• nitimada
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • วันที่สร้าง : 2016-05-16
  • จำนวนเรื่อง : 396
  • จำนวนผู้ชม : 264984
  • ส่ง msg :
  • โหวต 398 คน
หนังสือมีค่าที่เลือกสรรมาอ่าน
เสนอชื่อหนังสือที่น่าอ่าน ประวัติศาสตร์ งานศิลปะและรหัสนัย
Permalink : http://www.oknation.net/blog/nitimada2
วันอังคาร ที่ 25 ตุลาคม 2559
Posted by nitimada , ผู้อ่าน : 700 , 06:08:21 น.  
หมวด : ไดอารี่

พิมพ์หน้านี้
โหวต 2 คน vinitvadee , february26 โหวตเรื่องนี้

 

 

เจ้าขางไข่คำที่รักคะ

 

เจ้าขา ฉันขอโทษ ที่ตอบโปสการ์ดเจ้าช้ามาก เวลานั้นมันเกิดอาการ "ล้าในใจมากมายนัก" ขึ้นมาจนไม่มีกระจิตกะใจจะพูดคุย มันห่อเหี่ยวใจหดหู่จิตไปหมดเลยค่ะ จึงรู้ว่าคนเรานี้มันอยู่ได้ด้วยกำลังใจโดยแท้

แล้วมาเกิดเหตุอันร้ายแรงยิ่งกว่า ฉันจึงเสียศูนย์ไปเลยค่ะ วันนี้ฉันพอทำใจได้แล้ว จึงตั้งใจมานั่งคุยกับเจ้านี่แหละค่ะ ที่จริงฉันตั้งใจนำภาพ "เจ้ามหาชีวิตของเจ้า" ลงด้วยซ้ำ

แต่ภาพนั้นอยู่ในอีกเครื่องที่สแกนไว้ เลยนำภาพนี้มาแทน ประมาณ "โรงเมี้ยนโกศ" ที่เราเคยคุยกันนะคะ

เหตุการณ์อันมิคาด แม้จะทำใจได้แล้วนั้นในวันนี้ มันหนักหนาสาหัสจริงๆ เชียวค่ะเจ้า ฉันทำใจตั้งแต่มีแถลงการณ์ฉบับล่าสุดออกมา แล้วมีข่าวลือสารพัด จนแก้วใบเล็กผู้อยู่เมืองไกลต้องโทร.มาถามด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ

ลูกสาวทั้งสองของฉัน "รักพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว" มาก ได้รับพระราชทานปริญญาบัตรจากพระองค์ท่านรุ่นท้ายๆ แล้วค่ะเจ้า ยังนับว่ามีวาสนานัก

ฉันคุยกับเพื่อนที่มีลูกเป็นพยาบาล ลูกเธอไม่พูดอะไร แต่ใบหน้าหมองคล้ำ ตาแดงก่ำมาสองสามวัน ทำให้เพื่อนฉัน "พอรู้" ได้ว่า "ไม่ดีเลย" แต่เราไม่อยากยอมรับความจริงกัน

"เพื่อนเขยผู้จู้จี้ขี้บ่นของฉัน" เป็นอีกคนหนึ่ง "ที่รู้" เขาเลิกเมา เลิกบ่นเพื่อนของฉัน แล้วไป "เฝ้าแหน" กับกลุ่มญาติผู้ซึ่ง "๒๓ ตุลาคม นัดไปพร้อมกัน" ทุกๆ ปีอย่างเป็นทุกข์ ฉันเห็นเขาแว้บๆ จากทีวี หน้าตาของเขาเศร้าหมองยิ่งนัก

อันที่จริงเดือนตุลาคมนี่ เป็นเดือนสำคัญสำหรับฉันมาเนิ่นนาน ด้วย วันที่ ๓ ต.ค. ที่พ่อฉันเคย "ทำบุญถวาย" มาตลอด ซึ่งพวกเราก็ทำตามท่านมาเสมอ วันที่ ๕ ต.ค. เป็นวันเกิดหลานลูกผู้พี่คนที่ ๒

วันที่ ๑๕ ต.ค. วันเกิด "หลานส่วนตัว" คนแรกของฉัน เป็นวันที่นำมาแต่ความปีติชื่นบาน ความสมหวังและความหวังที่ฉันไม่มีมาเนิ่นนาน และวันที่ ๒๖ วันที่คนข้างเคียงของฉันเสียชีวิต เขาทิ้งฉันไปทำให้ฉันต้องอยู่คนเดียวค่ะเจ้า

