พิมพ์หน้านี้
| สองชั่วโมงผ่านไปอมราวดีเริ่มใช้ผ้าขนหนูขนาดเล็ก (ยืมเพื่อนอีกนั่นแหละ) ขึ้นเช็ดหยาดเหงื่อพราวบนใบหน้าเป็นระยะ ครั้งสุดท้ายที่เธอออกกำลังกายก็คงจะเป็นในชั่วโมงพละสมัยเรียนมัธยม หรือไม่อย่างนั้นก็ต้องเป็นการเดินชอปปิ้งบ้าระห่ำเสียมากกว่าจะลุกขึ้นไปวิ่งเหยาะๆ บนเครื่องออกกำลังกายเช่นนี้ส่วนคนที่กระตือรือร้นอยากมาก็อาการหนักใช่ย่อย จากเดิมคึกๆ ตอนนี้เลยเหลือแค่ก้าวยาวๆ บนลู่วิ่ง ชนิดที่ใครเห็นตอบได้ทันที.... |