งานของผมทำไห้ผมมีโอกาสได้เดินทางที่ต่างๆในภาคใต้ หลายแห่งเป็นที่ที่ผมเคยเดินทางมาเที่ยวสมัยยังเรียนหนังสืออยู่ ยกตัวอย่างเช่น เกาะสมุย เกาะพีพี หรือเกาะภูเก็ตเป็นต้น แต่ที่หนึ่งที่ผมเพิ่งไปมาเมื่อ 2-3 เดือนที่ผ่านมาคือ เกาะเต่า ซึ่งเป็นเกาะเล็กๆ อยู่ทางตอนเหนือของเกาะพงัน (เกาะพงันก็อยู่ทางตอนเหนือของเกาะสมุยอีกที่นึง) การเดินทางไปที่นั้นไม่ได้ยากเย็นอะไรนัก ถ้าเรามาจากกรุงเทพฯ ให้ไปขึ้นเรือที่ท่าเรือที่อำเภอเมืองชุมพร แต่เราก็สามารถขึ้นเรือจากท่าเรือที่จังหวัดสุราษฏ์ธานีได้เช่นกัน ซี่งเรือนี้ก็จะแวะที่เกาะพงันด้วย

ทะเลที่เกาะเต่าสวยสมคำร่ำรือ (ขอเน้นว่าเฉพาะ "ทะเล" เท่านั้น) แต่เสียดายที่ผมไปเรื่องงาน ผมกับทีมงานพักที่นี่ 1 คืน แต่เราไม่มีแม้แต่โอกาสสัมผัสน้ำทะเลเลย

ที่รีสอร์ทเราพบว่าเป็นฝรั่งที่ทำหน้าที่รับเช็คอินคณะของผม และจากนั้นผมก็พบว่าที่นั้นมีคนต่างชาติมาทำมาหากินเต็มไปหมด จะว่าไปก็สมเหตุผลเพราะว่านักท่องเที่ยวที่ผมเห็นส่วนใหญ่เป็นชาวต่างชาติโดยเฉพาะอย่างยิ่งชาวตะวันตก คณะของผมอาจจะเป็นคนไทยกลุ่มเดียวที่พักที่สอร์ทนี้ก็ได้ คนไทยที่ผมพบเห็นที่เกาะมักจะเป็นคนทำงานต่างๆ ค้าขายหรือไม่ก็เป็นชาวประมง เพราะฉนั้นผมถึงไม่แปลกใจที่ผรั่งที่เนี่จะปฏิบัติกับพวกผมราวกับว่าเราไม่ใช่ลูกค้าของเขา

เกาะเต่าขึ้นชื่อเรี่องน้ำทะเลสวยงามเหมาะกับการดำดูปะการัง รอบๆ เกาะมีจุดดำน้ำสวยๆ อยู่หลายแห่ง ส่วนหาดบนเกาะนั้นผมไม่ทราบเนื่องจากไม่มีโอกาสได้แวะ สภาพบนเกาะทั่วๆ ไปก็ยังคงมีความทุรกันดารอยู่บ้างตามลักษณะของชนบทที่อยู่ในช่วงต้นของการพัฒนา

เป็นที่รู้กันดีว่าสถานที่ท่องเที่ยวในเมืองไทยจะเสื่อมไปตามสภาพการใช้งาน มากบ้างน้อยบ้างตามความนิยม นี้ดูเหมือนจะเป็นสิ่งที่เรายอมรับกันได้ เพื่อแลกกับความเจริญทางวัตถุในท้องถิ่น และเม็ดเงินที่ใหลเข้าประเทศ

เมื่อตอนที่ผมได้ไปเกาะพีพีครั้งแรกเมื่อประมาณ 20 ปีที่แล้วผมได้มีโอกาสพูดคุยกับรองปลัดอำเถอเมืองกระบี่ ซึ่งยังเป็นหนุ่มไฟแรงอยู่ ท่านรองปลัดฯ บอกกับผมซี่งขณะนั้นผมยังไม่ได้ไปถึงเกาะ ว่าท่านเคยไปเที่ยวที่เกาะพีพี มาแล้ว 3 ครั้งไนรอบ 10 ปีที่ผ่านมา และในการไปครั้งสุดท้ายท่านก็ได้ตัดสินใจที่จะไปที่นั้นอีกเนื่องจากไม่อาจทำใจรับกับการเปลี่ยนแปลงที่เกาะนั้น วันรุ่งขึ้นเมื่อผมไปถีงเกาะ ผมพบว่ามันเป็นเกาะที่มีหาดขาวสะอาด ทรายละเอียดราวกับแป้ง ส่วนน้ำทะเลก็ใสสีเขียวดังมรกต ด้วยธรรมชาติที่สวยงามและการได้สนุกกับเพื่อนๆ ผมไม่ได้นึกถึงคำพูดของท่านรองปลัดฯ หนุ่มเลยจนกระทั่งหลายปีต่อมาเมื่อผมได้มีโอกาสไปเยือนเกาะพีพีอีกหลายๆครั้ง

