- คนเลวที่แสนดี
- ranking : สมาชิกทั่วไป
- วันที่สร้าง : 2007-05-11
- จำนวนเรื่อง : 130
- จำนวนผู้ชม : 42348
- จำนวนผู้โหวต : 291
- ส่ง msg :
- มุมสบาย-แม่สีไฟ
- วิถีแห่ง..ญาธร
- กลิ่นหอมของบ้าน
- วิท แบกเลนส์
- ด้ายจ๋า
- โอชิน
- ปรัตยา
- เสน่ห์กุหลาบกุ้ง
- bitch
- จอมโจรเทวะ
- ขวัญ
- ลุงพริ้ม
- ลานเทวา
- โอเคฯรวมใจรักษ์
- บ่าวงู
- มิตรภาพดีดี
- ดินดำน้ำชุ่ม
- ผ่านมาระบาย
- แม่หมู
- ผู้หญิงร้อยความฝัน
- มุสิกะตะวัน
- กัปตัน
- จิบชา ฟังเรื่องเล่า
- กวีใส้แห้ง
- กู่
- วิถีเซน
- เจ้าชายเย็นชา
- แม่น้ำกวี
- แม่สีไฟ
- ชานบ้านชานเมือง
- ครูบีเสียงใส
- สายน้ำแห่งความรัก
- 9ต้นหรือ 9ตัน?
- ฅนผ่านทาง
- ปุ๊บปั๊บ
- วิทย์แดงจันศรี
- นายหนึ่งแสน
- บัวหิมะ
- อะตอม
- พลายพัทลุง
- ลุงไมยราพ
- กาขาว
- ปุถุชน
- มะอึก
- รอยยิ้มจางๆ
- สเลเต
- น้าวัชร
- ดีเอสไอเตือนส่งอี-เมล์ต่อ เสี่ยงติดคุก ( Kitz_SoftengLPRU )
- Centrino 2 แพลตฟอร์มโน้ตบุ๊กใหม่ล่าสุดมาแล้ว!!! ( Kitz_SoftengLPRU )
- บีเอสเอเผยยอดละเมิดสิทธิ ดาวน์โหลดไฟล์ผ่านเน็ตพุ่ง ( Kitz_SoftengLPRU )
- เขาพระวิหาร : ไทย - กัมพูชา ถือแผนที่คนละแผ่น ( ศรีลำดวน )
- 20@พลังประชาชน@20 ( แยกสี่ท่าหิน )
- แค่ย้ายปัญหา ยังไม่ได้แก้ปัญหา ( หมูสนาม )
- เดินแบบ ( dhaniz )
- พระมหาสุรศักดิ์ อติสักโข วัดประดู่ ตอน ผู้สืบสานตำนานอาคมสองลุ่มลำน้ำ ( ศิษย์กวง )
- แบ่งปันรอยยิ้ม .. สู่คนตาบอด ( ปลาจิ้งจั้ง )
- ถ้ารักจนเหนื่อยหัวใจ ....นั้นก็ไม่ใช่ความรัก ( Lyrics )
Permalink : http://www.oknation.net/blog/natentertain
พิมพ์หน้านี้
|
...ที่รักคะ... ฉันไม่รู้หรอกว่าหนทางที่รออยู่เบื้องหน้าคืออะไร แต่ฉันรู้อยู่อย่างหนึ่งคือ.... ...ฉันไม่อยากอยู่ตรงนี้เลยแม้ซักวินาทีเดียว... ในแต่ละวันของฉันเต็มไปด้วยความรู้สึกกดดัน ฉันไม่มีความสุขเลยตลอดยี่สิบสี่ชั่วโมง... คุณรู้ไหม? ฉันเองก็กังขาเมื่อถึงเวลาเช่นนี้... ฉันกังขาว่าควรจะไป หรือควรจะอยู่ดี? เพราะคุณบอกว่า หากฉันเดินจากไป นั่นหมายถึงความสิ้นสุด... หมายถึงการถอยอย่างไม่มีวันกลับ ทั้งที่ฉันยืนยันว่าฉันจะถอยไปตั้งหลัก คนเราเมื่อถึงจุดที่เหนื่อยและอ่อนแรง