หนังสือที่บอกให้เราเข้าใจตัวเอง  เรียนรู้ใจตัวเอง  และอยู่กับตัวเองให้มากขึ้น

"เข็มทิศหัวใจ"  โดย ศิริรัตน์ ณ พัทลุง ต.สุวรรณ  เล่มนี้ ทำให้เราตั้งรับกับความทุกข์ได้เสมอๆ  และคิดไปเพียงว่า  ความสุขหรือความทุกข์นั้น  เมื่อมาแล้วมันก็หมดไปเสมอๆ  ไม่ต้องกลัว

"...เมื่อเราได้รู้ทันความกลัวจนเข้าใจตัวเองดีแล้ว  เราจะสามารถกลับมารักตัวเองอย่างที่เราเป็น  ทนุถนอมหัวใจของตัวเอง  ดูแลความรู้สึกของตัวเอง  เข้มแข็งต่อคำพูดของผู้อื่น  ที่ทำให้เราตัวเล็ก  ลีบ  จนไม่พึงพอใจในตัวเอง  แล้วเลือกที่จะน้อมรับแต่คำพูดดีๆ  จากคนที่รักเราด้วยใจ  มาเป็นกำลังใจในการดำเนินชีวิต..."

"...อย่าทิ้งขว้างเวลาในชีวิต.....ใช้ทุกวินาทีให้มีค่ากับชีวิตของตัวเอง  และคนที่เรารักมากที่สุด...."

"...อย่ารอวันที่แก่ลง...แล้วจึงจะหาความสุข...เพราะเวลาที่หมดไป...จะไม่มีวันหวนกลับมาหาเราอีก..."

"...เราจะพบความพอใจได้ในทุกที่  แม้แต่การเดินหรือนั่งธรรมดาๆ  ก็อาจให้ความรู้สึกที่เป็นสุข  ได้มากกว่าความสุขที่ได้จากสิ่งบันเทิงเริงรมย์อื่นๆ..."

"....การเห็นความจริงช่วยให้จิตใจเริ่มมั่นคงขึ้น  โดยไม่ต้องอาศัยผู้อื่นมาทำให้รู้สึกมั่นคง...พอไม่ต้องอาศัยคนอื่น...ก็ไม่ต้องทำในสิ่งที่เราไม่อยากทำ  เพื่อที่จะให้ใครมารักตอบ...ให้ได้มาซึ่งความมั่นคงทางจิตใจ    ใจที่มั่นคง....ช่วยให้เราสามารถมอบความรักแบบไม่มีเงื่อนไขให้ทุกคนรอบตัว  ไม่ว่าจะเป็นสามี  เพื่อน  หรือแม้แต่พ่อแม่ของเราเอง    รักพวกเขาในแบบที่เขาเป็น  เพราะเข้าใจแล้วว่า...  ทุกคนก็มีความกลัวในใจของตนเช่นกัน....."

"...เอ๋เลิกเสแสร้งที่จะเป็นคนแข็งแกร่ง  เลิกเสแสร้งที่จะเป็นคนดีจนเกินเหตุ  ไม่ทำตัวร่าเริง  หรือมั่นใจตลอดเวลา  แต่ทำตามใจที่รู้สึกในเวลานั้น....เหงาก็บอกว่าเหงา....  เหนื่อยก็บอกว่าเหนื่อย....  รู้สึกเจ็บปวดก็รู้ไปตามนั้น  ไม่มีความสุข  ก็บอกไปตามจริง....อยากจะขอความช่วยเหลือก็ไม่ลังเลที่จะทำ    เมื่อได้เห็นใจของตัวเอง...จึงเข้าใจผู้อื่นอย่างถ่องแท้ขึ้น  และรู้สึกว่าเราไม่ได้อยู่คนเดียว  ทุกวันที่ต้องต่อสู้กับภารกิจต่างๆ  ในชีวิตจึงดูง่ายดายกว่าเดิม  อีกทั้งความรักในใจก็งอกงามขึ้นเรื่อยๆ  ได้เรียนรู้ที่จะรักตัวเองมากขึ้นและเผื่อแผ่ไปยังคนรอบข้าง  ถึงตอนนี้ก็ไม่รู้จะใส่หน้ากากไปอีกทำไม... บอกตัวเองว่า...ทำไปทำไม  ถ้าทำแล้วไม่มีความสุข..."

