- airmj23
- ranking : สมาชิกทั่วไป
- email : pierrestrong@hotmail.com
- วันที่สร้าง : 2007-05-18
- จำนวนเรื่อง : 49
- จำนวนผู้ชม : 16173
- จำนวนผู้โหวต : 42
- ส่ง msg :
- นิทานก่อนนอนตอนกระจกแห่งจิตไร้สำนึก
- นิทานก่อนนอนตอนกระจกแห่งจิตไร้สำนึก2
- นิทานก่อนนอน ตอน ม้าเหล็ก หมาเหลี่ยม
- นิทานก่อนนอน ตอนพินัยกรรมแห่งรัก
- การ์ตูนเดอะสคูบ้า นาโนตูน(The begin)
- การ์ตูนเดอะสคูบ้านาโนตูน ตอนอาจารย์จอมโหดกับลูกศิษย์จอมเฮียว
- การ์ตูนเดอะสคูบ้านาโนตูน ตอนอาจารย์จอมโหดกับลูกศิษย์จอมเฮียว2
- การ์ตูนเดอะสคูบ้า นาโนตูน ตอนได้ครับอ.คนสวย
- การ์ตูนเดอะสคูบ้านาโนตูน ตอนหนุ่มเพ็นกวินถึงสาวแพนด้า
- การ์ตูนเดอะสคูบ้านาโนตูน ตอนแผนที่มนุษย์กับผู้หญิงชื่อมิน
- การตูนเดอะสคูบ้านาโนตูน ตอนถามไอนสไตน์เรื่องแสง
- การ์ตูนเดอะสคูบ้านาโนตูน ตอนพิเศษคนหน้าหนอนกับห้องส้วมอาถรรพ์
- การ์ตูนเดอะสคูบ้านาโนตูน ตอนไม่เกี่ยวว่าเธอหมัดหนักแค่ไหนแต่อยู่ที่รับหมัดได้หนักแค่ไหน..
- อื่นๆมั่วๆตามใจฉัน
- นิทานก่อนนอน ตอนจะเอาอะไรกับผม ที่รอการชดใช้จากกาลเวลา
- นิทานก่อนนอน ตอนว่ากันว่า ความรักจะโปรยปรายมาพร้อมสายฝน
- นิทานก่อนนอน ตอนหลังจากต่อJIG-SAWชิ้นที่23
- นิทานก่อนนอน ตอนจากสมองซีกขวา ข้ามเวลามาหาหัวใจซีกซ้าย
- นิทานก่อนนอน ตอน คืนวันพระที่พระจันทร์เต็มดวงกับกุญแจที่หายไป
- นิทานก่อนนอน ตอน ฉันที่จับตัวเองเป็นตัวประกันและกาลเวลาที่พร้อมจะขโมยทุกอย่างไปจากเรา
- Diary1
- โชห่วยเหลือเพียง 30% ไม่ควรอนุญาตให้โมเดิร์นเทรดเข้ามาเปิดสาขาในเขตเมือง ควรย้ายออกไปชานเมืองมากกว่า ( same )
- เหล้าแก้วสุดท้าย ( นาทาม )
- ทางหลวงทิ้งทวนประมูลถนน 8เลน ระยะิทางเพียง 42 กิโลเมตร แต่มีการซอยงานถึง 9 สัญญา ประชาชาติธุรกิจ ( same )
- หมากฝรั่งครับพ่...ไม่ใช่ถุง..... ( Sigree )
- บริบทของการปกครองภาคสาม ( ผู้นำท้องถิ่น )
- อดีตทอ.ผนึกอาจารย์ม.ราชภัฏอุดรฯ วิจัยใช้น้ำเปล่าเป็นเชื้อเพลิงสำเร็จ ( ธาตุดินน้ำลมไฟ )
- ไม้คมแฝกของใคร ( ปู่สถิตย์ภูมิ )
- Storm Surge..โอกาสเกิดขึ้นเพียง 1% เท่านั้น ( ปัจเจกตน )
- ทำอย่างไรก็ไม่เท่ ได้แค่หลงทาง ( ธาตุดินน้ำลมไฟ )
