moonlight   http://www.oknation.net/blog/sangjan แสงจันทร์ ตอบเอ๋ยตอบถ้อยมาร้อยรัก เมื่อลมหนาวมาทายทักประจักษ์เพิ่ม ชีวิตอาจเปลี่ยนไปไม่เหมือนเดิม เวลาเพิ่มวันวานผ่านอีกปี เมื่อวันวานผ่านไปจากชีวิต ถูกหรือผิดคิดได้จากใจนี่ เก็บความหลังรานเร้าเผาชีวี นับหนึ่งใหม่อีกทีที่กลางใจ วันนี้วางภาระอันหนักหน่วง ในแดดวงห่วงหาภาระใหม่ ประคับประคองมองรักที่วางไว้ ให้ก้าวไปข้างหน้าอย่างอาจอง พรุ่งนี้เล่าเราจะย่างไปทางไหน ยังห่วงใยในรักเคยภักดิ์หลง ความอาทรห่วงหาพาพะวง ใจก็คงคอยตามถามข่าวคราว นับหนึ่งใหม่พรุ่งนี้จะดีไหม ฝากวางไว้แทบทางที่ย่างก้าว ลืมความรักท่วมมานที่รานร้าว สลัดเศร้าให้หายคลายจากใจ มานับหนึ่งกับความรักบริสุทธิ์ ให้ผ่องผุดกับฝันอันสดใส คืออาทรห่วงหาทุกคราไป ฝากไว้ให้ใครคนหนึ่งที่ซึ้งทรวง วันเวลาผ่านไปในชีวิต คือลิขิตแห่งชะตาก่อนลาล่วง หนึ่งวันวารผ่านไปไม่อาจทวง เก็บความห่วงไว้ห่างห่างอย่างจริงใจ. สวัสดีจ้ะ ย่าเงา มาฝากฝันวันวานจ้ะ พี่แอมคิดถึงย่าเงานะจ๊ะ ขอให้น้องของพี่เข้มแข็งนะ รักจ้ะ / พี่แอม แสงจันทร์    อ่านเอย อ่านคำ ลำนำรัก ซึ้งตะหนัก ใจพี่ ที่ปลอบขวัญ ชื่นใจใน รสถ้อย ร้อยรำพัน มองผลงาน แสนทึ่ง ซึ้งกมล จับปากกา อยู่ในมือ นั่งถือนิ่ง คล้ายมีสิ่ง ตื้นตัน พลันสับสน จดลงบน กระดาษ ประกาศตน อยากจะบ่น เป็นกลอน อักษรไทย ชีวิตน้อง เกิดมา แสนอาภัพ ทั้งตื่นหลับ รับรอง ครองแต่ไข้ มีโรคร้าย ติดตัว โรคหัวใจ อีกมากมาย...ท่วมท้น ..ขนเอามา ได้พี่สาว คนดี ช่วยชี้ช่อง เป็นแสงทอง ส่องสว่าง กระจ่างหล้า น้ำใสใส เอ่อรื้น ชื้นดวงตา ซึ้งในคำ...พี่บอกว่า..รักย่าเงา กำลังใจ พี่แอมให้ หลากหลายหยด เกินกำหนด...มากมาย..ช่วยคลายเหงา รักย่านะ...ห่วงใยนะ...มิสร่างเซา พี่ปัดเป่า ความเศร้า ทุกคราวไป วันเวลา หมุนเวียน ย่อมเปลี่ยนผัน ชีวิตนั้น สั้นหรือยาว สุดเดาได้ มีแสงธรรม ค้ำจุน...อบอุ่นใจ แสงจันทร์ส่อง...ผ่องอำไพ...ให้ร่มเย็น พรหมลิขิต ขีดเส้น...เกณฑ์ชะตา เดาใจฟ้า...เดาใจคน...ทุกข์ทนเห็น เหนื่อยเหลือเกิน...พี่แอมจ๋า...ย่ามีเวร กรรมที่เห็น....เหลือจะรับ...อยากหลับตา ขอบคุณค่ะ...พี่แอมจ๋า ขอบคุณทุกสิ่งทุกอย่างที่พี่แอมมีให้ย่านะคะ รักและคิดถึงพี่แอมเสมอและตลอดไปค่ะ   ขออภัยที่มาตอบช้า ตอนนี้สุขภาพ ไม่ค่อยอำนวยเลยค่ะ ขอโทษนะคะ ........ย่าเงา.....      รักคนอ่านที่ผ่านมาหน้าบล๊อกนี้ ทุกคนดีมีน้ำใจให้เสมอ ทั้งห่วงใยคิดถึงซึ้งใจเธอ รักล้นเอ่อ...เผลอแอบภักดิ์..คนทักทาย ขออภัยที่มิได้ตามไปตอบ กำลังใจที่คุณมอบมิจางหาย ยังคะนึงคิดถึงอยู่ไม่รู้คลาย คำห่วงใย..มากมาย คุณให้มา ขอกอบเก็บ เซฟใส่ ใจดวงนี้ เต็มทั้งสี่ ห้องหัวใจ ในห่วงหา คล้ายเป็นยารักษาใจภัยโรคา ที่ปวดปร่าให้สลายกลับคลายคืน ช้องนางตื่นลืมตามาเช้านี้ โลกสวยสดโสภี..มีหวานชื่น ขอความสุข...สวัสดี..ที่ยั่งยืน "นาง" หยิบยื่น...คืนมามอบ...กราบขอบคุณ ขอคุณพระคุ้มครอง ทุกๆ ท่าน บุญรักษา นะคะ