พิมพ์หน้านี้
|
เพิ่งกลับจากห้องตัดต่อของกันตนามา สดๆร้อนๆ เลยจะมาบรรยายความรู้สึกที่มีต่อหนังเรื่องที่ไปดูมาให้พี่น้องได้รับรู้... หนังที่ได้ไปดูคือหนังเรื่อง " เพื่อน กูรักมึงหว่ะ " ของพี่พจน์ อานนท์ ซึ่งยังไม่ได้ลงโรงฉายเพราะติดปัญหาหลายอย่าง วันนี้เรามีโอกาสได้ไปดู ที่ฉายวันนี้เป็นทุกฉากที่ยังไม่มีการตัดต่อออกใดๆทั้งสิ้น หลายๆคนคงรู้มาว่า...หนังเรื่องนี้เป็นหนังเกี่ยวกับความรักของชายกะชาย ก็คือเกย์นั่นแหละ... และหลายๆคน ถ้าได้ยินชื่อพจน์ อานนท์ คงจะร้องยี้...หนังของพจน์ อานนท์ ชั้นไม่เสียเงินดูหรอก...อีกหลายประการแล้วแต่ใครจะคิด เพราะเราก็เคยคิดอย่างนั้นเหมือนกัน...ฮ่า ห้า ฮ่า ก็อย่างว่าอะนะ สังคมไทยมักตัดสินความสามารถของคนตามกระแสนิยมและวัตถุภายนอก ไม่ได้วัดจากฝีมือของคนคนนั้นจริงๆ แต่สำหรับเรื่องนี้....เราขอบอกเลยว่า เป็นหนังรักที่ดีเรื่องหนึ่ง...ที่ควรจะไปดู หนังเรื่องนี้อาจจะไม่เศร้าเท่ากับหนังรักอย่าง....กุมภาพันธุ์ หรืออาจจะไม่รู้สึกลึกซึ้งอย่าง me myself แต่...หนังเรื่องนี้ มีมุม...มีความรู้สึกของในตัวหนังเอง ทั้งการดำเนินเรื่อง ฉาก ยิ่งภาพของหนัง...สวยโคดๆ อารมณ์ต่างๆที่สามารถรับรู้ได้จากการสื่อสารผ่านทางสายตา การสัมผัสกับความรู้สึกด้วยหัวใจ...คุณสามารถหาความรู้สึกเหล่านี้ได้ในหนังเรื่องนี้ นักแสดงที่นำแสดงในบทที่เด่นๆ เป็นนักแสดงหน้าใหม่ทั้งหมด แต่ฝีมือไม่ได้ใหม่อย่างอายุการแสดง ทุกคนเล่นได้ถึงบทที่ตังเองได้รับ จนเรารู้สึกว่า ไอ้ผู้ชายสองคนที่มันกำลังกอด รัด ฟัด เหวี่ยง บด บี้ ขยี้ กันในฉากเลิฟซีน คนนึงคือผู้หญิงจริงๆ... หนังเรื่องนี้มีฉากอยู่ไม่กี่ฉาก นักแสดงก็ไม่กี่คน แต่ละคนที่มารับบทบาทก็ชั้นเซียนทั้งนั้น ไม่ว่าจะเป็น... คุณอุทุมพร ที่เล่นได้เศร้าจนเค้าร้องไห้เพราะคิดถึงแม่ อ.ชลประคัลล์ จันทร์เรือง เล่นได้บ้าดี มีอีกหลายคนเค้าจำชื่อไม่ได้ ๕๕๕๕๕๕ หลายบทในหนังเรื่องนี้มีข้อคิดแฝงอยู่สำหรับการใช้ชีวิตของสังคมยุคปัจจุบัน ทำให้มองถึงสัจธรรมบางอย่างได้อย่างไม่ต้องคิดมาก นอกจากความรักของชายกับชายแล้ว ยังมีการแสดงให้เห็นถึงความรักของพี่กับน้อง ของแม่กับลูก....