... เมื่อวานนี้ เปิดทีวีดูรายการต่างๆของแต่ละช่อง

... ในแต่ละช่วงเวลาของแต่ละช่องทีวี ก็มีเนื้อหาสาระ คล้ายคลึงกันบ้าง แตกต่างกันบ้าง

... ที่คล้ายคลึงกัน ไม่ออกอากาศพร้อมกัน แต่เหลื่อมเวลาไปสัก 10 - 20 นาที โดยรายการที่ออกอากาศก่อน ส่วนมากจะเรตติ้งน้อยกว่าคู่แข่งขัน

... มันก็ธรรมดาล่ะ หากขืนไปชนกันซึ่งๆหน้า จะไปสู้ของแข้งกว่าได้อย่างไรกัน

... อย่างน้อยเปิดก่อนสักนิดนึง ก็คงพอจะดึงความสนใจจากผู้ชมที่สนใจแนวรายการ ได้บ้าง ไม่มากก็น้อย ถือว่าช่วยฉุดให้เพิ่มมา

... ที่เขียนมาก็ไม่มีอะไร เพียงแต่

... เห็นความแตกต่างที่น่าคิดไปหลายวันเลย

... ช่วงเย็นเมื่อวาน พ่อจ๋าอย่าร้องไห้ ทางทีวีสาธารณะ ชนกับ ซีซ่า 2 ช่องสาม

... ซีรีย์หนังจีนชีวิต พ่อจ๋าอย่าร้องไห้ เน้นหนักไปทางจิตสำนึก ความรักของครอบครัว ถึงแม้จะไม่ใช่สืบสันดานกันมาโดยตรง แต่สายสัมพันธ์ก็เหนียวแน่น

... ฝ่ายหนึ่งก็อยากให้อีกฝ่ายหนึ่งได้มีโอกาสทางชีวิตที่ดี ไม่อยากให้ตนเองต้องมาเป็นเสียงซุบซิบนินทาทางสังคม ในยามที่มีชื่อเสียงไปแล้ว

... มันเป็นเรื่องจริงในชีวิตเลยนะ

... ดังไม่ได้เลย ต้องขุดเอาวิถีชีวิตในอดีตมาตีแผ่ มันไปหนักหัวกบาลใครก็ไม่รู้

... คนเรามันไม่ได้ดีเด่ มาตั้งแต่อ้อนแต่ออดกันหรอก

... ยกเว้นเสียแต่ว่า เกิดมาก็คาบช้อนเงินช้อนทอง อันนี้ก็ห้ามกันไม่ได้ ชีวิตมันเลือกไม่ได้

... แต่เลือกที่จะเป็นได้ อยู่ที่ว่า จะเลือกทางไหน ดี เลว

... จบเรื่องหนังชีวิต

... มาต่อเรื่อง ปั้นเด็กให้ดัง ซีซ่า 2

... การส่งเสริมให้เด็กกล้าแสดงออกทางสังคม มีไหวพริบ มีประสบการณ์ เป็นสิ่งที่ดีเลย น่าสนับสนุน

... แต่การกระทำ นั้น มันเกินตัวเด็กไปหรือเปล่า ก็เป็นเรื่องที่น่าคิดไปหลายวัน อีกนั่นแหละ

... การแต่งกาย นุ่งน้อย ห่มน้อย ชุดแนบเนินเนื้อ เป็นข้อติอันดับแรก

... มันไม่เกี่ยวกับการแสดงออกเลยสักนิด หากนุ่งมิดชิดกว่านี้ มันก็ยังแสดงออกได้

... อันที่สองก็คือ พวก กะ-รู พวก คอมเมน ช่างสรรหาคำมาเรียกใช้จริงๆ

... ฟังคำจากพวกนี้แล้ว มันยังกับว่า ผู้ใหญ่เป็นคนเข้าประกวดเสียนี่กระไร

... สอนเด็กให้แก่เกินวัย ไม่ได้สอนให้ เข้าใจในวิถีชีวิต

.........

... เฮ้อ มาบ่นอะไรก็ไม่รู้อีกแล้ว

... เมื่อวานเพิ่งจะโดนแซว ด้วยกาแฟหนึ่งถ้วย

สวัสดีจ้าาาาา

555