สวนสันติชัยปราการ (๑๔ ธันวาคม ๒๕๕๐)

เลือกตั้งล่วงหน้าวันแรก เสาร์ ๑๕ ธันวาคม ๒๕๕๐ ข้าพเจ้ากำลังชั่งใจว่าจะไปใช้สิทธิ์ที่มีอยู่อย่างไรดีให้เกิดประโยชน์และคุ้มค่าเท่าที่พึงมีสิทธิมี ๑ เสียง ในผืนแผ่นดินนี้

ควรจะตัดสินเลือกใครหรือพรรคใดดี? หรือจะใช้สิทธิ์ โนโหวต !! 

หากจะตัดสินกันง่ายๆ ว่านักการเมืองไทยไม่มีดีเอาเสียเลย ข้าพเจ้าก็คิดว่าจะเป็นการหมิ่นแคลนผู้คนโดยเอาตาเนื้อเป็นที่ตั้ง มันคงต้องมีคนดีมั่งหรอกน่าพี่น้องเอ๋ย

แต่ครั้นจะจำเพาะเจาะจงลงไปให้ชัดว่า ใครเป็นคนดีเพียงพอสมควรถูกเลือกให้เป็นตัวแทนของปวงประชาชนชาวไทยในการก้าวเดินสู่สภาเพื่อจัดตั้งรัฐบาลกู้วิกฤติชาติ มันก็ต้องผ่านการชั่งใจแล้วชั่งใจอีก ถึงขั้นทำใจได้ยากที่เพียงจะจรดปากกาขีดกากบาท วางปากกา เดินไปหย่อนบัตรในคูหาเลือกตั้ง แล้วสะบัดก้นจากไปด้วยความภูมิใจว่า เราได้ใช้สิทธิ์แห่งพลเมืองไทยแล้ว

               เพียงเพื่อจักไม่ถูกก่นด่าจากใครบางคนที่ประกาศอยู่ปาวๆ ว่า ไม่รักชาติ (ถ้าไม่ไปเลือกตั้ง) แต่ผลข้างหน้าจะเป็นอย่างไรนั่นเป็นอีกเรื่องหนึ่ง

การเมืองเรื่องเลือกตั้ง จึงกลายเป็นสถานการณ์สับสนเป็นอย่างยิ่งของสังคมไทยในยุคปัจจุบัน

อ.เนาวรัตน์ พงษ์ไพบูลย์ กวีรัตนโกสินทร์ ผู้ประพันธ์เพลง 'คนดี'

คนดี มีไหมในแผ่นดิน...

ไม่รู้ว่าจะเป็นการส่งสัญญาณอะไรหรือเปล่า หรือเป็นเพียงอุปทาน แต่ภายในเดือน ๒ เดือนมานี้ ข้าพเจ้ามีโอกาสตระเวนไปชมดนตรี กวี เสียงเพลง จากฝีมือบรรเลงของ อ.เนาวรัตน์ พงษ์ไพบูลย์ กวีรัตนโกสินทร์, ชูเกียรติ ฉาไธสง เจ้าของบทเพลงลือลั่น ผิงดาว, ป๋อง ต้นกล้า นักดนตรีฝีมือจัดจ้านรอบด้าน และนักดนตรีอีกหลายๆ คน เป็นหลายครั้งในหลากหลายสถานที่

เพลงหนึ่งที่ต้องได้ยินทุกครั้งและสามารถตรึงความรู้สึกผู้คนได้เป็นอย่างดีคือเพลง 'คนดี' ประพันธ์เนื้อร้องโดย เนาวรัตน์ พงษ์ไพบูลย์ และทำนองโดย ป๋อง ต้นกล้า ซึ่งแม้นจะเป็นเพลงเคลื่อนไหวเมื่อหลายสิบปีมาแล้ว แต่มนตร์ขลังที่ดำรงอยู่ในบทเพลงก็มิได้เลือนหาย แถมยังตอกย้ำให้ผู้คนได้คิด

ป๋อง ต้นกล้า ผู้ร้อยทำนองเพลง 'คนดี'