- Company Outing แค่คิดก็สนุกแล้ว (ภาคเบื้องหลัง) ( toyubom )
Permalink : http://www.oknation.net/blog/nanotoon
พิมพ์หน้านี้
|
........................................................................ กาลครั้งหนึ่งมีเจ้าเมืองผู้ปกครองดินแดนที่ชื่อ never dream come True
ชื่อโชว์ปลง โชว์ปลง มีบุตรชายชื่อโชว์ปลอมและบุตรสาวชื่อโชว์หน้า โชว์ปลอมปีนี้อายุ19ปีเป็นเด็กหนุ่ที่เกิดจากมเหสีองค์แรก ชื่อนาโอมิ บัดนี้ ได้จากโลกไปแล้ว นิสัยแปลกๆประจำตัว เขาชอบเก็บตัวอยู่ใน ห้องปิดรับแสงสว่างจากโลกภายนอก ใช้ทิวาราตรีหมดไปกับการอ่าน หนังสือปรัญชาว่าด้วยการเดินทางด้วยจิตวิญญาณ เขาใช้ร่างห่อหุ้มราว เป็นคุกจองจำวิญญาณ ส่วนบุตรสาวอายุ15นั้นดูจะเป็นปกติเหมือน เด็กหญิงทั่วไปร่าเริงหัวเราะง่าย สดใส ชอบท่องไปในโลกกว้าง แต่ออกจะดีกับทุกคนมากเกินไปราวกับต้องการยอมรับอย่างมากจาก คนทั่วไป เธอพยายามปั้นหน้า รักเด็ก หมู หมา กา ไก่ เป็นมิตรกับคนทั้งโลก เพื่อหวังตำแหน่ง นางงามมิตรภาพ....งามอย่างมีคุณค่า
เมื่อไรเจ้าจะออกไปสู่โลกภายนอกบ้าง ความสุขบนโลกนี้ มีมากมายรอเจ้าอยู่ อำนาจ ชื่อเสียง เงินตรา ทรัพย์สิน เหล่านารี ทำไมเจ้าจึงขี้ขลาดเช่นนี้ กษัตริย์ กล่าวแก่บุตรชาย "ในความสุขของเรานั้นย่อมแลกด้วยความทุกข์ ของผู้อื่น ข้าไม่ปรารถนา" องค์ชาย พูดด้วยเสียงแผ่วเบา เจ้ามีหน้าที่อันยิ่งใหญ่ในการสืบทอดบัลลังก์และขยายอาณาจักรไป จนสุดขอบโลก โชว์ปลอมสุดทน เพราะเห็นบิดาผู้เสวยสุขบนความทุกข์ของประชากร พูดอย่างนี้ทุกครั้ง แค่คิดกลิ่นเลือดรังสีอำมหิตแห่งการฆ่าฟันแก่งแย่ง ระเบิดปรารมณูเพลิงไฟ บรรลัยกัลป์หลอนในจินตนาการ ฉันจะไม่ทนอยู่กับดินแดนที่แห้งแล้งน้ำใจนี้อีกต่อไป บุตรชายกล่าวด้วยเสียงดุดันอย่างไม่เคยมีมาก่อน. กษัตริย์โชว์ปลงหวังว่าจะให้บุตรชายได้ออกไปเผชิญโลกภายนอกบ้าง จึงพยายามพูดจากดูถูกดูแคลนเรื่อยมา "แกจะไปตายไหนก็ไป ฉันจะคอยดูซิว่าแกจะไปได้ซักกี่น้ำ" กษัตริย์โชว์ปลงพูดหน้าตาย... ใช้ลิ้นสองแฉกเขมือบพายใส้คาร์เวียร์ ...............................................................................................................
