ทุกวันฉันมองเห็น

ผู้คนมากมาย...ดิ้นรนกันสุดแรง

ไขว่คว้าให้ได้มาซึ่งความมั่งมี

พลังอำนาจ...เกียรติยศ ศักดิ์ศรี

แต่สุดท้าย...ไม่อาจหลีกหนี

.

.

.

...ปลายทาง...

..................

ฉันบอกกับตัวเองว่า

เวลาของเราที่ใช้ไปแต่ละวัน

มันค่อยๆหดหาย...

ในขณะที่ชีวิตกำลังเติบโตขึ้นทุกขณะ

นั่นหมายถึง..ความตายก็ขยับเข้ามาใกล้ๆเราทุกขณะเช่นกัน

.................

เราต่างเกิดมาเพื่อเดินไปสู่ความตาย

และชีวิตก็สั้นเกินกว่า...ที่จะมัวหลงงมงายกับความมั่งมีศรีศักดิ์

เงินทองได้มา...ไม่นานไม่ช้าก็หมดไป

พร้อมๆ กับชีวิตที่สิ้นสูญ

เพราะสุดท้ายเราทุกคนต้องไปถึงจุดนั้น

ที่ปลายทางเดียวกัน

..................

หัวใจที่มีอิสรภาพสิ...ยิ่งใหญ่และสำคัญ

ฉันยังเชื่อว่า

ความสุขยังมีอีกมากมายหลายรูปแบบ

หาใช่จำกัดอยู่เพียงแค่การมั่งมีทรัพย์สินไม่

แต่หากหัวใจร่ำรวยซึ่งความสุขนั่นเล่า

คือความร่ำรวยแท้จริง

.............

ในหนังสือเรื่องเดินสู่อิสรภาพของอาจารย์ประมวล เพ็งจันทร์

ได้กล่าวไว้ในหน้าสุดท้าย...ประโยคหนึ่ง

ที่หลายๆ ครั้งฉันมักกจะหยิบขึ้นมาเปิดอ่านในสุดท้ายนั้น

.

.

.

"ชีวิต ยังมีความสุขในแบบที่เราไม่เคยรู้จักอีกเยอะแยะ"

............

นกบินลัดฟ้า - มาลี...