| ก่อนฝนมาหลังฝนซา | ||
ถ่ายภาพมันไปเรื่อง กล้องก็ยืมเขามา |
||
|
View All |
||
| ลายแคนลมพัดไผ่ | ||
อ.สมบัติ สิมหล้า เทพแห่งแคน ผู้บรรเลงพรมพริ้วกรีดนิ้วไล่รู |
||
|
View All |
||
| << | มิถุนายน 2008 | >> | ||||
| อา | จ | อ | พ | พฤ | ศ | ส |
| 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 |
| 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 |
| 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 |
| 22 | 23 | 24 | 25 | 26 | 27 | 28 |
| 29 | 30 | |||||
พิมพ์หน้านี้
|
จะด้วยเหตุผลกลใดก็แล้วแต่ ทุกวันนี้ค่าครองชีพมันช่างสูงขึ้นไร้ขีดจำกัด สวนทางกับคุณภาพชีวิตที่ต่ำลงเรื่อยๆ ข้าวของแพง...ค่าแรงต่ำ จึงจำเป็นอย่างยิ่งที่ทุกคนจะต้องดิ้นรน เพื่อหาหนทางแห่งความอยู่รอดของชีวิต ฉันก็หนึ่งคนที่ทนฟันฝ่า เหนื่อยกายและใจแต่ถ้ายอมแพ้นั่นหมายถึง อีกหลายชีวิตในครอบครัวต้องถึงทางตันเช่นกัน
จักรยานสีแดงคันเก่งคันนี้ของฉัน เป็นหนึ่งในเครื่องมือสำหรับการอยู่รอดในยุคนี้ ในทุกๆวันฉันและแกออกเดินทางจากบ้านในยามเช้า และหวนคืนชายคาที่พักกายในยามเย็นย่ำ
หนทางมิได้โรยด้วยกลีบกุหลาบ หากแต่เป็นทางราดยางมะตอยเก่าคร่ำขาดการบำรุงดูแลมานาน บางครั้งจะมีรถบรรทุกไก่มาจากฟาร์ม แล่นผ่านไปพร้อมกับแรงลมที่พัดมาปะทะด้านหลัง พร้อมกันนั้นกลิ่นขี้ไก่ก็โชยมาด้วย
แต่นั่นหาใช่อุปสรรคเลย ฉันยังคงวนเวียน เช่นนี้ในทุกๆวัน และในวันรุ่งของอีกวันที่ฉันยังตื่น และยังมีลมหายใจ ถึงหน้าฝนก็ต้องลุยฝน พร้อมเสื้อกันฝนสีส้มแจ๊ด ผ่านไปทางไหนก็มีแต่คนมอง..อิอิอิ(ชอบนะมันเด่นดี)
ระหว่างทางก็มีสิ่งให้เพลินใจได้เหมือนกัน บางอารมณ์ก็แวะชมนกชมไม้ไปตามประสา นี่คงเป็นอีกสิ่งหนึ่งที่ช่วยให้ผ่อนคลาย จากความตึงเครียดของชีวิตได้บ้าง ฉันไม่ได้ทำประชดชีวิตหรือเสแสร้งใดๆ หากแต่สิ่งที่ฉันทำเพราะว่าฉันมีและฉันไม่มีอย่างใครใคร ด้วยตัวฉันเอง นายสิบหมื่น ขอบคุณเพลงที่มีคุณค่า เพลง : จักรยานคนจน ศิลปิน : ยอดรัก สลักใจ
|