ไม่เคยสวยบางใสแม้วัยสาว
มือหยาบกร้านเล็บร้าวเกรียมแดดไหม้
หลังมือปูดโปนเด่นเห็นแต่ไกล
เคลือบด้วยไออุ่นเหงื่ออาบเนื้อนวล

โตมาพร้อมกับก้าวคำกล่าวขาน
เหงื่อกับงานบรรจบกันครบถ้วน
นั่นก็นานี่ก็ไร่เหงื่อไคลล้วน
เธอสงวนนวลเนื้อไว้เพื่อมัน

มือคู่นี้ ถอนกล้า แล่ปลาย่าง
จับจอบถาง หญ้ารก จนผกผัน
จับกระด้ง ส่งตะกร้า ใช้ฝ่าฟัน
ทั้งปัดควัน ครัวคลุ้ง ก่อนรุ่งสาง

จับกระสวย ทอหูก ผูกเส้นด้าย
ปั่นฝ้าย ทอผ้า หลังฟ้าสาง
ฝ่าแดดบ่าย ปาดเหงื่อ เปื้อนเนื้อนาง
จับและวาง สารพัด เธอจัดการ

หยาบ-หนาปรากฎหมดทั้งมือ
ยืนหยัดสัตย์ซื่อดื้อและด้าน
หลืบดินหินแกร่งทุกแหล่งงาน
เธอก้าวผ่าน เธอก้าวพบ เธอสบตา

มือคู่แกร่งซุกซ่อนความอ่อนไหว
อุ้มลูกน้อยเยาว์วัยไกวเปลผ้า
ป้องริ้นไรให้ลูกป้อนหยูกยา
ปั้นก้อนดินแข็งกล้าด้วยฝ่ามือ

นั่นคือลูกน้อยใหญ่เติบวัยวัน
เป็นก้อนดินด้นดั้นที่รั้นดื้อ
สู่สังคมเมืองใหญ่ให้คนซื้อ
เป็นตีนมือ สู้งาน แห่งย่านชน

เป็นดวงแก้วในใจให้ห่วงหวง
ให้เธอจ้อง ดูดวง จันทร์สีหม่น
จ้องฟ้าหนาว ดาวลับ คืนอับจน
หวั่นลูกลูก เจ็บตน ระกำใจ

ดินที่ปั้นด้วยมือ ต่างมือหมาย
ต่างขยายที่ทางกว้างและใหญ่
สืบทอดมือของแม่แผ่ออกไป
เป็นหลานเหลนเยาว์วัยมาเยี่ยมยาม

และด้วยมือคู่เก่าที่เฝ้ารอ
สู้งานหนักถักทอผ่านคมหนาม
เหี่ยวย่นรางถูกไฟ แผดไหม้ลาม
ลูบหัวหลานตาวามด้วยความรัก

อุ้มขึ้นแอบอกอุ่นหนุนเขนย
วางหัวเกยป้อนนมอุ่นแนบหนุนตัก
ป้องริ้นไรยุงร้ายเวียนทายทัก
มิอคล้ำดำ เล็บหัก พราะหนักงาน

ไม่เคยสวยแต่ได้สร้างเส้นทางสวย
ไม่เคยรวยแต่อวยเอื้อเกื้อลูกหลาน
ไม่เคยรับมีแต่เหลือไว้เจือจาน
มือที่เหมือน สายธาร นิรันดร

บอกรักแม่วันนี้....ก่อนไม่มีแม่ให้บอกรัก~*~

ขอขอบคุณที่มาของภาพในอินเตอร์เน็ต

ขอได้รับความขอบคุณ จาก

........ช้องนาง.......