- คนเลวที่แสนดี
- ranking : สมาชิกทั่วไป
- วันที่สร้าง : 2007-05-11
- จำนวนเรื่อง : 147
- จำนวนผู้ชม : 56855
- จำนวนผู้โหวต : 306
- ส่ง msg :
- ของขวัญของฉัน
- มุมสบาย-แม่สีไฟ
- วิถีแห่ง..ญาธร
- กลิ่นหอมของบ้าน
- วิท แบกเลนส์
- ด้ายจ๋า
- โอชิน
- ปรัตยา
- เสน่ห์กุหลาบกุ้ง
- bitch
- จอมโจรเทวะ
- ขวัญ
- ลุงพริ้ม
- ลานเทวา
- โอเคฯรวมใจรักษ์
- บ่าวงู
- มิตรภาพดีดี
- ดินดำน้ำชุ่ม
- ผ่านมาระบาย
- แม่หมู
- ผู้หญิงร้อยความฝัน
- มุสิกะตะวัน
- กัปตัน
- จิบชา ฟังเรื่องเล่า
- กวีใส้แห้ง
- กู่
- วิถีเซน
- เจ้าชายเย็นชา
- แม่น้ำกวี
- แม่สีไฟ
- ชานบ้านชานเมือง
- ครูบีเสียงใส
- สายน้ำแห่งความรัก
- 9ต้นหรือ 9ตัน?
- ฅนผ่านทาง
- ปุ๊บปั๊บ
- วิทย์แดงจันศรี
- นายหนึ่งแสน
- บัวหิมะ
- อะตอม
- พลายพัทลุง
- ลุงไมยราพ
- กาขาว
- ปุถุชน
- มะอึก
- รอยยิ้มจางๆ
- สเลเต
- น้าวัชร
- วิธีปฏิบัติให้ถึงอัปปนาสมาธิ ( mindsoul )
- หม้อแปลงไฟฟ้า ( NoVa_DasH )
- ภาพประกอบทั้งหมด ( Dek_fire )
- แนะนำตัว ( OHM-KMUTT )
- กันและกัน ( ampvie )
- ฟ้าใสวันอาทิตย์ตื่นขึ้นมาก็เจอทะเล...1ภาพช่างภาพห่วงหา..จริงๆ ( บินหลาหาดใหญ่ )
- โคลงกำสรวลเพื่อน 'เต๋า' !? ( กาแฟร้อน )
- ยอมรับ แล้ว แสวงหา ( ชำมะนาน )
- " ตึกเก่าแค่ไหน... ซ่อมได้ " (ตอนที่ 5) พร้อมรูปภาพประกอบ ( สำเริง_ฤทธิ์พริ้ง )
- Melamine - สารพิษที่ยัดเยียดให้กับผู้บริโภค ( pogunda )
Permalink : http://www.oknation.net/blog/natentertain
พิมพ์หน้านี้
|
ฉันก้าวเท้าออกจากสถานีรถไฟ ย่ำเท้าขึ้นบนรถไฟครั้งแรกด้วยความตื่นเต้น ขบวนรถค่อยๆเคลื่อนตัวออกจากสถานีอย่างช้าช้า แม่และน้องยืนโบกมืออำลาอย่างอาลัยอาวรณ์ แววตาของแม่มีอะไรบางอย่างซุกซ่อนอยู่ เป็นแววตาที่เต็มไปด้วยความห่วงใย กังวัลใจ กึ่งหวาดกลัว ทึ่ลูกต้องห่างจากอก ........................... รถไฟค่อยๆขับเคลื่อนเร็วขึ้น เร็วขึ้น ฉันยังคงยืนอยู่ริมหน้าต่าง สายตาเพ่งมองกลับไปยังจุดเดิม ภาพสถานีรถไฟที่จากมาค่อยๆรางเลือน ........................... ฉันค่อยๆทิ้งตัวลงตรงเบาะนั่ง สายตาชำเลืองมองลังใส่สัมภาระ มีลังหลายใบของผู้โดยสารคนอื่นๆวางอยู่เรียงราย ................. ลังกระดาษที่แม่ใส่อาหารแห้งมาให้สารพัดชนิด ในลังใบนั้น....