"ข้าวเหนียวไก่ย่างไหมจ่ะ" ผมหยุดอ่านนิทาน มองไปยังที่มาของเสียง เป็นหญิงรุ่นป้าหน้ายิ้มแหยะๆ ผมสั่นหัว ผมนึกถึงกลอนแคนโต้ ที่เขียนเมื่อครั้งยังอ่อนเยาว์ต่อโลก รถไฟมุ่งสู่จุดหมายทิ้งคนขายไก่ย่างไว้ที่นั่น ในช่วงนั้นผมคิดว่าม้าเหล็กไร้ชีวิตยังมีเป้าหมายชัดเจน แล้วคนที่มีเลือดเนื้อพวกนี้ ... ทำไมดูว่างเปล่าไร้แก่นสาร ขายถั่วต้มไข่ปิ้ง ไก่ย่างแห้งๆเก่าๆถือไปๆมาๆ เขาจะพออยู่พอกินไหม?ขายกัน10ปี ยังไม่ทำเงินเท่ารายได้หนังสไปเดอร์แมน เข้าฉายวันเดียว แล้วลูกเมียจะเป็นอยู่อย่างไร ทำไมไม่ไปทำอย่างอื่น จนทุกวันนี้ถึงคิดได้ว่าคนเราเลือกเกิดไม่ได้ อายุก็ปูนนี้แรงกายแรงสมอง เหลือน้อย ภาระพันธะมากมาย เขาพอทำสิ่งนี้ได้และไม่คิดเปลี่ยน หรือแข่งขันในโลกทุนนิยม ทุนน้อยกำไรก็ต้องน้อย ต้องทำใจ แต่สุขใจที่ เงินทุกบาทสุจริตมีความหมายเป็นอนาคตให้กับคนในครอบครัว ไม่เป็นนายกดขี่หรือเป็นขี้ข้าใคร ต่อให้พวกเขาอ่านหนังสือ how to ทั้งหลายมันคงไม่ได้ทำให้ชีวิตสวยงาม เรียกเงินเข้ากระเป๋า จากการหาเงินในแบบผูกขาด ทำไมหนอจึงเกิดความเลือมล้ำอย่างนี้ในโลก ทำไมคนเราจึงไม่เห็นสัญญาณเล็กๆของทรราชผู้ซูบเลือด..ภัยของประเทศชาติ เหมือนหนังสือWho cut the cheese?ที่ว่า ไม่ได้มีแต่ทารกเท่านั้นที่ต้องการเปลี่ยน เมื่อสิ่งต่างๆส่งกลิ่นตุ ผมคิดในใจ น่าจะถึงเวลาเปลี่ยนผ้าอ้อมให้ ประเทศชาติได้แล้ว เวลาที่ผ่านมาฉันไปทำบ้าอะไรอยู่น่ะ แฟนก็ยังไม่มีเหมือนคนอื่นเขา ผมก็อยากเปลี่ยนรูปแบบชีวิตตัวเองเช่นกัน ขณะนี้ผมเพิ่งค้นพบสัจธรรม ด้วยคำกล่าวที่ว่า การไม่มีเงินเหมือนโดนจองจำ แต่ที่โหดร้ายกว่าน่าจะเป็นการที่คนเราไม่มีความคิด หรือมีความคิด ก็เป็นความคิดที่ว่างเปล่า ที่ผมตัดสินใจเดินทางขึ้นเหนือไปเชียงใหม่ในครั้งนี้ อยากหนีไปไหนไกลๆ จากเธอและปัญหาผู้เป็นดั่งเพื่อนสนิทที่ตามดั่งเงา ความหมายของชีวิตในความคิดผมคือ ตื่นมาพร้อมการผจญภัยครั้งใหม่ ในทุกๆวัน แต่เหตุผลลึกๆที่สำคัญคือผมคงทำใจไม่ได้ที่จะอยู่ร่วมโลก กับพวกบ้าอำนาจ ประเภทข้าแน่ ข้าสะสมหนังสือทุกเล่มที่อยู่ในท้องตลาด ห้องข้าเป็นห้องสมุด ทุกที่บนโลกข้ารู้ดีกว่าใคร (แต่ข้าไม่มีเวลาอ่าน และไม่มีเวลาไป) นั้นคืออดีตของตนเอง ผมเกลียดตัวเอง สมองผมใกล้จะover heat เต็มที่ ................................................................................................................................ หลังจากที่โชว์ปลอมก้าวพ้นปราสาทของกษัตริย์โชว์ปลง ราชินีเทเละซ่า มเหสีที่2 ฉายาคนบาปในคาบนักบุญกล่าว "ไปซะได้ก็ดี ฉันให้ที่ซุกหัวนอนมันในปราสาทนี้มาก็หลายปี...