พิมพ์หน้านี้
|
ฉันเป็นลูกสาวที่ผูกพันกับพ่อมาก วันหยุดเสาร์-อาทิตย์ พ่อชอบไปสนามหลวง แต่แม่ไม่ชอบออกไปไหน แม่จะอยู่แต่ในห้อง ฉันชอบตามพ่อไปเที่ยวสนามหลวง พ่อสนใจเรื่องอะไร ฉันก็สนใจด้วย ล้อมวงดูเขากัดปลากัด เข้าวงชนไก่ นั่งเฝ้ากรงนกเขาชวา เชียร์บอลที่สนามศุภชลาสัย หรือไปดูมวยที่สนามมวยลุมพินี พ่อพาฉันเข้าไปทุกที่ และฉันก็ชอบด้วยสิ แต่ที่ชอบมากคือพ่อพาไปเล่นว่าวที่ท้องสนามหลวง ชอบมาก ๆ พ่อสอนฉันเล่นว่าว พอว่าวติดลมบน ฉันก็ยืนถือสายป่านด้วยความดีใจ ที่ตลาดนัดท้องสนามหลวง มีร้านขายเครื่องดนตรีอยู่ร้านหนึ่ง มีกลอง มีขลุ่ย มีระนาดเล็ก ๆ มีกระบี่กระบอง มีหัวหุ่นขายด้วย สมัยนั้นมีเครื่องดนตรีชนิดหนึ่งชื่อ จะเข้ญี่ปุ่น รู้จักกันหรือเปล่าคะ มี 3 สาย มือซ้ายไว้กดปุ่มคล้าย ๆ keyboard ของคอมพิวเตอร์ มือขวาจับไม้ดีดคล้าย ๆ ปิ๊กกีต้าร์ เวลาเล่นก็วางจะเข้ญี่ปุ่นลงบนโต๊ะ แล้วเราก็นั่งดีด พ่อเห็นฉันอยากได้พ่อก็ซื้อให้ เป็นเครื่องดนตรีชิ้นแรกที่ฉันหัดเล่น ...เด็ก ป.4 หัดเล่นดนตรี ด้วยการเปิดหนังสืออ่านและหัดเล่นไปพร้อม ๆ กับพ่อและแม่ ....ซึ่งฉันก็รู้ว่าฉันมีความสามารถในเรื่องดนตรีเหมือนคุณตา ตั้งแต่ตอนนั้น....
|
| << | สิงหาคม 2007 | >> | ||||
| อา | จ | อ | พ | พฤ | ศ | ส |
| 1 | 2 | 3 | 4 | |||
| 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 |
| 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 |
| 19 | 20 | 21 | 22 | 23 | 24 | 25 |
| 26 | 27 | 28 | 29 | 30 | 31 | |