อัดแน่น ด้วยความหวัง ................ รถไฟค่อยๆเคลื่อนตัวเร็วขึ้น พาฉันห่างออกมาจากแม่และน้อง เบื้องหน้าคือความหวังที่ฉันดั้นด้นมาแสวงหา ฉันมาหาความหมายให้ชีวิต ตามหาความสำเร็จ..... สำหรับเบื้องหลัง... คือการรอคอยการกลับไปของฉันอีกครั้ง .................. ฉันเดินทางถึงจุดหมายในเวลาข้ามคืน ชีวิตถูกโอบล้อมด้วยสังคมเมือง กักขังเหนี่ยวรั้งตัวฉันเอาไว้ด้วยความฝัน ความตื่นเต้นจากคราวแรกเปลี่ยนเป็นความสับสน ................ ลังใบเดิมค่อยๆผุพัง จนไม่เหลือเค้าของความหวัง สังคมเมืองยังคงกอดรัดตัวฉันเอาไว้ วันเวลาค่อยๆสร้างพันธนาการ ก่อกำแพง ปิดกั้นเส้นทางเดินกลับ .................... หลายปีผ่านพ้น ผู้หญิงที่ชื่อ "แม่" เริ่มแก่ตัวลง พร้อมๆกับลังใบเก่าก็สูญสลายไปกับความหวัง ............. ที่สถานีรถไฟพัทลุง ทุกๆวัน ตั้งแต่เช้ามืด จนสาย จนกระทั่งเที่ยงวันแล้ววันเล่า หญิงชรายังคงนั่งเหม่อลอย ไม่มีใครรู้ว่าเธอคิดอะไรอยู่ สิ่งเดียวที่เธอรอคอย คือการกลับมาของลูกสาว และลังใบเดิม เธอไม่เคยรู้เลยด้วยซ้ำไปว่า... ลังใบนั้นได้สูญสลายผุพังไปแล้ว เธอยังคงรอคอย . . รอคอย . . ด้วยความหวัง *****
แก๊งๆๆๆๆ.... ที่นี่!!! สถานีรถไฟพัทลุง ท่านที่จะเดินทางไปกรุงเทพฯ กรุณาตรวจดูสิ่งของสัมภาระของท่านให้เรียบร้อย การรถไฟแห่งประเทศไทยขอขอบคุณทุกท่านที่ใช้บริการ สวัสดีค๊าบ .............. นึกถึงวันที่ฉันย่ำเดิน...จากบ้านเกิด มีลังหนึ่งใบใส่ความหวังไว้เต็มลัง ย่ำเท้าถึงชานชลา...ตีตั๋วรถไฟขึ้นกทม. แล้วรถไฟก็พาฉัน พาหวังสู่หนทางที่ฉันไม่รู้ได้ แว่วหวูดรถไฟ มีกำลังใจแว่วลอยตามลม มาถึงวันที่ฉันย่ำเดิน...ห่างบ้านเกิด แต่ลังหนึ่งใบ กับความหวังนั้นลอยห่าง แล้วรถไฟก็พรากฝัน... พรากวันจากหนทางที่หวังคาดไว้ ..........ไกล สิ้นหวูดรถไฟ กำลังใจลอยหายตามลม มาถึงวันที่ฉันยังเดิน...ห่างบ้านเกิด แต่ลังหนึ่งใบ กับความหวังนั้นลอยผ่าน แล้วรถไฟก็พรากฝัน พรากวันจากหนทางที่หวังคาดไว้ .........ไกล สิ้นหวูดรถไฟ กำลังใจลอยหายตามลม สิ้นหวูดรถไฟ กำลังใจลอยหายตามลม ............................ ลัง - มาลีฮวนน่า ....................
ขอบคุณภาพประกอบจากคุณ benjarong (ใบไม้ดนตรี)
|