ชูเกียรติ ฉาไธสง เจ้าของบทเพลงอมตะ 'ผิงดาว' ขับขานบทเพลง 'คนดี'

เสียงขลุ่ยจากเรียวปาก อ.เนาวรัตน์ ก้องกังวานสะท้านสะเทือนอารมณ์ เสียงร้องของ พี่นกน้อย-ชูเกียรติฯ แหบพร่ามีเอกลักษณ์ และฝีมือสีซอของพี่ป๋อง ต้นกล้า นิ่ง ไหล และบาดลึก

แต่ที่ลึกกว่าลึก คือเนื้อนัยเพลง

คนดี

     ฟ้าหมอง แผ่นดินร่ำร้องระงม

สองมือชูชัยไขว่คว้าเพียงลม ไขว่คว้าเพียงลม ผ่าวลมแล้วลอย

     เวิ้งฟ้า ทุ่งนาป่าเขาดงดอย

เขายังคงคอย คอยนับวันคอย กับสายลมลอย เขาคอยเรื่อยมา

     เธอมา ท่ามกลางพายุประทุเถื่อนภัย

เพียงสองมือช่วยจับ มือช่วยฉุด มือร่วมฝ่าไป ข้ามภัยร้ายแรง

     คนดี จะมีทุกหนทุกแห่ง หนทางยาวไกล โหดร้ายรุนแรง

โลกนี้มีแรงเพราะแรงคนดี

บรรเลงที่ร้านแซ็กโซโฟน (๕ พฤศจิกายน ๒๕๕๐)

บรรเลงที่ร้าน 4x4 พงไพร (๑๕ พฤศจิกายน ๒๕๕๐)

                  ศ.ดร.ป๋วย อึ้งภากรณ์ (๙ มีนาคม พ.ศ.๒๔๕๘-๒๘ กรกฎาคม พ.ศ.๒๕๔๒)

                ชื่อนี้นามนี้คนรุ่นเก่าๆ ที่ตามศึกษาประวัติศาสตร์ชาติไทยในช่วงหัวเลี้ยวหัวต่อคงรู้จักเป็นอย่างดี โดยเฉพาะชาวมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ แต่สำหรับโลกของคนรุ่นใหม่นั้นไม่แน่ว่าจะเป็นเช่นใด

                ในทัศนะของข้าพเจ้าแล้วคิดว่า ใครที่ได้ติดตามงานและชีวิตของ อ.ป๋วย อึ้งภากรณ์ คงมิเสียแรงที่เกิดมาเป็นคนไทยคนหนึ่ง เพราะเป็นเรื่องราวของคนที่สร้างคุณประโยชน์ให้แก่แผ่นดินโดยแท้ และยังสร้างแรงบันดาลใจให้แก่ผู้คนอีกมากมายที่ตั้งใจบำเพ็ญตนเพื่อแผ่นดินในกาลต่อมา

                ที่สำคัญจะได้เข้าใจว่า คนดีของแผ่นดิน นั้น แท้แล้วเป็นเช่นใด

                'คนดี' เป็นเพลงที่ อ.เนาวรัตน์ พงษ์ไพบูลย์ เล่าว่าตั้งใจประพันธ์ขึ้นในวันเวลาที่ประเทศไทยต้องสูญเสียคนดีที่ชื่อ ศ.ดร.ป๋วย อึ้งภากรณ์

ฟ้าหมอง แผ่นดินร่ำร้องระงม... ณ เวลาแห่งการสูญเสีย แค่ขึ้นต้นคำร้องของกวีรัตนโกสินทร์ก็สุดแสนกินใจ

คงต้องรอว่าเมื่อไรประเทศไทยจะมีคนดีปรากฏ พอที่ อ.เนาวรัตน์ จะแต่งบทเพลงดีๆ เพื่อเชิดชูอีกสักครั้ง

ทุกวันนี้ โดยเฉพาะในช่วงเลือกตั้งเพื่อชี้ชะตาประเทศไทย ทอดตาทัศนาไปทั่วแผ่นดินก็คงได้แต่รำพึงรำพันกับตัวเอง

มองฟ้าแล้วได้แต่ทอดถอนใจด้วยวังเวง.