(วันที่ 8 ก.ค.51) หม่อมราชวงศ์ สุขุมพันธุ์ บริพัตร ประธานคณะกรรมการดำเนินงานรางวัลวรรณกรรมสร้างสรรค์ยอดเยี่ยมแห่งอาเซียน (ซีไรต์) และกรรมการคัดเลือก พร้อมด้วยผู้ให้การสนับสนุน จัดงานแถลงข่าวผลการตัดสินรางวัลซีไรต์ประเภท เรื่องสั้น รอบคัดเลือก จากที่ส่งเข้าประกวด 76 เรื่อง ในวันอังคารที่ 8 กรกฎาคม 2551 เวลา 14.00 น. ณ ห้องรีเจนซี่ โรงแรมโอเรียนเต็ล

คณะกรรมการคัดเลือกรางวัลวรรณกรรมสร้างสรรค์ยอดเยี่ยมแห่งอาเซียน (ซีไรต์) ประจำปี 2551 ประกอบด้วย รศ.ยุรฉัตร บุญสนิท ประธานกรรมการคัดเลือก และกรรมการ ได้แก่ จรูญพร ปรปักษ์ประลัย ดำรง บุตรดี  รศ.ถิรนันท์ อนวัชศิริวงศ์  รักษ์มนัญญา สมเทพ รศ.สรณัฐ  ไตลังคะ และผศ.ดร.สายวรุณ น้อยนิมิตร ได้พิจารณาคัดเลือกหนังสือเรื่องสั้นที่ส่งเข้าประกวดรางวัลวรรณกรมสร้างสรรค์ยอดเยี่ยมแห่งอาเซียน ประจำปี 2551 จำนวน 76 เล่มแล้วมีมติเป็นเอกฉันท์ให้เสนอหนังสือรวมเรื่องสั้น 9 เล่ม ดังมีรายชื่อเรียงลำดับตามตัวอักษรของชื่อเรื่องดังต่อไปนี้

1.ข่าวการหายไปของอาริญาและเรื่องราวอื่นๆ ของ ศิริวร แก้วกาญจน์

2.เคหวัตถุ ของ อนุสรณ์ ติปยานนท์

3.ตามหาชั่วชีวิต ของ เสาวรี

4.บริษัทไทยไม่จำกัด ของ สนั่น ชูสกุล

5.ปรารถนาแห่งแสงจันทร์ ของ เงาจันทร์

6.เราหลงลืมอะไรบางอย่าง ของ วัชระ สัจจะสารสิน

7.เรื่องบางเรื่องเหมาะที่จะเป็นเรื่องจริงมากกว่า ของ จำลอง ฝั่งชลจิตร

8.วรรณกรรมตกสระ ของ ภาณุ ตรัยเวช

9.หมู่บ้านแอโรบิก ของ ทัศนาวดี 

รศ.ยุรฉัตร บุญสนิท ประธานคณะกรรมการคัดเลือก กล่าวสรุปภาพรวมของเรื่องสั้น ที่ส่งเข้าประกวดรางวัลซีไรต์ประจำปี 2551 ว่า

เรื่องสั้นในปีนี้มีการนำเสนอเนื้อหาที่หลากหลาย  ส่วนใหญ่เป็นเนื้อหาที่อยู่ใน “ประเด็นร้อน”  ของยุคสมัย เช่น วิถีชีวิตคนเมือง คนชนบท 3 จังหวัดชายแดนภาคใต้ สภาวะโลก-ร้อน วิทยาศาสตร์เทคโนโลยี การเมือง เศรษฐกิจ เป็นต้น นักเขียนส่วนใหญ่ใช้ภาพสังคมที่อยู่ในความสนใจของผู้คนทั่วไป โดยแม้จะคาดหวังให้เห็นภาพหรือเห็นปัญหาใหญ่  แต่ส่วนใหญ่จะเจาะเนื้อหาย่อย เศษเสี้ยวหนึ่งของชีวิตเป็นเพียงชิ้นส่วนเล็กที่ร่วมต่อเป็นภาพฟ้องปัญหาใหญ่  นำเสนอวิถีชีวิตของคนในลักษณะที่เป็นปัจเจก วัตถุสิ่งของย่อยที่สัมพันธ์กับคน ลงไปถึงรายละเอียดของอารมณ์มนุษย์ภายหลังเผชิญความโศกเศร้าและหายนะ  เผชิญชะตากรรมที่เกิดจากน้ำมือมนุษย์โดยรวม ภาพย่อยในเนื้อหาที่กระจัดกระจายของนักเขียน  เรียกอารมณ์  ข้อขบคิดและวิธีการมองโลก   ต่อกันติดเป็นภาพใหญ่ที่เป็นภาพฟ้องความพิกลพิการของสังคมร่วมสมัย เห็นความรู้สึกโดดเดี่ยวของมนุษย์ไม่เพียงสังคมเมืองแต่กระทบถึงสังคมชนบทด้วยอารมณ์เดียวกันหรือใกล้เคียงกัน   นักเขียนส่วนใหญ่มีความเห็นร่วมกันในเรื่องระบบทุนนิยม  ว่าเป็นสาเหตุสำคัญที่ทำร้ายทั้งการดำรงอยู่และวิธีคิดของสถาบันสังคมทุกหน่วย เริ่มตั้งแต่ปัจเจก  ครอบครัว  การเมืองและโลกอนาคต

