นานมาแล้วที่ไม่ค่อยได้มีโอกาสนัดทานข้าวกับเพื่อนเก่าๆทั้งหลายที่เคยเรียนด้วยกันมาตั้งแต่ ม.1 จนปัจจุบันก็เป็นเพื่อนกันมาเกือบยี่สิบปีแล้ว  ไม่น่าเชื่อเลยว่าเวลาจะผ่านไปเร็วขนาดนี้  ต่างคนต่างมีวิถีชีวิตและมุมมองในการดำเนินชีวิตที่ไม่เหมือนกันเลย เราคุยกันหลายๆเรื่องมาก ผลัดกัน up date ชีวิตของแต่ละคน  จนมาถึงหัวข้อหนึ่งที่น่าสนใจ คือ เพื่อนคนหนึ่งเค้าเป็นนักการเงิน พูดขึ้นมาว่าในสถานการณ์บ้านเมืองแบบนี้ให้ทำบุญเยอะๆ แล้วก็ศึกษาธรรมะให้เข้าใจ จะได้ดำเนินชีวิตต่อไปได้อย่างไม่ลำบากนัก  ตอนแรกเราก็อดเถียงไม่ได้ว่าจะมาสอนให้งมงายอะไรหรือเปล่า แต่เพื่อนก็อธิบายว่าทุกสิ่งทุกอย่างที่พระพุทธเจ้าสอนนั้น ถ้าพิจารณาให้ดี ทุกย่างเป็นเรื่องจริงทั้งนั้น ( Fact ) เราทุกคนต้องเจอเรื่องเหล่านั้นทุกคน ไม่มีใครหลีกหนีได้ เช่นง่ายๆเลย การ เกิด แก่ เจ็บ ตาย เป็นสิ่งที่เรา ได้ยินมาตั้งแต่เด็ก แต่ก็ไม่เคยสนใจ หรือใส่ใจที่จะทำความเข้าใจมันเลย ทั้งๆที่เป็นสิ่งที่ไม่มีใครหลีกหนีได้ ดังนั้น ก็ควรที่จะเตรียมพร้อมรับมือกับสิ่งเหล่าด้วยความเข้าใจ

มีสิ่งหนึ่งที่เพื่อนคนนี้พูดทิ้งท้ายไว้คือ ชีวิตคนเราเป็นวัฏจักร (Cycle) มีขึ้น มีลง ไม่มีอะไรยั่งยืน ซึ่งก็ทำให้เราฉุกคิดขึ้นมาได้จริงๆ สุขก็อยู่กับเราไม่นาน ทุกข์ก็อยู่กับเราไม่นาน

ท้ายนี้ เลยอยากจะแนะนำทุกท่านให้ลองไปหาหนังสือที่ชื่อว่า ปาฏิหาริย์ของการตื่นอยู่เสมอ ของท่าน ติช นัท ฮันห์ มาลองอ่านดูนะคะ แล้วจะรู้ว่า ปัจจุบัน  สำคัญขนาดไหน

เพื่อน.....ไม่ว่าจะนานแค่ไหน เราก็ยังรักและหวังดีต่อกันเสมอ  ขอบคุณที่เรามีเพื่อนที่ดีๆเหล่านี้