กับวันที่ ๑๓ นี่เป็นวันตำรวจไทย เจ้าจำได้ไหมคะว่า ตอนเราสาวๆ ที่เราเคยร้องเพลงล้อ "ผู้การสันต์" ตามเพลงมาร์ชตำรวจไทยท่อนหนึ่งว่า "..เราอยู่ไหนประชาต้องตายทั่วกัน..." จนเขาสำลักน้ำดื่มที่กำลังดื่มแล้วหัวเราะจนหน้าแดงก่ำ

ฉันนึกถึงกลอนคุณชายสุมนชาติ ที่เราท่องแข่งกันด้วยประทับใจนัก แม้เราทั้งสองจะเกิดไม่ทันก็ตาม ที่ว่า

"แต่นี้ไม่มีแล้ว
ทูลกระหม่อมแก้วที่เคยเห็น
พระน้องผ่องเพียงเพ็ญ
เดือนดวงใหม่ให้แสงแทน"

วันนี้ "เดือนดวงใหม่" ในวันนั้น ไร้องค์ส่งแสงจ้าบนโลกนี้ ไปพราวแสงแรงเจิดจรัสจ้าเฉิดฉายฉานบนสรวงสวรรค์แทน ทรงได้พบพระบรมวงศานุวงศ์ ทูลกระหม่อมพ่อ "แม่" พระบรมเชษฐาธิราชเจ้า พระพี่นางเธอพระองค์เดียวแล้วค่ะเจ้า

ด้วยความเห็นแก่ตัว ฉันยังอยากให้มีพระองค์ท่าน แม้จะอยู่ใน ร.พ. เราฟังแต่ข่าวก็ยัง "อุ่นใจได้ปกเกล้าคุ้มเกศ" แม้จะทราบดีว่า ทรงต้องทรมานพระวรกาย ทรงเจ็บปวด นี่แหละความโลภของมนุษย์

การแสดงถึงความวิปโยคโศกศัลย์ของคนทั้งโลก พระองค์ท่านทรงทราบด้วยวิถีญาณอันวิเศษ คงจะโสมนัสยิ่งนักค่ะเจ้า พสุธาสะเทือนเลยค่ะ ทั่วโลกต่างแซ่ซ้องสดุดีสรรเสริญพระองค์ท่านที่เราทันเห็นและทราบดีมาเนิ่นนาน

ฉันชมทีวีรายการหนึ่ง เขาเชิญคุณชัย ราชวัตร มาคุยถึงเรื่องหนังสือพระมหาชนกฉบับการ์ตูน คุณชัย รับหมายเข้าเฝ้าที่ศิริราช กำหนดเวลาว่า ๑๕ นาทีค่ะเจ้า ด้วยยังทรงพระประชวรอยู่

แต่คุณชัยตอบพิธีกรรายการว่า เขาได้เข้าเฝ้าจริงๆ ๓ ชั่วโมง และพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวทรงพระสรวลหลายครั้ง เรานึกภาพที่พระองค์ท่าน "ยิ้มในหน้า" ได้ แต่พระสรวลดังนี่ต้องจินตนาการเอานะคะ

ด้วยว่า ทรงพระเกษมสำราญมากไงคะ ทรงมีรับสั่งว่า "หนังสือมหาชนกนี่ ข้าพเจ้ารักที่สุด" จึงทรงอยากทำฉบับการ์ตูนให้เด็กๆ ได้อ่านง่ายและเข้าใจเพื่อจะได้มีความเพียร ความตั้งใจมั่นดั่งพระมหาชนกค่ะ

รักษาสุขภาพนะคะเจ้า แม้กี ที่พบเจ้าที่ฝรั่งเศส ได้ส่งการ์ดมาบอกฉันด้วยสุดจะตื่นเต้นและบอกว่าเจ้าดูแข็งแรงดีฉันก็ยังเป็นห่วง ส่วนฉันก็พยายามประคับประคองทั้งจิตและกายให้ดีและให้อยู่ได้ค่ะเจ้า

 

ด้วยรักและระลึกถึงเสมอ

จากเพื่อนผู้ยังมิวายกำสรดโศกสลด




เรื่องวันนี้ปิดแสดงความคิดเห็น


<< ตุลาคม 2016 >>
อา พฤ
            1
2 3 4 5 6 7 8
9 10 11 12 13 14 15
16 17 18 19 20 21 22
23 24 25 26 27 28 29
30 31          



[ Add to my favorite ] [ X ]