| << | เมษายน 2008 | >> | ||||
| อา | จ | อ | พ | พฤ | ศ | ส |
| 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | ||
| 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 |
| 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 |
| 20 | 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 |
| 27 | 28 | 29 | 30 | |||
พิมพ์หน้านี้
|
ภูมินรกในโลกนี้และโลกหน้า นรกภูมิ เป็นที่จำขัง กักกัน ทรมานผู้ที่กระทำบาปสถานหนัก กล่าวคือ ความผิดบาปของสัตว์ทางศีลธรรมเมื่อครั้งสมัยเป็นมนุษย์โดยอาศัยร่างที่เป็นกายหยาบรับโทษ เช่น ถูกเลื่อยกาย หั่นร่างเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย ถูกโยนลงในบ่อหอกดาบ ถูกไฟครอก นาบเสาทองแดง ถูกตำด้วยสาก อสรพิษเหล็ก อีกาเหล็ก สุนัขเหล็กกัด ถูกโยนใส่กระทะน้ำเดือด ปีนต้นงิ้ว เป็นต้น โทษทัณฑ์ที่บรรดาสัตว์ในนรกเหล่านั้นจะได้รับ หนักเบาขึ้นอยู่กับบาปกรรมที่ตนได้ก่อไว้ มนุษย์จำพวกหนึ่งกำลังมีชีวิตอยู่ในโลกมนุษย์ ที่รับนรกคติละม้ายคล้ายคลึงกับพฤติการณ์ในเมืองนรก เช่น ผู้ที่ถูกจองจำ คุมขังตีตรวนอยู่ในเรือนจำจำพวกหนึ่ง อีกจำพวกหนึ่งต้องต่อสู้กับความทุกข์ทรมานจากภัยต่างๆ ได้แก่ ถูกฆ่าตายด้วยอาวุธปืนผาหน้าไม้มีดหอกดาบ ถูกไฟครอกตาย ถูกรถชนร่างแหลกละเอียด ทรมานเพราะความหนาวเหน็บ ผู้ป่วยตามโรงพยาบาลซึ่งกำลังเป็นทุกข์จากโรคร้าย สัตว์ที่ถูกฆ่าอย่างโหดร้ายทารุณในตลาดสดหรือโรงฆ่าสัตว์ซึ่งเป็นสภาพนรกที่สามารถหาดูได้ในเมืองมนุษย์นั่นเอง ถือกำเนิดมาจากนรก และ ถือสัญชาติไปเป็นสัตว์นรก บุคคลจำพวกนี้เรียกว่า มนุสสนรกลักษณะ แปลว่า มนุษย์ที่มีนรกเป็นเครื่องหมาย กล่าวคือการกระทำของคนที่มักนำความทุกข์ความเดือดร้อนมาสู่ครอบครัว สังคม และประเทศชาติ ด้วยการละเมิดต่อศีลธรรมด้วยความหลงผิด หวังแต่ผลประโยชน์ตนฝ่ายเดียว มีนิสัยดุร้ายทารุณโหดเหี้ยม ขาดความเมตตาปรานีต่อเพื่อนมนุษย์และสัตว์มีนิสัยสันดานเป็นคนเผด็จการประจำใจ ตัดสินด้วยการฆ่าฟัน พอใจชอบใจในการฆ่าโดยไม่ละอายต่อบาป ทั้งไม่กลัวต่อผลของบาป อีกประเภทหนึ่งคือบุคคลที่ลุ่มหลงมัวเมาอยู่กับอบายมุข ชอบคลุกคลีและมั่วสุมอยู่กับเรื่องผิดศีลธรรม ผิดกฏหมาย เหล่านี้จัดว่าเป็นบุคคลที่ถือกำเนิดมาจากนรก และถือสัญชาติไปเป็นสัตว์นรกนั่นเอง สาเหตุที่ไปเกิดเป็นสัตว์นรก ๑. พอใจในการทำลายชีวิตคนและสัตว์ให้ตกล่วง ๒. พอใจในการลักขโมย ทุจริต ฉ้อโกง ยักยอก ๓. พอใจในการประพฤติผิดในกาม (ทั้งที่เต็มใจหรือข่มขืน) ๔. พอใจในการพูดโกหก ส่อเสียด เพ้อเจ้อ คำหยาบ ๕. พอใจในการพูดจาเหลวไหลไร้สาระ ๖. พอใจในการวิจารณ์นินทา ใส่ร้ายป้ายสี ๗. พอใจในการพูดจาหยาบคาย ด่าประณาม สาบแช่ง ๘. พอใจในความอยากได้เป็นเจ้าของ (โดยไม่ชอบธรรม) ๙. พอใจในการปองร้ายหรือวางแผนลอบทำร้ายผู้อื่น ๑๐. พอใจในความคิดแบบฉบับของตน (ไม่สนถูกผิด) ขอบคุณที่มา : จากหนังสือเวียนว่ายตายเกิด และ หนังสือรู้ชีวิตกำหนดชีวิต |