กลับมาแล้ว หายไปนานมากกกกกกกกกกก

ก้อมันยุ่งนิ คัยจะไปรู้ว่า ชีวิตเด็กม.ปลายมันจะมหาโหดแบบนี้วะ

ก้อรู้อ่ะ ว่าไม่ง่าย แต่ทำไมมันยากแบบนี้ว้า.....

ทุกวันนี้แทบจะไม่ได้ออนเอม เล่นเนตแบบก่อนๆ เวลาส่วนใหญ่ก้อวนเวียนๆอยู่ตามสถาบันกวดวิชาต่างๆ  ในสยามมั่ง นอกสยามมั่ง  อาทิดนึงมี7วัน ก้อต้องออกจากบ้านได้ทุกวันเหมือนกัน เรียนมันเข้าไป อาทิดนึงไม่มีหยุด

จันกะอังคาร กว่าจะเลิก ดาว้องก้อนู้น 2ทุ่มกว่าๆ บางวันถ้าอาจารย์ปิง ติดลมก้อเกือบ3ทุ่ม ลากสังขารขึ้นรถก้อสลบ

วันพุธนี่โคดจะสาหัส เช้าเรียนเคมี2คาบติด เย็นพิเศษเคมีอีก2ชม.รวด เลิกนู้นทุ่มนึง จนจะอ๊วกมาเปน...เคมี....แล้ว

เสาเจอเลข3ชม.รวด เลิกนู้น ทุ่มนึงเยี่ยงกัล (แต่ช่วงเช้ายังว่างนะ เผื่อคัยอยากเลี้ยงไอติมนู๋)

อาทิดเจอ ฟิสิก เช้า2ชม บ่ายอีก2 แถม ชีวะด้วยอีก2 หมดแรง

วันอื่นๆก้อเรียน แต่ไม่หนักเท่า พอมีเวลาหายใจมั่ง

ตรูละสงสารเด็กกรุงเทพสุดๆ เรียนมันเข้าไป แล้วก้อไปสู้กันต่อ อีก3ปีข้างหน้า ออกหัว ออกก้อยก้อม่ะรู้ รู้แค่ว่า ตอนนี้เรียนได้เรียนไป ห้ามท้อ  ถ้าท้ออีก3ปีข้างหน้า คงต้องไปเปนพนักงานกวาดถนนแน่เลยหว่ะ ...........

ไหนๆพี่ป้าน้าอาทั้งหลาย ก้อรู้แล้วว่า ตารางชีวิตนู๋มันอัดแน่นยังกะปลายิ้มน้ำลายหยด ก้ออย่าบ่น อย่าน้อยใจ ว่านู๋หายไปนะ คิดถึงทุกคนเสมอแร๊ะ

เดี๋ยว15หน้าเจอกัลเด้อ รับรองม่ะมีเบี้ยว ....อิอิ