และสัจธรรมอีกข้อที่มนุษย์หลีกหนีไม่พ้น คือการทำดีได้ดี ทำชั่วได้ชั่ว.... คุณไปฆ่าเค้า สักวันคุณก็ต้องถูกฆ่า... และที่ขาดไม่ได้คือกลิ่นอายของความรักที่ได้มาจากหนังรักเรื่องนี้.... ไม่ว่าจะเป็นคนเพศไหน วัยใด ก็ต้องการความรักด้วยกันทั้งนั้น หนังเรื่องนี้แสดงให้เห็นอย่างชัดเจน... ในเรื่องความรักของผู้ชายสองคนที่มันมากกว่าคำว่าเพื่อน มีมุมน่ารักของคนที่มีความรัก ไม่ต่างกับความรักของหนุ่มสาว ความห่วงใย กระวนกระวายเมื่อไม่ได้เจอหน้า ความคิดถึงและใฝ่หาคนที่ตัวเองรัก.... การรอคอยการกลับมาของคนที่ตัวเองรัก ไม่ว่าจะนานแค่ไหน... ยังมีอะไรอีกหลายสิ่งหลายอย่างที่ได้จากหนังเรื่องนี้... ที่ไม่น่าเชื่อว่า...เป็นหนังของ พจน์ อานนท์ คาดว่าหนังจะลงโรงฉาย เดือนตุลาคม....ถ้าไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลง แต่ถ้าวันที่ลงโรงฉาย หนังบางส่วนอาจถูกตัดออก ขอบอกว่าเสียดายโคดๆ ฉากเลิฟซีนที่ดูแล้วตะลึง ตึ่ง ตึ๊ง (พี่พจน์ คิดได้งัยฟระ) จูบจริง บดจริง ขยี้จริง ระหว่างชายกับชาย แต่อารมณ์ที่เกิดขึ้นเมื่อเห็นภาพตรงจอ คือความรู้สึกดีๆ รู้สึกได้ถึงความรักบางอย่าง ที่เราก้บอกไม่ได้เหมือนกันว่าคืออะไร ไม่ได้มีความรู้สึกว่าทุเรศ เหมือนเห็นเกย์จูบปากกันที่บาร์ตามพัฒน์พงษ์เลย.... อันนี้คือความรู้สึกจริงๆของเรา ไม่ได้มาโปรโมทอะไรมากมาย แต่อยากให้พี่น้องได้ไปดูหนังเรื่องนี้กันจริงๆ เขียนมายาวละ...ไปเดก่า ปล...ไม่อยู่ สี่วัน....ไปพักหัวสมอง พักชีวิต พักหัวใจ แล้วจะกลับมาลุยงานต่อด้วยความเข้มแข็ง อ้อ....แล้วก็ไปงานเปิดตัวหนังสือพี่เกี๊ยงด้วย...อิอิ อีก ปล...ที่บรรยายมาทั้งหมดคือข้อดีของหนังที่เรารู้สึกส่วนตัว ส่วนข้อเสียก็ใช่ว่าจะไม่มี....มีเหมือนกัน อยากให้ทุกคนดูหนังด้วยความรู้สึก ไม่ใช่อคติ ^_^ ปล. สุดท้าย....ไปดูหนังเรื่องนี้กันเถอะนะ... ปล. สุดท้ายจริงๆแล้ว....ความรักเป็นสิ่งสวยงามเสมอ ไม่ว่าจะเกิดขึ้นกับใคร เกิดขึ้นที่ไหน ไม่ว่าจะเกิดกับเพศใด ในความรัก ไม่มีถูกหรือผิด ถ้าจะมีก็คือมีแค่ "รัก " กับ "ไม่รัก " เท่านั้น ไม่ว่าคุณจะมีความรักในรูปแบบใด ขอให้คุณมีความสุขกับความรักของคุณ ทะนุถนอมความรักที่มีอยู ให้งดงาม.... เราเป็นคนหนึ่งที่หมดศรัทธาในความรักไปแล้ว แต่เราก็ยังเชื่อว่า....ความรักไม่เคยทำร้ายใคร ^_^ |