บางคนอาจจะสงสัยว่าทำไมปัญหาความไม่สงบในสามจังหวัดชายแดนภาคใต้ถึงได้มีความรุนแรงจนยากต่อการแก้ปัญหา แต่ผมเชื่อว่าประชาชนส่วนใหญ่มี่อยู่ในพื้นที่คงจะเข้าใจว่าเป็นเพราะเหตุอะไร อันนี้ผมไม่ขอบอกนะครับว่าเป็นเพราอะไร แต่ที่ผมสามารถบอกได้คือ ปัญหาความไม่สงบในสามจังหวัดชายแดนภาคใต้ ไม่ได้มีจุดเริ่มต้นขึ้นเมื่อวันที่ 4 มกราคมอย่างที่หลายคนเข้าใจกัน จริงๆแล้วมันเกิดขึ้นมาตั้งนานตั้งแต่อดีตแล้ว เพียงแต่ระดับของความรุนแรงยังไม่ขยายวงกว้างนัก และประชาชนในพื้นที่ก็ยังไม่ได้รับผลกระทบเหมือนทุกวันนี้ ทำให้ยังไม่ได้รับความสนใจจากประชาชนทั่วประเทศเท่าที่ควร

            เมื่อเข้าสู่การปฏิบัติการขั้นรุนแรงของกลุ่มผู้ก่อความไม่สงบเมื่อวันที่ 4 มกราคม 2547 ทุกอย่างก็ดูเลวร้ายลงจากพื้นที่ที่มีความน่าอยู่ โอบอวลด้วยธรรมชาติที่สวยงาม กลับกลายเป็นพื้นที่ที่น่ากลัวในสายตาของประชาชนทั้งประเทศในชั่วพริบตาเดียว มีเหตุการณ์ความรุนแรงต่างๆเกิดขึ้นมากมายในพื้นที่ ทั้งการปล้นปืน เผาโรงเรียน ทำร้ายผู้บริสุทธ์ พระสงฆ์ โต๊ะอีหม่าม(ผู้นำศาสนาอิสลาม)และฆ่าครู และยังมีเหตุการณ์อีกมากมายนับไม่ถ้วน ที่นำความเสียหายมาสู่สามจังหวัดชายแดนภาคใต้ จนไม่สามารถประเมินค่าได้

              เหตุการณ์ความรุนแรงทั้งหมดที่เกิดขึ้นนี้ ผมอยากให้คุณผู้อ่านทราบและเข้าใจว่า ประชาชนในพื้นที่ต้องการกำลังใจจากท่านเป็นอย่างมาก และผมอยากให้คุณผู้อ่านที่เข้าใจว่าคนอิสลามทำไมโหดร้ายจัง เปลี่ยนทัศนคติใหม่เพราะจริงๆแล้วมันไม่ได้เป็นอย่างที่คิดเลย คนอิสลามเป็นคนที่รักสันติ ดั่งชื่อของศาสนาอิสลามที่แปลว่าสันติภาพ ดังนั้นผมเชื่อว่าไม่มีคนอิสลามคนไหนที่อยากให้เรื่องแบบนี้เกิดขึ้น เพียงแต่เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเกิดจากกลุ่มบุคคลบางกลุ่มซึ่งมีน้อยมากและมีแนวคิดที่จะแบ่งแยกดินแดนพยายามที่จะดึงเยาวชนให้เป็นแนวร่วมต่อสู้กับกองกำลังของรัฐบาล ทุกครั้งที่คุณเห็นข่าวที่มีการจับกุมคนร้าย นั่นแหล่ะคือคนที่โดนหลอก  คนพวกนี้ส่วนใหญ่จะเป็นพวกที่ไม่ได้เรียนหนังสือและว่างงานเลยถูกชักจูงได้ง่ายทั้งที่รู้อยู่ว่าไม่ดี แต่เพื่อเงินก็ทำได้ทั้งนั้น ฉะนั้นผมอยากให้คุณผู้อ่านรู้ว่าถ้าพวกเขาเลือกทางอื่นที่ดีกว่าได้เขาคงไม่เลือกเดินทางนี้อย่างแน่นอน

 วันนี้ผมขอแคนี้ก่อนล่ะกัน แล้วจะเขียนมาใหม่ตอนที่ 2