พิมพ์หน้านี้
|
พรุชิงวันนี้...ยังคงทิ้งร่องรอยความเจ็บปวดเอาไว้ ซากที่หลงเหลือ...คือบทเรียนที่ไม่อยากให้เกิดขึ้น ไม่ว่ามุมไหนอณูใดบนผืนแผ่นดิน... พรุชิง...กำลังรอการบูรณะทั้งทางกายและใจ มาร่วมกันกระจายข่าว...เพื่อพรุชิง และร่วมกันซับน้ำตาเด็กน้อย... ร่วมกันสร้างบ้านพรุชิง ให้ทุกอย่างกลับสู่สภาพเดิมให้ได้มากที่สุด... ........
โลกเลวร้าย...ด้วยน้ำมือมนุษย์ เกิดจากการแก่งแย่งชิงดีชิงเด่น สงครามทำลายล้าง... ที่น่าเศร้าที่สุดคือ... มนุษย์บนผืนแผ่นดินเดียว...กันทำร้ายกันเอง
ผลพวงจากการกระทำอันสิ้นคิดเหล่านั้น ส่งผลให้กับเด็กๆ ลูกๆหลานๆ เด็กไร้เดียงสาบริสุทธิ์ที่ต้องรับชะตากรรม ชีวิตของเด็กๆ เหมือนถูกโยนทิ้งลงสู่กองไฟ ท่ามกลางความเร่าร้อน...แต่กลับเดียวดาย
......... หยุดเถอะ...หยุดเสียที!!! เพื่อเด็กน้อยอนาคตของลูกหลานที่สำคัญยิ่งของเรา และร่วมกันภาวนาว่า...อย่าได้เกิดเหตุการณ์รุนแรง เหมือนเรื่องราวที่เกิดขึ้นที่พรุชิงอีกเลย ......... ขอบคุณ : บล็อกเกอร์พันธกานท์ จุดเริ่มต้นจากเรื่อง...หยุดร้องไห้เถิดลูกๆ..
ขอบคุณ : บล็อกเกอร์ชาลี ผู้สานสานต่อ...การร่วมซับน้ำตาเด็กน้อยบ้านพรุชิง http://www.oknation.net/blog/chalee2/2008/02/29/entry-2 ขอบคุณที่ส่งต่อแทกมาให้...เพื่อกระจายข่าว แบ่งปันน้ำใจจากโอเคฯ ...สู่บ้านพรุชิง .............. ขอเชิญปิยมิตรบล็อกเกอร์โอเคเนชั่นผู้มากเมตตา ร่วมหยิบยื่นแบ่งปันโอกาสให้ "เด็กน้อยแห่งพรุชิง" ด้วยการขอรับบริจาค ...หนังสืออ่านที่เหมาะสมกับห้วงวัยของนักเรียน ...ซีดีเพลงสร้างสรรค์ ซีดีการ์ตูน ...อุปกรณ์การเรียน ,สมุด ,เครื่องเขียน ,สี ...เสื้อผ้าชุดนักเรียน และอาภรณ์อื่นๆที่เหมาะแก่นักเรียน ...วัสดุอุปกรณ์ของเล่น ชุดฝึกทักษะ เกมจินตนาการ และหรืออื่นๆที่เห็นสมควร ******* ทั้งนี้...ปิยมิตรบล็อกเกอร์โอเคเนชั่นและหรือพี่น้องร่วมแผ่นดิน สามารถประสานการบริจาคได้ที่ "นายอนุสรณ์ นินวน" โรงเรียนบ้านพรุชิง หมู่ที่ 7 ต.ท่าม่วง อ.เทพา จ.สงขลา 90260 โทรศัพท์ 089-5993002 อีเมล์ panthakant.trinnarat@gmail.com .......................................................................... หรือโอนเงินผ่านบัญชีเงินฝาก ธนาคารออมสิน สาขาโคกโพธิ์ ชื่อบัญชี "สมทบทุนซ่อมแซมอาคารเรียนที่ถูกไฟไหม้ ร.ร.บ้านพรุชิง" หมายเลขบัญชี 09-6903-20-060387-1 .................................................................. |
| ครอบครัวอุ่นรัก | ||
ฉันผ่านชีวิตมาไกลแล้วหนา ฉันเฝ้าตามหารักแท้จนเหนื่อยแล้วเอย... คิดว่าชาตินี้ก็คงไม่เจอ จนได้พบเธอชีวิตก็มีความหมาย |
||
|
View All |
||