การคมนาคมในกัมพูชานั้น ยังค่อนข้างลำบากอยู่มาก เนื่องจากถนนที่ยังไม่ราดยาง  ในหน้าร้อน ฝุ่นก็จะคลุ้งตลบ  ในหน้าฝน ก็จะเป็นหลุมเป็นบ่อ

สภาพถนนดีสโก้

แต่ปัจจุบันนี้ ก็เรียกว่าดีขึ้นมากแล้วน่ะค่ ะ โดยเฉพาะรอบๆเมืองเสียมเรียบก็ลาดยางหมดแล้ว  ส่วนนอกๆออกมาก็กำลัง เร่งทำอยู่ค่ะ

แม้ว่า ชาวเขมรจะมีรายได้ต่ำกว่าคนไทยอยู่มาก  แต่เขาต้องใช้น้ำมันราคาปัจจุบันอยู่ที่ 50 บาท  คิดดูสิค่ะ ไปไหนแต่ละครั้งก็ต้องคุ้มค่าที่สุดแบบนี้ล่ะค่ะ

ทั้งขนของ ขนคน 

แต่ไม่เห็นปั้มแบบบ้านเราเลยค่ะ  มีแต่ปั้มหลอด ปั้มขวดแบบนี้  แม้กระทั่งในเมืองเสียมเรียบ

ชาวเขมรส่วนใหญ่ก็ยังใช้จักรยานอยู่น่ะค่ะ  เช่นเดียวกับนักท่องเที่ยวชาวยุโรป

ร้านซ่อมจักรยานริมทาง  พบเห็นได้ไม่มากนักค่ะ

ขนกระดาษไปรีไซเคิล

ร้านขายของที่ระลึก ที่พบเห็นได้ทั่วไป ในแหล่งท่องเที่ยว

ขายของไปด้วย เลี้ยงลูกไปด้วย  ครอบครัวใหญ่และอบอุ่นดีน่ะค่ะ

ตลาดนอกเมือง  ไม่ต่างจากต่างจังหวัดบ้านเราค่ะ

นี่ตลาดในเมืองเสียมเรียบ  ผู้คนจอแจเชียวค่ะ

ที่นี่ปลาตัวโตๆทั้งนั้น

ปลาที่นี่เป็นสินค้าส่งออกที่สำคัญเลยทีเดียว  รวมทั้งผลิตภัณฑ์จากปลา  อย่างปลาร้า(ที่นี่ไม่เหม็นเลยค่ะ ) กะปิ  ปลาแห้ง

เห็นหลายคนแบกปลากลับมาจากเขมร  ไม่รู้ว่าลองทำกินแล้วรึยังค่ะ  ส่วนนิดไม่ค่อยถนัดเรื่องของกิน  ก็เลยถ่ายภาพมาฝากแทนค่ะ  ถ่ายจนรู้สึกเกรงใจแม่ค้า  ซื้อก็ไม่ซื้อ อิอิ

เลยต้องมาซื้อน้ำอ้อย คั้นสดๆกิน ชื่นใจกว่าน้ำอัดลม  สนนราคาแค่ 1000 เรียล  10 บาทค่ะ ไม่กล้าจ่ายเป็นเงินบาท หรือดอลล่า  เพราะที่นี่เขาไม่ใช้เหรียญกัน  ไม่งั้นอย่างต่ำก็ 20 บาท หรือ 1 ดอลล่า

ร้านแสดงภาพวาดมีอยู่หลายร้านในเสียมเรียบ

ร้านขายศิลปวัตถุโบราณ  ที่เป็นของเลียนแบบของเก่า  มีมากมายหลายร้าน  จนเรียกว่าเป็น ตลาดโบราณ

บุกเข้าไปถึงหมู่บ้านที่สลักหินกันเลยดีกว่า  ชาวบ้านกำลังค่อยๆสลักหินแต่ละชิ้นอย่างปราณีต  นับเป็นงานฝีมือของที่นี่

มีมากมายหลายแบบเลยทีเดียว

นิดา ถ่ายภาพ

ดูภาพเขมร จากเอนทรีก่อนๆ

เรื่องนี้ต้องอ่านก่อนเลยค่ะ

ชอบภาพแปลก จงมาดู