"วาดภาพอะไรกันอยู่ครับ" ข้าพเจ้าถาม ๒ เด็กนักเรียนที่โรงเรียนแห่งหนึ่งในเขต อ.สุคิริน จ.นราธิวาส ซึ่งกำลังนั่งยองๆ กุลีกุจอวาดภาพอยู่เชิงเสาธง ท่ามกองซากเศษไม้ไหม้ไฟ กลางลานโล่งแดดส่อง หลังจากถูกลอบวางเพลิงในเดือนมิถุนายน ๒๕๔๗ หรือ ๑ เดือนหลังจากโรงเรียนนับสิบในพื้นที่ถูกลอบวางเพลิงไปก่อนหน้านี้

"วาดภาพโรงเรียนในฝันครับ" เด็กน้อยตอบเบาๆ ในน้ำเสียง ส่งยิ้มเอียงอาย ขณะก้มหน้าตั้งหน้าตั้งตาวาดภาพบนแผ่นกระดาษขาวต่อ

ปกติภาพในจินตนาการของเด็กมักจะขีดเขียนด้วยลายเส้นมั่น ใช้สีฉูดฉาด เต็มไปด้วยสีสัน

แต่ภาพที่ข้าพเจ้าเห็นเด็กๆ กำลังจรดมือวาดและระบายสี กลับมีโทนไปทางหมอง-หม่น ด้านหน้าเป็นซากอาคารไม้ที่โดนลอบวางเพลิงระบายด้วยสีเทา-ดำ เป็นส่วนใหญ่ แทนซากอาคารไม้ที่ไหม้ไฟ ส่วนพื้นที่ด้านหลังยังว่างโล่ง ข้าพเจ้าจึงยังมิได้เห็นโรงเรียนในฝันตามจินตนาการของเด็กน้อย

อาคารเรียนไม้ 'มัธยมสุไหงปาดี' สมัยข้าพเจ้าได้อาศัยร่ำเรียนช่วงมัธยมต้น ถูกลอบวางเพลิงเช่นกัน

การรอคอยของเด็กนักเรียนน้อยที่บ้านบุดี อ.เมือง จ.ยะลา

โรงเรียนบางนราวิทยา รอดพ้นการถูกวางเพลิง แต่เคยมีข่าวจะถูกลอบวางระเบิด

รอรถไฟ สถานทีรถไฟรือเสาะ อ.รือเสาะ จ.นราธิวาส

ผ่านมากว่า ๔ ปี เหตุการณ์ความไม่สงบในพื้นที่จังหวัดชายแดนภาคใต้ยังคงเกิดขึ้นอย่างต่อเนื่อง และโรงเรียนหลายแห่ง รวมทั้งครูผู้เสียสละยังคงตกเป็นเหยื่อของผู้คนซึ่งโหดร้ายเป็นยิ่ง

'โรงเรียนบ้านพรุชิง' เป็นหนึ่งในนั้น !!

ทุกครั้งที่นึกถึงภาพผู้คนในพื้นที่จังหวัดชายแดนภาคใต้ ไม่ว่าจะเป็นพื้นที่ใดก็ตาม จะเป็นชาย-หญิง เด็ก-ผู้ใหญ่ พุทธ-มุสลิม ภาพเหล่านั้นมันรานใจเสมอ

วันหนึ่ง 'เพชรชมพู' บอกความด่วนถึงกิจกรรมของชาวบล็อก โอ.เค.เนชั่น ข้าพเจ้าจึงไม่ได้ฝืนทนทำอะไรบางอย่างที่สวนทางกับสิ่งที่หัวใจเพรียกหาอีกต่อไป สายใยผูกพันระหว่างเพื่อนมนุษย์ยังผนึกแน่น ปรากฏการณ์เล็กๆ กำลังจะเกิดขึ้นอีกครั้งหนึ่งในสังคมไทย

รีบยกโทรศัพท์ไปหาเพื่อน เล่าความที่เกิดขึ้น คราวนี้ไม่ใช่เพื่อนชวน แต่ข้าพเจ้าชวนเพื่อน

"จองบัตรให้ด้วย ๓ ใบ ๑ ทีม" เพื่อนส่งเสียงมาทางโทรศัพท์

ลูกกลมๆ เหมือนกัน หัวใจดวงเล็กๆ เท่าๆ กัน แต่ความรู้สึกกลับแปลกแตกต่างกันโดยสิ้นเชิงกับกาลก่อน

                เนื่องเพราะมนุษย์ทั้งผองต่างอาศัยอยู่บนโลกใบเดียวกัน และเราล้วนมีหัวใจดวงเดียวกัน

                วันที่ ๔ พฤษภาคม ๒๕๕๑ ไปร่วม 'ผูกโบว์ที่หัวใจ ส่งไปให้เด็กพรุชิง' กันเถิดครับ

                'หนึ่งหัวใจ' คือ 'หนึ่งสายใย' แห่งความรักและเมตตาต่อกันของเหล่าเรา, เพื่อนมนุษย์

                เราจะร่วมส่งใจหนุนสร้าง 'โรงเรียนในฝัน' ของเด็กพรุชิงให้ 'เป็นจริง'

"เข้าแข่งขันโบว์ลิงค์การกุศล Blogger OK Nation ซับน้ำตาน้องน้อยบ้านพรุชิง"

ตามรายละเอียดที่

http://www.oknation.net/blog/winsstars/2008/04/16/entry-1

ร่วมลงชื่อและแสดงความคิดเห็นเกี่ยวกับการร่วมเข้าแข่งขันโบว์ลิงค์การกุศล

Blogger OK Nation ซับน้ำตาน้องน้อยบ้านพรุชิง ไว้ใน Comment ที่

http://www.oknation.net/blog/winsstars/2008/04/16/entry-1