เขียนถึงหนังสือที่ดีกันอีกสักเล่มดีกว่า......  ถึงแม้จะเป็นการอ่านรอบสองก็ยังรู้สึกถึงความอัจฉริยะของผู้เขียนอยู่ดี....

"Ignorance" : โดย Milan Kundera

"ความเขลา" แปลโดย ภัควดี วัระภาสพงษ์

มิลาน คุนเดอรา  เป็นนักเขียนนิยายชาวฝรั่งเศสเชื้อสายเชก  เขาเป็นคนช่างคิด  ช่างอธิบาย  และเข้าใจปรากฎการณ์ต่างๆในชีวิตมนุษย์  ที่มีปฏิสัมพันธ์กันจากคนหนึ่งไปสู่อีกคนหนึ่งอย่างถ่องแท้  และสามารถยังเข้าถึงความเป็นไปในโลกมนุษย์ที่มีแง่มุมต่างๆกัน  อีกทั้งงานเขียนของเขายังเป็นสิ่งที่อยู่ในชีวิตจริงๆ ไม่ใช่ความฝัน

ใน Ignorance  เขาสามารถตีแผ่เบื้องลึกในใจและอุปนิสัยของตัวละคอนได้ถึงแก่นแท้  ด้วยการพูดถึงหญิงคนหนึ่งที่ต่อสู้ภายในใจของตนเอง กับปมเขื่องในอดีต  ซึ่งเคยได้รับจากบ้านเกิดเมืองนอนของตัวเอง  แต่เธอต้องกลับไปใช้ชีวิตอยู่อย่างปวดร้าว  และแสวงหาแนวทางแก้ไขปมนั้นในใจอย่างคนเขลา

การเสนอเรื่องราวสลับไปมา  ระหว่างหญิงผู้นี้กับชายอีกคนหนึ่ง  ที่เป็นผู้ผลัดถิ่นเหมือนๆกัน   และความสัมพันธ์ของคนทั้งสองคนซึ่งเคยรู้จักกันในอดีต  คนหนึ่งยังคงจดจำความสัมพันธ์อันฝังใจในครั้งนั้น  ในขณะที่อีกคนไม่เคยจำความสัมพันธ์ที่มีต่ออีกฝ่ายได้เลยแม้แต่น้อย

สุดท้ายกลับกลายเป็นสิ่งที่เธอแสวงหามาโดยตลอดนั้น  สูญสิ้นไปโดยไม่เหลือความสัมพันธ์ที่ดีต่อใครๆอีกเลย  ไม่ว่าจะทั้งครอบครัวและ "คนแปลกหน้า"   บทสรุปก็คือ  "ความเขลา"

เพราะเรื่องราวในอดีตบางเรื่องก็ไม่ได้สวยงามอย่างที่เราคิดเสมอไป  การลืมมันไปอาจจะดีเสียกว่าก็เป็นได้

"ผมจินตนาการถึงความรู้สึกของคนสองคนที่พบกันอีกครั้ง  หลังจากเวลาผ่านไปหลายปี  ในอดีต  ทั้งสองเคยใช้เวลาร่วมกันมาบ้าง  ดังนั้นทั้งสองจึงคิดว่า  มีสายใยสัมพันธ์ด้วยประสบการณ์ร่วมกัน  ความทรงจำเดียวกัน  ความทรงจำเดียวกันอย่างนั้นหรือ? นั่นแหละคือจุดที่ความเข้าใจผิดเริ่มต้น......  คนสองคนไม่มีความทรงจำเดียวกัน  แต่ละคนเก็บฉากเล็กๆสองสามฉากจากอดีตเอาไว้  แต่ต่างก็มีเศษเสี้ยวของตัวเอง  ความทรงจำของทั้งสองไม่เหมือนกัน  ไม่บรรจบกัน  และแม้แต่ในแง่ของปริมาณก็ยังเปรียบเทียบกันไม่ได้  คนหนึ่งจำอีกคนได้มากกว่าที่ตัวเองถูกจดจำ  ประการแรกเป็นเพราะสมรรถนะด้านความทรงจำแตกต่างกันไปในแต่ละบุคคล (คำอธิบายที่อย่างน้อยก็น่ายอมรับมากที่สุด)  แต่อีกประการหนึ่ง  (และนี่เป็นเรื่องเจ็บปวดกว่าถ้าต้องยอมรับ)  เป็นเพราะ "ทั้งสองเห็นความสำคัญต่ออีกฝ่ายไม่เท่ากัน".........."

"เมื่ออีเรน่าเห็นโจเซฟที่สนามบิน  เธอจำการผจญภัยในอดีตอันเนิ่นนานของทั้งสองได้ทุกรายละเอียด  ส่วนโจเซฟจำอะไรไม่ได้เลยนับแต่วินาทีแรก  การพบปะกันของเขาทั้งสองตั้งอยู่บนความไม่เท่าเทียมที่ไม่ยุติธรรม...."

ลองหาอ่านดูนะคะ  หนังสือเล่มนี้นานแล้วค่ะ  แต่คิดว่าน่าจะยังพอมีที่ร้านหนังสือบางแห่ง เพราะพิมพ์หลายครั้ง  คุณอาจจะหลงมิลาน คุนเดอร่า  ได้อย่างใครหลายๆคน  ในความคิดอันลึกซึ้งของเขา  และสไตล์การถ่ายทอดเรื่องราวได้อย่างน่าฉงนจริงๆ