เห็นข่าวนักการเมืองหาเสียงตามสื่อทีวีช่องต่างๆ แล้วรู้สึกหดหู่ใจครับ แต่ละคนนี่เวลาลงพื้นที่พบปะประชาชนแหม.. ยกมือพนมไหว้มาแต่ไกล ไม่ว่าคนที่รับไหว้จะอายุแก่กว่าหรืออ่อนกว่า (ยกมือไหว้ไว้ก่อนครับ เพื่อคะแนน) ซึ่งนี่ก็คงเป็นภาพที่เกิดขึ้นเฉพาะก่อนการเลือกตั้งเท่านั้น พอเขาเหล่านั้นสอบผ่านได้เป็น ส.ส. สมความตั้งใจ.. ไม่มีแล้วครับภาพเหล่านี้ เจอหน้ากันนี่ถ้าไม่รู้จักเป็นการส่วนตัวกันจริงก็คงไม่ทักไม่ทาย สองมือก็เป็นหง้อยครับยกไม่ขึ้น ชาวบ้านตาดำๆ อย่างเราต้องยกมือไหว้ก่อนครับ เขาเหล่านั้นถึงจะไหว้ตอบ ถ้าได้เป็นฝ่ายรัฐบาลนี่ก็ไม่เห็นหัวเลยครับ จะมาเดินสอบถามทุกข์สุข ปัญหา ของพี่น้องประชาชนไม่มีครับ ก็เข้าใจครับ งานเขาคงจะเยอะ แต่ถ้าได้เป็นฝ่ายค้านนี้ก็แล้วใหญ่เลยครับ ไม่เห็นทั้งหัวไม่เห็นทั้งเงา เข้ามาเป็นรัฐบาลกันแล้วก็จ้องแต่จะโกงกิน แล้วแต่ว่าใครจะมากใครจะน้อย แต่ก็ไม่ทุกคนครับ คนดีๆ ที่ไม่คิดโกงกินก็ยังมีอยู่ครับ..แต่น้อยถึงน้อยมาก คติประจำใจที่นักการเมืองที่คิดโกงกินบ้านเมืองระลึกอยู่ในใจเสมอนั่นก็ คือ "ทุจริตโดยสุจริตๆๆ" สงสารก็แต่พี่น้องประชาชนตาดำๆ ผมว่านี่ถ้าเกิดนักการเมืองไทยทุกคน รู้จักคำว่าพึงสำเหนียกและพึงสำนึก รู้จักผิดชอบชั่วดี พอดีและพอเพียง กันมากกว่านี้ ป่านนี้ประเทศไทยเราคงจะเจริญไปนานแล้ว น่าจะมีหลักสูตรอบรมจริยธรรมให้กับนักการเมืองไทยบ้างนะครับก่อนที่จะมาบริหารประเทศ...นี่ก็เป็นแค่ความรู้สึกในห้วงลึกของหัวใจของประชาชนชาวไทยตาดำๆ คนหนึ่ง ที่อยากจะเขียนระบายความในใจ ขอบคุณมากครับ...