พิมพ์หน้านี้
|
. มานั่งคิดว่า อะไร ที่ นึกถึงทุกครั้ง แล้วทำให้เรา มีความสุข คงเป็น วัยเด็ก ใช่ วัยเด็กที่โลกนั้น แสนสวยงาม ทุกสิ่ง น่าเรียนรู้ และ ค้นหา รู้สึกว่า อะไร มันก็ช่างใหญ่โต ไปหมด บางช่วง ไปอยู่กับยาย ที่บ้านนอก ตอนเย็นๆ เด็กๆแถวนั้น ก็ จะมาโดดน้ำเล่นกัน แม่น้ำ ที่ ใสสะอาด มีเด็ก ตัวเล็ก ตัวน้อย ดำผุด ดำว่าย บางคน ยังว่ายไม่แข็ง ก็ กอดลูกมะพร้าวไว้ สองลูก เล่นกันจน ต้องมี ไม้เรียวแต่ละบ้าน มาตาม ไม่งั๊น ไม่ยอมขึ้น .. ไม่นานนี้ เพิ่งกลับไป ในสถานที่นั้น จริงๆแล้ว ก็ เป็นเพียงแค่ ลำคลอง เล็กๆ แต่ มันเป็น แม่น้ำแห่งความสุข ของวัยเด็ก... .. เป็นมั๊ย จันทร์ถึงศุกร์ ปลุกแล้วปลุกอีก ไม่ยอม ตื่น แต่ เช้าวันเสาร์ จะ ตื่นเช้า เป็นพิเศษ ด้วย อารมณ์ ที่ แช่มชื่น นั่งอยู่หน้า ทีวี สายหน่อย เดี๋ยวมี แก๊งส์โดดยาง มาตามถึงบ้าน "ท่ายากส์สุด คือ แม่หัว ต้องกะระยะดีๆ ถึงจะได้ท่าสวย ไม่ใช่เรื่อง ง่ายๆ" เล่นกันจน เหนื่อย เดี๋ยวมี ไอติม มาขาย ถ้า วัยเดียวกัน คงจำได้ ลุง จะหิ้วกระติกยาวๆมา ถ้าใคร ได้สีแดง(หรือสีอื่นด้วยจำไม่ได้แล้ว) กินฟรี อีก 1 แท่ง ต่อด้วย ป้าหาบขนมถ้วยมา มีไม้พายเล็กๆ ไว้ให้เด็กๆ แคะกิน (ไม่รู้ ทั้งวัน ป้าแกเปลี่ยนน้ำ ที่แช่ไม้พาย บ้างรึปล่าว) .. แค่คิด ก็ มีความสุขแล้ว มัน เป็นโลกเล็กๆ ที่ อยู่ในหัวใจ ของทุกคน มันเป็นความสุข ที่ มีชีวิต กับ ภาพวัยเยาว์ สักใบ มันมี เรื่องราว อยู่ในนั้น มากมาย . ตอนที่เรา เป็นเด็ก โลก หมุนรอบตัวเรา แต่ พอเราโตเป็น ผู้ใหญ่ ..เรา ต้องเดินตามโลก.. .
ชิ้นนี้ได้มาจากร้าน จีฉ่อย ร้านนี้มีตั้งแต่สากกะเบือยันเรือรบ มีทุกอย่างที่ท่านต้องการ(จริงๆนะ) . . . |