ก็ควรจะได้พักชีวิตบ้างไม่ใช่หรือ? ......... ถ้าเป็นคุณ คุณจะทำอย่างไรคะ? หากเกิดเหตุการณ์เช่นนี้ขึ้นกับคุณ คุณจะทนอยู่ให้เขาเหยียบย่ำทำร้ายทุกวันหรือ หรือคุณจะทนยอม... ยอมทำงานกับเจ้านายที่ไม่เห็นประโยชน์ในตัวคุณต่อไป ........... ฉันเคยบอกคุณเสมอว่า... ฉันไม่เคยกลัวงานหนัก... แต่สิ่งที่มันรุมเร้าเข้ามาในตอนนี้ คือความเหนื่อยใจต่างหากล่ะ... ฉันจะมีความสุขได้ก็ต่อเมื่อคนที่ฉันอยู่ด้วย เห็นคุณค่าในตัวฉันเท่านั้น.. ......... คุณบอกว่าฉันอ่อนแอ...ไม่เข้มแข็ง การตัดสินใจของฉันมันเป็นเช่นนั้นใช่ไหมคะ ที่รัก...ความสุขสำหรับคุณคืออะไรกัน คือการทำงานที่มีหน้าตาในสังคมอย่างนั้นใช่ไหมคะ เมื่อฉันยืนยันว่า..จะถอดหน้ากากเกียรติยศที่สังคมยื่นให้ เพราะหน้ากากอันนี้ไม่ได้สวมใส่ความสุขให้ฉัน มากไปกว่าความทุกข์ที่ต้องทนใส่มันอยู่เลย... ฉันเหนื่อยเต็มทีแล้วค่ะ...และไม่รู้จะอธิบายอย่างไร คุณถึงจะเข้าใจความรู้สึกของฉัน... ......... ในส่วนตัวของฉันเองลึกลึกนั้น ก็ไม่ได้อยากอยู่กันแบบห่างไกล ฉันอยากอยู่กับคุณตลอดเวลาเหมือนที่ผ่านมา แต่หากการอยู่ด้วยกัน...เพื่อทำให้เขาบีบคั้น เหยียบย่ำทั้งด้วยการกระทำ และสายตา เราควรจะแยกกันสักพักไม่ใช่หรือคะ.. แยกจากกันไม่ใช่ว่าจะหมดสิ้นหนทาง ที่จะได้กลับมาอยู่ด้วยกันอีก.. เพียงแต่เราสองคนต้องช่วยกันคิดหาหนทาง ที่จะได้กลับมาอยู่ด้วยกันพร้อมหน้า ให้เร็วที่สุดก็เท่านั้นเอง... อย่างไรก็ตาม... ฉันจะไม่ไป...หากไม่ได้รับความยินยอม ทั้งวาจา กาย และใจจากคุณ ฉันไม่อยากตัดสินใจเองคนเดียว แล้วทำให้คุณต้องเจ็บปวด... ...... ฉันควรจะทำอย่างไรดี...? โปรดเอื้อนเอ่ยก่อนที่ฉันจะกระอักเลือดตาย ....... จำได้ไหมคะ ที่ฉันบอกว่า...แดดสุดท้ายใกล้จะหมด เราต้องรีบทำอะไรซักอย่างก่อนจะมืด ไม่เช่นนี้อาจมองไม่เห็นอะไรอีกเลย จริงอยู่พรุ่งนี้...ก็มีแดดส่องตอนเช้า แต่ค่ำคืนนี้ล่ะ...เราจะเดินต่ออย่างไร หากในตอนนี้เรายังเดินวนอยู่ในป่า ยังอยู่ระหว่างทางเดินที่มืด...ในขณะที่ยังไม่หลับ ฉันอยากจุดตะเกียงแบบโบราณ หรือไม่ก็เตรียมฟืนเพื่อจุดไฟให้แสงสว่างและไออุ่น เหมือนที่ฉันเคยใช้เพื่อให้แสงสว่างในตอนเด็กๆ แล้วค่อยๆ เดินไปอย่างช้าๆ คุณคิดว่าไงคะ?
รักคุณเสมอแม้ไม่ใช่สิบสี่กุมภาฯ คนเลวที่แสนดี |
