อลังการอร่ามลายท่ามกลางพ่อค้าแม่ขายขวักไขว่

ตลาดปาซาร์ บซาร์ (Pasar Besar Siti Khadijah) เมืองโกตาบารู รัฐกลันตัน ประเทศมาเลเซีย

เพียงชะโงกหน้าจากชั้นลอยสู่พื้นกว้าง นั่นนับเป็นภาพตราตรึงผนึกแน่นในใจ

ตามคำคนว่าอยากชมวิถีชีวิตผู้คนในพื้นถิ่นใด ให้ไปเดินท่องทัศนาชมตลาด

พูนกองพริกเผ็ดร้อน เขียว ขาว แดง ส้ม ขีดไม่กี่บาท แต่คนปลูกต้องเด็ดทีละเม็ดกว่าจะจัดเรียงเต็มถาด

ถั่วพู มะเขือ มะนาว หัวหอม ผักชี พริกไทย แครอท กระเจี๊ยบ กะหล่ำปลี แตงไทย ฯลฯ

นานาสินค้าราคาไม่แพง, ขณะแม่ค้าสวมผ้าคลุมศีรษะหลากสีสัน แดง เหลือง ขาว ดูเด่นทั่วตลาด

หญิงสาวขายมาลัยมะลิ กระดังงา จำปี ส่งยิ้มยินดี หยิบยื่นไมตรีเช่นดอกไม้ส่งกลิ่นหอมกระจายฟุ้งทั่วตลาด

อีกฟากเป็นแผงขายอาหารทะเลสด กุ้ง ปู ไก่ ปลา หอย และอื่นอีกสารพัด

สินค้ามาจากทั่วสารทิศ ร่องรอยชีวิตมาจากทั่วพื้นถิ่น ลายสีเต็มตลาดสะท้อนวิถีผู้คน

บางกระแสว่าสินค้าหลายชนิด ณ ตลาดแห่งนี้มีต้นธารจากบ้านคีรีวง นครศรีธรรมราช

จากป่าสมบูรณ์ชุมชนต้นแบบ ลำเลียงสู่ปลายด้ามขวาน ข้ามเขตแดนระหว่างประเทศ

เมื่อชีวิตผู้คนไร้ซึ่งพรมแดน เส้นปันเขตแดนทางความคิดย่อมไม่เกิด

ใช้เวลาจับจ่ายตลาดไม่นานก็ได้ของครบตามต้องการ

พราหมณ์สุเมธ พรหมชาติ ทายาทพราหมณ์สำนักพระราชวัง เดินนำ ข้าพเจ้าหิ้วของพะรุงพะรัง เดินตาม

“ได้ครบหมดแล้วนะ กุ้ง ปู ดอกไม้ เวลาประกอบพิธีบวงสรวงจะได้สมบูรณ์” พราหมณ์สุเมธกล่าวแก่คณะ

ตระกูลพรหมชาติเป็นหนึ่งในตำนานพราหมณ์เมืองนคร

ก่อเกิดเรื่องราวร่วมยุคสมัยเดียวกันกับประวัติศาสตร์แห่งรัฐเคดาห์ (ไทรบุรี) มาเลเซีย

ข้าวของประดามีล้วนซื้อจากผู้ขายมุสลิมเป็นส่วนใหญ่ แต่เป้าหมายเพื่อนำมาทำพิธีของพราหมณ์-พุทธ

แม่ค้าไม่เลือกขาย ศรัทธาไม่เลือกคน ยากดีมีจน ใช่ว่าจะพ้นความตาย

ประวัติศาสตร์มาจากหนึ่ง ศรัทธามีเพียงหนึ่ง

นับถือศาสนาใด? ขอเพียงได้ยึดแก่น ดำรงตนในฐานะศาสนิกชนที่ดี

เพียงเท่านี้, โลกใบสวยยิ่งงามงดผุดผ่อง