สุภาษิต ปริศนาธรรม นำให้คิด
เพื่อเตือนจิตพวกเราเหล่ามนุสสา
ใช้ประดับ ความรู้ คู่ปัญญา
เป็นวิชา พาเรา ให้ก้าวไป

ปริศนาธรรมข้อหนึ่งพึงรู้จัก
สี่คนมักแบกหามตามขานไข
อีกสามคนแห่แหนสู่แดนไกล
คนสุดท้ายนั่งแคร่แลสุขจริง

คนสำคัญยังอีกสองต้องครวญคิด
คู่ชีวิตมนุษย์เราเหล่าชายหญิง
ใครใคร่รู้เนื้อความตามอ้างอิง
โปรดอย่านิ่งติดตามอ่านกันต่อไป...

สี่คนหามองอาจคือธาตุสี่
ดินน้ำดีลมไฟสุ่มเป็นกลุ่มใหม่
เกิดเป็นตน เป็นตัวมีหัวใจ
เป็นผู้ดีเศรษฐีไพร่ได้ทุกคน

สามคนแห่จริงแท้พระไตรลักษณ์
สมานสมัครเคียงคู่กันแบ่งปันผล
อนิจจังไม่เที่ยงแท้แก่เหล่าชน
เกิดกี่หนไม่พ้นแน่แก่เจ็บตาย

ความไม่แน่แห่ตัวให้หัวหงอก
หน้าขาววอกหนังย่นจนใจหาย
ฟันก็โยกหูตึงหนักตาชักลาย
เจ็บเจียนตายเพราะความแก่ช่างแย่จริง

คนนั่งแคร่ให้เพื่อนแห่ได้แก่จิต
ในชีวิตนายคือใจเป็นใหญ่ยิ่ง
แคร่ที่นั่งคือร่างกายใด้พึ่งพิง
กายหยุดนิ่งเมื่อจิตคล้อยลอยจากตัว

สองคนส่งเกื้อหนุนคือบุญบาป
ติดตามตราบชั่วนิรันดร์นั้นดีชั่ว
บุญเสริมส่งให้มั่นใจไม่หวั่นกลัว
แต่บาปชั่วช่วยกระหน่ำ ให้ช้ำใจ

อันชีวิตของเราก็เท่านี้
จะแข่งดีอวดประชันกันถึงไหน
จะอิจฉากล่าวโทษโกรธทำไม
เมื่อจุดหมายสุดท้ายไม่ต่างกัน

สาธุชนเราท่านนั้นถือพุทธ
ใจผ่องผุดรู้ปล่อยวางรู้สร้างสรรค์
ใช้เมตตาข่มความโกรธไม่โทษกัน
จึงมีวันพบแน่สุขแท้จริง

ที่มาของทุกสิ่งทุกอย่าง

ขอได้รับความขอบคุณจาก

......ช้องนาง.....