาวพี่ชาย
สหายชายหญิง
น้องสาวน้องชาย
ขอบคุณกำลังใจทุกสายครับ
ผมได้รับกำลังใจและนำส่งไปยังป้าของน้องธีร์
ผมเชื่อว่าปาฏิหาริย์มีจริง
แรงใจเหล่านี้ขอให้ป้าน้องธีร์ผ่านพ้นไปได้ด้วยดี

ด้วยจิตรคารวะ
นายสิบหมื่น
ความคิดเห็นที่ 61
thesaint วันที่ : 19/05/2008 เวลา : 23.07 น.
http://www.oknation.net/blog/thesaint
----การใส่สายยางในจมูกดูเลวร้าย .....แต่การดึงออกมันทำให้ผมแทบบ้า ----

----สุขภาพเป็นสิ่งที่ปกปิดอยู่ภายใน จนกระทั่งวันที่อาการคืบคลานเข้ามา ....ไม่ว่าจะด้วยเหตุผลใดก็ตาม ภาวนาให้ทุกอย่างเป็นไปไนทิศทางที่ดีครับ -----
ความคิดเห็นที่ 60
คุณนายจำเป็น.. วันที่ : 19/05/2008 เวลา : 22.24 น.
http://www.oknation.net/blog/ClubOffit

ค่ะ..เป็นสิ่งที่ไม่อยากจะมีใครเจอ

เป้นสิ่งที่มันก้อาจหลีกเลี่ยงได้และไม่ได้นะคะ...
ความคิดเห็นที่ 59
..ขิงชมพู.. วันที่ : 19/05/2008 เวลา : 13.29 น.
http://www.oknation.net/blog/khingchomphuu


ขอเป็นกำลังให้คนป่วย และญาติๆคนป่วยทุกๆคนนะคะ...

กำลังจากญาติเป็นสิ่งสำคัญมากๆ และถ้าคนป่วยอึดสู้
ด้วยกำลังใจที่เข้มแข็งด้วยแล้ว เหมือนมีปฎิหาร์ค่ะ
บางครั้งอาการที่เป็น...เหมือนจะดีขึ้นเรื่อยๆ
ขอเพียงอย่าท้อนะคะ...


(หมอบางคนก็เป็นเช่นนี้ค่ะ...ทั้งๆที่เรียนจิตวิทยามาทุกคน..)
ความคิดเห็นที่ 58
แล วันที่ : 19/05/2008 เวลา : 08.52 น.
http://www.oknation.net/blog/sammapi-salad

หลายวันก่อนเพื่อนสนิทโทรมาค่ะ
ร้องไห้...ฟังจากน้ำเสียงก็ท้อเต็มที
แม่เพื่อนเป็นมะเร็งค่ะ ตอนนี้ก็แย่ แต่กำลังใจคนป่วยยังดี
คุยกันสัพเพเหระ สุดท้ายก็บอกเพื่อนไปว่า

...อย่าฟ้าวท้อเด้อ คันเจ้าท้อ แม่เจ้าแห่งสิเหมิดกำลังใจเดะหมู่เอ๊ย...

ตอนนี้ก็ทำได้เท่านี้ค่ะ เป็นกำลังใจให้กำลังใจสำคัญของคนป่วยค่ะ
ความคิดเห็นที่ 57
chalee วันที่ : 18/05/2008 เวลา : 21.03 น.
http://www.oknation.net/blog/chalee
  This land taught me the value of life.   

แวะมาเยือน

ในวันที่บ้านของนู่ลีฝนตกไม่หยุดตั้งแต่เช้าเลยค่ะ


"นู๋ลี"
ความคิดเห็นที่ 56
YOKUJUNG วันที่ : 18/05/2008 เวลา : 20.12 น.
http://www.oknation.net/blog/yokujung
 Follow your heart and your dreams will come true. 

เอาใจช่วยนะคะ

อย่าไปสนใจกับคำพูดไร้จรรยาบรรณแบบนั้นเลยค่ะ

ฮึดสู้...เพื่อคนที่เรารัก...และรักเรานะคะ
ความคิดเห็นที่ 55
มัคคุเทศก์ทางวิญญาณ วันที่ : 17/05/2008 เวลา : 21.18 น.
http://www.oknation.net/blog/guide007
โลกนอกห้องเช่ามันช่างปลอดโปร่งเสียเหลือเกิน...

