ดังชื่อเรื่อง...ด้ว ยเรื่องนี้มีต้นหญ้า   ทำจากหญ้าเป็นต้นอันมีใบด้วย   รากหญ้า(ไม่เกี่ยว)     แถวบ้านฉันเรียกว่าหญ้าคอมมิวนิสต์    ขึ้นตามข้างทาง   ถ้าขึ้นในไร่ในสวนก็นับเป็นที่รังเกียจ

     หญ้านี้โดนแล้วคันไม้คันมือ    เลยตัดมาโยนลงกระทะ    เติมนำจนท่วม   ใส่โซดาไฟลงไปนิดหน่อยเพื่อย่นระยะเวลาและประหยัดเชื้อเพลิง   ประโยชน์อื่นสำหรับการณ์นี้-ไม่มี   จากนั้นต้มจนสุก  อันอาการสุกนั้นดูได้จากผักจิ้มนำพริก  แปลว่าทำนองเดียวกัน  คือนุ่มยวบ แลสลด เอาแบบสุกไปหน่อยก็จะเห็นเส้นใยแยกแตกแถว

     เมื่อนำไปล้างนำจนสะอาดจะได้เส้นใยจากต้นหญ้า  สีธรรมชาติคือสีชาอ่อนๆ

     หากต้องการสีอื่นต้องย้อมสี   สะดวกที่สุดคือย้อมด้วยสีเคมี วิธีย้อมเขาก็พิมพ์บอกไว้ที่บรรจุภัณฑ์นั่นแล

     และนี่คือคำตอบว่าทำยังไง ??????ในเอนทรี่  -วาดเส้น,เล่นสี

     แต่มันไม่ได้จำกัดอยู่แค่ต้นหญ้าหรอก    พืชที่มีเส้นใยล้วนนำมาทำได้ด้วยกรรมวิธีเดียวกันนี้

     เราจะรู้ได้ยังไง ?   วิธีง่ายๆคือจิกดู   หากเป็นเส้นๆเป็นอันใช้ได้   แต่หากเป็นเสี้ยนๆนั้นไม่เหมาะ

    นี่เป็นคำตอบ   มิได้ยุให้ทำ   โดยเฉพาะใครที่เป็นคุณหนูยิ่งไม่ควรทำ   เพราะมันเหนื่อย

     แต่หากใครจะทำก็ต้องมีอุปกรณ์เสริมอีก   แบบเดียวกับทำกระดาษคือต้องมีตระแกรงตาก    และอ่างนำที่ใหญ่พอที่จะเอาตระแกรงลงไปลอยได้    ตระแกรงที่ดีคือตระแกรงที่ไม่จม   ไม่บิด  ไม่เอียง    ....จากนั้นเราก็ใส่เส้นใยลงไปในตระแกรง    ใส่อย่างไรไม่มีสูตรสำเร็จ    แต่ใส่อย่างไรก็จะได้อย่างนั้น

     ส่วนอันนี้ทำดอกไม้   ด้วยการพับเส้นใยบนตระแกรงที่ลอยอยู่ในนำ   พับไปพับมาเป็นกลีบ   พับหลายกลีบเป็นดอก   กี่ดอกๆก็พับ 

     หากจะทำเป็นรูปอะไรอื่นก็คงต้องต่างออกไปตามความเป็นไปได้   ที่เป็นไปได้ด้วยคุณลักษณ์ของเส้นใยอัดขดได้  คดได้   โค้งได้  ตรงได้

      และเมื่อทำแล้วก็ยกตระแกรงขึ้นจากนำ   เอาไปตาก   แห้งแล้วลอกออกมา

     ทั้งนี้ทั้งนั้นก็ด้วยนำเปล่าๆนั่นเองที่ผสานเส้นใยให้แนบสนิทติดกัน   และเมื่อแสงแดดระเหยนำออกไปก็กลายเป็นแผ่น   เป็นรูป...

      จึงนับเป็นคุณูประการจากธรรมชาติอีกนั่นเอง....

      ....................................................................