                เรื่องสั้นในปีนี้แสดงความโดดเด่นด้วยศิลปะการเล่าเรื่องที่หลากหลายและใช้ชั้นเชิงมาก   อาจกล่าวได้ว่าท่าทีของนักเขียนในยุคนี้เน้นท่าทีร่วมสมัยที่ต่างไปจากเดิม   นักเขียนทำให้คนอ่านรู้สึกว่า เราไม่ถูกผลักให้ต้องเดินเข้าไปสู่ปัญหาใหญ่ ไม่บีบบังคับให้คนอ่านเห็นเป็นถูก-ผิด ขาว-ดำ แต่นักเขียนปล่อยให้ผู้อ่านมีอิสระที่จะคิดเองต่อประเด็นที่นักเขียนเสนอไว้ ดูเหมือนว่านักเขียนส่วนใหญ่จะเห็นพ้องต้องกันว่า ทุกคนเป็นส่วนหนึ่งของปัญหา  ไม่ใช่ประชาชนเป็นผู้ถูกกระทำตลอดเวลาหรือเป็นความผิดของรัฐเพียงฝ่ายเดียว  การคิดเช่นนี้ทำให้นักเขียนสามารถนำปัญหามายั่วล้ออย่างรื่นรมย์  มองเรื่องรอบตัวด้วยอารมณ์ขันและล้อได้แม้แต่ตัวนักเขียนเอง

                มีข้อสังเกตว่า เรื่องสั้นไทยได้มาถึงจุดปรับเปลี่ยนวิธีการสร้างเรื่องและการมองสังคม   พยายามค้นหาอัตลักษณ์หรือลักษณะที่แหวกแตกต่างไปจากคนอื่น หาแง่มุมในการเล่าเรื่องเฉพาะแบบของตนเอง และนำเสนอในแง่มุมที่ไม่ไปในทิศทางเดียวกัน  มีพลังความสดของการสร้างแบบและการเลือกแง่มุมวิธีการมองและวิธีการนำเสนอ เรื่องสั้นจึงมีพัฒนาการที่เห็นได้ชัด

                ทั้งนี้เพราะโลกโลกาภิวัตน์ที่นักอ่านสามารถเลือกรับข้อมูลได้มากมายและหลากหลาย นักเขียนได้ทำหน้าที่ตามให้ทันและต้องแซงหน้าผู้อ่านด้วย

รศ.ยุรฉัตร บุญสนิท กล่าวว่า เรื่องสั้นที่เข้ารอบทั้ง 9 เรื่องในปีนี้มีความน่าสนใจตรงที่กลวิธีการเขียนใหม่ๆ อาจจะเป็นเพราะความเป็นนักเขียนรุ่นใหม่เข้ามาหลายเล่ม แต่ไม่ได้หมายความว่ามีแต่นักเขียนรุ่นหที่เข้ารอบมา นักเขียนรุ่นเก่าๆ ก็มีเหมือนกัน คณะกรรมการไม่ได้เน้นว่าจะต้องเป็นเรื่องเกี่ยวกับการเมืองหรือไม่เพราะตอนนี้การเมืองกำลังร้อนแรง แต่ดูจากภาพรวมทั้งหมด