"..การที่ใจเรามีอิสระนั้น...สำคัญยิ่งกว่าสิ่งใด  แค่ลองหันกลับมาดู "ใจ" ให้ทัน  เราจะเห็น..ใจที่ยอมให้คนอื่นเข้าครอบงำ...เพียงเพื่อจะได้ไม่ถูกตำหนิ  กลัวที่จะหลุดออกจากกรอบ...เพียงเพราะไม่เชื่อมั่นในความคิดของตัวเอง.."

"..เมื่อเราเรียนรู้ที่จะได้รู้จักกับตนเองดีแล้ว  ใจของเราจะเข้มแข็งขึ้น  ทำให้เรามีโอกาสที่จะเลือกวิธีการดำเนินชีวิต  ด้วยตัวเองอย่างกล้าหาญ  และไม่หวาดหวั่นกับสิ่งที่จะตามมาในอนาคต  เพราะไม่มีอะไรที่จะน่ากลัวไปกว่า  การได้เผชิญหน้ากับความจริงในใจเราเอง....."

"..ความสุขที่ห่างหาย จะกลับเข้ามาแทนที่หลุมว่างในใจ  โดยไม่ต้องไขว่คว้าหาความรักจากคนอื่นมาช่วยเติมเต็ม..."

"เรียนรู้ที่จะเลือกและกล้าปฏิเสธ  สิ่งที่เราไม่อยากทำ  โดยไม่จำเป็นต้องกล่าวคำว่าของโทษทุกครั้งไป"

"เลือกที่จะก้าวออกจากสังคม  ที่ไม่เอื้อต่อการค้นหาตนเองของเรา  สร้างสังคมใหม่ที่ช่วยให้เราได้พบวิถีชีวิตที่มีความสุข  แบบเรียบง่าย และพอเพียง"

"เมื่อไหร่คือ ครั้งสุดท้ายที่คุณกอดคนที่คุณรัก  ทำเสียตอนนี้ก่อนที่คุณจะไม่มีโอกาสได้ทำ...."

"ความไม่เข้าใจถึงความจริงของชีวิต...ทำให้เรา "ซื่อ"  ซื่อจนคิดว่า คนที่พยายามทำดีที่สุดแล้วจะไม่เจอเรื่องเลวร้าย  ทั้งที่เราก็รู้อยู่ว่าธรรมชาติ  หรือทุกอย่างในโลก  บังคับไม่ได้  แต่ก็ยังชอบหวังว่ามันจะต้องเป็นอย่างนั้น  อย่างนี้  ทำให้ชีวิตของเราไม่มีความสุขเพราะมันไม่ได้ดั่งใจเรา  บั่นทอนจิตใจของเรา  อยู่ทุกเมื่อเชื่อวัน  แล้วหาข้ออ้างต่างๆ  เพื่อที่เราจะได้ทำตาม  "ความอยาก"ของเรา  โดยไม่เคยรู้จักที่จะวาง..."

ในหลายๆถ้อยคำนั้น  เป็นเสมือนข้อความที่เตือนใจให้เรารู้เท่าทันตัวเอง  และมองลึกซึ้งเข้าไปในหัวใจของเราอยู่ตลอดเวลา  เหมือนมีเพื่อนที่แสนดีคอยนั่งปลอบเพื่อนผู้แสนวุ่นวายอยู่ในโลกใบนี้  แถมบอบช้ำจากผู้คนรอบข้างมาอย่างโชกโชน       ...หนังสือเล่มนี้จึงจัดได้ว่า  "คือเพื่อนที่แสนดีคนหนึ่ง" ได้เลยนะ....อยากให้ลองอ่านกัน