ให้กำลังใจครับ
โรคร้าย
ที่ไม่มีใครอยากเผชิญ
ความคิดเห็นที่ 54
kaikhong วันที่ : 17/05/2008 เวลา : 13.38 น.
http://www.oknation.net/blog/kaikhong


เมนูวันหยุดครับ

http://www.oknation.net/blog/kaikhong/2008/05/17/entry-1
ความคิดเห็นที่ 53
numouse_2007 วันที่ : 17/05/2008 เวลา : 13.35 น.
http://www.oknation.net/blog/numouse

ปัจจุบันนี้ มะเร็ง มันมีหลายชนิดมากเลยค่ะ

เป็นกำลังใจให้นะคะคุณป้าน้องธีร์

กำลังใจดีก็ทำให้สุขภาพใจแข็งแรงได้เนอะอ้าย
ความคิดเห็นที่ 52
รัตน์ใบขวาน วันที่ : 17/05/2008 เวลา : 11.26 น.
http://www.oknation.net/blog/khonthook
กลุ่มวรรณกรรมใบขวาน - www.esanstate.com 

ขอให้ธรรมะจงคุ้มครอง

สวัสดีครับญาอ้าย
ความคิดเห็นที่ 51
มีนา วันที่ : 17/05/2008 เวลา : 00.09 น.
http://www.oknation.net/blog/mena
มุมมองของมีนา

มีคนรู้จักเป็นโรคมะเร็ง
รักษาที่ รพ.เอกชน แต่ค่ารักษาแพงมาก
จึงขอไปรับยาที่ รพ.รัฐ
หมอคนเดียวกันแท้ๆ
ยังพูดจาให้คนไข้ต้องกลับมาร้องไห้ แล้วไม่อยากหวนกลับไปรับยากอีกเลย

คนไข้โรคมะเร็ง ต้องการกำลังใจและคำพูดที่ดีๆ จากหมอค่ะ
แม้ว่าจะเป็นเพียงคำปลอบโยนที่ไม่จริงก็เถอะ
ความคิดเห็นที่ 50
ปอจู วันที่ : 16/05/2008 เวลา : 22.42 น.
http://www.oknation.net/blog/Paojoo1974


สวัสดีค่ะ.....พี่แสน..
ปอจูพูดไม่ออกเลยค่ะ
ขอเป็นกำลังใจให้คุณป้าต่อสูต่อไปนะคะ
คนเราเสียอะไรเสียไปรักษาใจไว้ให้ดีนะคะ
ปอจูขอเป็นกำลังใจให้ครอบครัวของพี่ตลอดไปค่ะ
ป.ล.. ขอบพระคุณมากนะคะ
ที่ไม่รังเกียจ "เมล็ดพันธุ์สีแดง..แห่งเขตงานตะนาวศรี" คนนี้
ความคิดเห็นที่ 49
ur_sister วันที่ : 16/05/2008 เวลา : 22.14 น.
http://www.oknation.net/blog/ursister

ญาติคุณป้าก็อย่าท้อนะคะ
ความคิดเห็นที่ 48
ชาลี วันที่ : 16/05/2008 เวลา : 20.53 น.
http://www.oknation.net/blog/chaleejang
This land taught me the value of life.

บางที หมอคนนั้นอาจไม่ได้ฝึกมาเพื่อการพูด
วาระเช่นนี้ คนเจ็บควรได้รับการเยียวยาทั้งร่างกายและจิตใจ

คำพูดลักษณะเดียวกัน แต่ความรู้สึกไม่เหมือนกันเวลาได้ฟัง
ก็เกิดขึ้นกับคุณย่าค่ะ แต่คุณหมอไม่ได้พูดอย่างไม่รักษาน้ำใจแบบนี้

คุณหมอแต่ละคน (เขาร่วมมือกัน ปรึกษากันที่จะรักษาคนไข้)
บอกพวกเราลูกหลานว่า "คุณย่าอายุมากแล้ว ถ้ารักษาแบบนี้ จะมีผลอย่างไร
ถ้ารักษาอย่างนั้นจะเป็นอย่างไร หรือจะรอเวลาจนถึงที่สุดของท่าน"

นี่เป็นคำพูดที่ให้ทางเลือกแก่ลูกหลานของคนเจ็บ

ส่งกำลังใจไปให้คุณป้าของน้องธีร์นะคะ ที่พึ่งสุดท้ายของคนเจ็บ
ไม่ใช่หมอแล้วล่ะ แต่คือญาติพี่น้องและลูกหลาน


"นู๋