ให้มันกินและดื่ม แต่มันไม่เคยทำอะไรตอบแทนฉันเลย...ใช่ไหม?อาแลงแลง(ชื่อหมา) วันนี้กินไข่ปลาคราเวียร์ของโปรดรึยังจ๊ะ? ฮี่ๆๆอะแค๊กๆๆๆอะแค๊กๆๆๆๆๆๆๆ
แม่ค่ะหนูยังใช้ประโยชน์จากมันไม่หมดเลยธิดาที่เกิดจากมเหสีเทเละซ่า โชว์หน้า ทำหน้าเหมือนตูด แม่ก็รู้ว่าหนูน่ะงามที่สุดในปฐฎีนี้ แต่มันยังกล้ามาหักหน้า ทำเฉยเมยต่อหนู หนูล่ะแค้นไม่หาย ธิดาหน้าหนอน โชว์หน้าผู้เลอโฉมในสไตล์ภาพเขียน ของปิกาสโซ บ่นปนหงุดหงิด เอาอย่างนี้ดีไหม?ส่งพวกทหารไปเก็บมัน ราชินีเทเละซ่ายิ้มอย่างเลือดเย็น ...................................................................................................................... เสียงรถไฟค่อยๆชะลอ เสียงผู้หญิงประกาศการมาถึงของม้าเหล็ก ว่าสิ้นสุดหน้าที่ของมัน ผมเพิ่งตื่นสะลึมสะลือหลับๆตื่นๆในการนั่งชั้น3เบาะตั้งฉาก90องศา กับสรีระ มันดีตรงที่ ถูก...และได้เห็นชีวิตคนจริงๆผมเพิ่งสังเกตุเห็น ฝั่งตรงข้ามผมเป็นแม่ลูกคนธรรมดาคู่หนึ่ง ที่แปลกคือตุ๊กตากระต่ายของน้องคนนั้นทำไมมี3หู
ถึงที่หมายสถานีเชียงใหม่เมืองที่ฝรั่งครอง เมืองที่พ่อค้าแม่ขายมีมากกว่าคนซื้อ เมืองของศิลปินโดยแท้
ผู้คน ทุกสิ่งทุกอย่างแปลกใหม่ ในใจลึกๆผมยังหวั่นว่าผมจะเข้าใจในนิทานที่ดู เหมือนจะหลั่งไหลมาจากใจคิตตี้ ดูมันประชดประชันชีวิตยังไง บอกไม่ถูก ทำไมเธอจึงมองโลกแปลกๆเหมือนผม แต่อาจคนล่ะมุม มีรุ่นพี่คนหนึ่งกล่าวไว้ว่าเราจะรู้ได้อย่างไรว่าเราไม่ใช่แค่ฝันของคนอื่น โลกแห่งความฝันของผมสวยงามกว่าและพิศดารกว่าโลกแห่งความจริงมากนัก มีวันหนึ่งฝันว่าหากรุ้ง2อันมาชนกันมันจะกลายเป็น ก้อนเมฆหนักๆดูๆไปก็ คล้ายๆคุกกี้ยักษ์ ตกลงมา...
แต่ในหลายร้อยหลายพันเรื่องของความฝัน คนเราจะจำมันไม่ค่อยได้หรอก แต่ฝันที่แปลกสุดๆของผม นั้นรึ มันเกิดขึ้นตอนที่ผมเรียนในระดับมหาวิยาลัย...
คำถามเลข4หลัก หากไม่ได้คำตอบเรื่องก็จะหยุดเพียงเท่านี้... ตอบให้ได้ ตอบให้ดีพอ... เพราะผมรู้คุณคืออัจฉริยะข้ามบล็อก ผมขอเอาใจช่วยครับ มาช่วยคิตตี้ให้กลับสู่โลกความเป็นจริง??? กระต่ายม่วงส่องแสง 7 ___ ___ 6 |
