"...ฉันฝากทั้งชีวิต อุทิศทั้งหัวใจ

ให้เธอดูแลไว้...ตั้งแต่วัน ที่เราพบกัน..."

......

คนดี..ฉันรู้ว่าคุณกำลังท้อและสับสน

แต่บอกตรงๆ...ว่าฉันหวั่นใจ

กับความเปลี่ยนไปของคุณ

รอยยิ้ม แววตา ที่เคยอบอุ่น

ความหวานละมุนจืดจาง

......

ขอร้องเถอะนะคนดี

อย่าทำมึนตึงเช่นนี้อีก

เพราะมันทำให้ฉันรู้สึกแย่

และเศร้าสร้อยหงอยเหงา

.........

ฉันรู้ดีว่าคุณเหนื่อยหนัก

กับภาระที่แบกรับไว้..

กับอีกสามชีวิตที่ต้องดูแลใส่ใจ..

มีอะไรในใจ...บอกกันได้ไหมคนดี

.....

ภาระอันแสนหนักอึ้ง

หากวางลงในบางครั้งก็เบา

.......

ก้อยังเรารักกันไม่ใช่หรือ ?

ความเป็นไปในชีวิตอาจเปลี่ยนแปลง

แต่ความเป็นไประหว่างเรา...ให้คงเดิมได้ไหม

เราอยู่กันมานาน...อยู่กันด้วยความรัก

ความรักที่สามารถชนะทุกสิ่งทุกอย่าง

หากภาระที่คุณแบกอยู่มันเหนื่อยหนัก

ปลดลงจากบ่า...แล้วปล่อยวาง

หากวางลงไม่ได้...ให้ฉันช่วยแบ่งเบาบ้าง

อย่าให้ภาวะตึงเครียดทำลายความรักระหว่างเรา

อย่าให้เตียงใบเดิมกว้างกว่าที่เคยกว้าง

อย่าให้ห้องรกร้างไปด้วยความชาเฉย

......

หันมาทางนี้สิ...คนดี

ปลดภาระที่แบกไว้บนบ่า

วางลงชั่วครู่ให้รู้สึกดีขึ้น...

แล้วเติมแต้มรอยยิ้มบนใบหน้าดังเดิม

หากคุณยังไม่ยิ้ม...ฉันจะร้องไห้

ได้ยินไหม...

หากคุณยังไม่ยิ้ม...ฉันจะร้องไห้

.........

ก็บอกแล้วไง

ฉันฝากทั้งชีวิต อุทิศทั้งหัวใจ

ให้เธอดูแลไว้...ตั้งแต่วันที่เราพบกัน

*****************

ขอบคุณ คุณอ้อมไม้เมือง

ที่ขับร้องบทเพลงอันแสนไพเราะ

เป็นกำลังใจให้ฉันเสมอมา