พิมพ์หน้านี้
|
ค่ำคืนที่ยาวนาน...ในห้วงคำนึงที่สับสน คำถามต่างๆพร่างพรูเข้ามาในสมอง คิด นึก ถ้าวันนี้การอยู่ด้วยกัน...เป็นความปรารถนาเพียงฝ่ายเดียว หรือฝ่ายหนึ่งไม่ต้องการในสิ่งที่อีกฝ่ายรบเร้า... การอยู่ด้วยกันจะเป็นความสุขหรือความทุกข์
จุดเริ่มต้นของความเจ็บปวด คือการที่คนใดคนหนึ่งไม่ตอบรับความรู้สึก เพราะคนสองคนมีความฝันไม่ตรงกัน... ถ้าฝ่ายหนึ่งรุกเร้า...ในขณะที่อีกฝ่ายกลับปฎิเสธและเดินหนี ชีวิตก็เดินทางไปสู่จุดสูงสุดของความเจ็บปวด ....... ความรักมีความสวยงาม... และไม่จำเป็นต้องจบลงที่ความเศร้าเสมอไป เพียงแต่ความรักจะคงอยู่ได้ต่อไปหรือไม่นั้น... ก็ต้องเป็นเพราะคนสองคน...ไม่ใช่ความต้องการฝ่ายเดียว ไม่ว่าสิ่งไหน เรื่องอะไรก็ตาม ล้วนต้องอยู่ในขอบเขตและกฎเดียวกัน ทุกสิ่งเกิดขึ้น ตั้งอยู่ แปรสภาพ และก็ดับลง ............ ชีวิตเป็นเรื่องซับซ้อน...ไม่อาจอธิบายได้ในหลายเรื่องราว เราไม่สามารถตอบคำถามได้ว่าชีวิตจะยืนยาว หรือชีวิตจะสิ้นสุดลงตรงไหน ถ้าหากการมีชีวิตอยู่ต้องจมอยู่กับความรู้สึกที่ทำลายความสุข คำถามคือ...เราจะทนอยู่กับสิ่งนั้นต่อไป หรือจะเดินไปให้ไกล...เพื่อหลุดพ้นจากห้วงเหล่านั้น ........... ฉันเหลือเวลาอีกแค่ไหนกับการมีชีวิตอยู่ ฉันคงต้องตัดสินใจอีกครั้ง...อาจจะผิด หรือถูก หรือเสียใจ แต่ฉันไม่อยากจมอยู่กับความรู้สึกที่ว่า ฉันเป็นฝ่ายรบเร้า เป็นกาฝากชีวิตสำหรับใคร .......... ชีวิตอาจสิ้นสุดลงในอีกไม่นาน ฉันไม่อยากสิ้นศรัทธาในความรัก ฉันไม่อยากลืมอดีตที่ควรจดจำ และฉัน...จะไม่ลืมคุณในอนาคต ............. |