ก่อนที่คลื่นซึนามิจะโถมเข้าล้างหาดรูปเสี้ยวจันทร์ 2 วงหันหลังชนกันแห่งเกาะพีพี เมี่อ 26 ธค. 47 ที่นี่ดูแย่กว่าย่านบาร์เบียร์แถวพัทยาเสียอีก

สำหรับชาวเกาะเต่า หลายครอบครัวไม่จำเป็นต้องดำรงชีวิตด้วยการทำงานหนักโดยการเป็นชาวสวนมะพร้าว หรือเป็นชาวประมงอีกแล้ว ความเจริญทางวัตถุที่เข้ามาทำให้พวกเขามีทางเลือกในการดำรงชีวิตได้หลายทาง เขาอาจจะเลือกที่จะเป็นลูกจ้างในรีสอร์ทหรือห้างร้านต่างๆที่เขามาลงทุนบนเกาะ อาจเป็นคนขับรถหรือเรือรับจ้าง เปิดร้านค้าหรือรีสอรทถ้ามีเงินทุน หรือถ้าโชคดีมีที่ดินงามๆก็อาจจะกลายเป็นเศรษฐีได้อย่างไม่ยากเย็นนัก

นั้นเป็นสิทธิ์ที่พวกเขาควรได้จากทรัพย์สิน และทรัพยากรในท้องถิ่นของเขา เช่นเดียวกับที่คนในเมืองได้รับอานิสงค์จากความเป็นเมือง ออกจะเป็นการเห็นแก่ตัวไปหน่อยถ้าเราจะเรียกร้องให้เขาสละความมั่งคั่งจากสิ่งรอบๆบ้านของเขา ด้วยข้ออ้างถึงการอนุรักษ์ธรรมชาติ เจ้าของที่ดินที่สีลมสามารถเป็นมหาเศรษฐีจากการขายที่ดินของเขาได้ฉันใด คนที่เกาะเต่าก็สามารถเป็นเศรษฐีได้การขายที่ดินบนเกาะของเขาได้ฉันนั้น

น่าเสียดายที่สำนึกในการอนุรักษ์ของพวกเราต่ำเหลือเกิน เราต่างพากันกอบโกย ช่วงชิงความได้เปรียบทางธุรกิจ อยากได้กำไรเยอะๆ และจ่ายให้น้อยที่สุด เราไม่เผื่อให้ธรรมชาติได้รักษาตัวเองเลย

เราเร่งให้ดอกไม้ในสวนเราออกดอกให้มากที่สุด เร็วที่สุด โดยเราไม่ได้เวลาต้นไม้ได้หยุดพักเพื่อฟื้นตัว มิหนำซ้ำเรายังไม่ใส่ใจที่จะใส่ปุ๋ยพรวนดินให้กับต้นไม้ในสวนบ้านเราด้วย ไม่ช้าเหล่าแมลงที่หากินกันบนต้นไม้ของเราก็จะรู้สึกตัวว่าที่สวนแห่งนี้ไม่อุดมสมบูรณ์อีกแล้วมันก็จะบินไปที่อื่นโดยไม่สนใจใยดีกับซากสวนที่ทรุดโทรม

นักท่องเที่ยวชาวตะวันตกมักจะเป็นแมลงกลุ่มแรกๆ ที่เข้ามาดูดกลืนความสมบูรณ์ในธรรมชาติของบ้านเรา เงินที่คนกลุ่มนี้นำมาใช้ในบ้านเราก็น้อยมาก การลงทุนส่วนใหญ่น่าจะมาจากคนในประเทศมากกว่า นักท่องเที่ยวเป็นตัวเร่งให้มีการเปลี่ยนแปลงของสิ่งแวดล้อมซึ่งกระทำโดยคนท้องถิ่นที่หรือนายทุนที่หวังให้ตัวเลขเงินฝากในบัญชีของตัวเองงอกเงยขึ้น นักท่องเที่ยวเข้ามาและก็ไปโดยไม่แม้กระทั่งความรู้สึกที่ต้องรับผิดชอบต่อความสมบูรณ์ของธรรมชาติที่หายไป เมื่อสภาพมันแย่มากแล้ว พวกเขาก็จะเปลี่ยนเป้าหมายไปยังสวนดอกไม้อื่นที่ยังคงความงดงามอยู่

ผมอยากให้นักท่องเที่ยวมีส่วนร่วมในการอนุรักษ์ทรัพยากรท้องถิ่นมากว่านี้ โดยเฉพาะนักท่องเที่ยวชาวตะวันตก พวกเขาส่วนใหญ่มาจากประเทศที่เจริญแล้วมีวัฒนธรรมและวินัยในการอนุรักษ์เป็นอย่างดี (ผมนึกถีงหลายๆประเทศในยุโรปที่เราสามารถเห็นชุมชนเก่าแก่อายุเป็น 100 ปี อยู่คู่กับชุมชนสมัยใหม่)

ในขณะเดียวกัน "เรา" ในฐานะเจ้าของบ้านก็ควรหันกลับมาดูว่าเราดูแลรักษาสวนในบ้านเราเพียงพอหรือยัง

no_body