ตอนอายุ 12  เพื่อนเอากีต้าร์มาดีดเล่นในงานวันปีใหม่ที่โรงเรียน  ฉันชอบมาก  ให้เพื่อนสอนให้ 2-3 คอร์ด ในเวลา 2 ชม.   กลับมาบ้านฉันก็มาทำกีต้าร์เล่นเอง  ทำยังไงรู้มั๊ย   ฉันเอากล่องยาสีฟันกล่องใหญ่มาเจาะรูกลม ๆ  เอาหนังสติ๊กมารัดตามทางยาว 6 เส้น  แล้วก็ฝึกกดคอร์ดแบบที่เพื่อนสอน

…C Am G7…

“มองดูข้าวในนา ดูแล้วพาใจเศร้าอาดูร   ดอกเบี้ยเพิ่มพูนนายทุนมันขูดรีดไถไป....”  เพลงสมัย 14 ตุลาค่ะ ...อิอิ...เป็นเพลงแรกที่หัดเล่นกีต้าร์

ฉันฝึกแบบนั้นอยู่เป็นเดือน  จนพ่อคงสงสาร  พาไปซื้อกีต้าร์มือสองที่หลังกระทรวงราคา 500 บาท  แล้วก็พาไปเรียนกีต้าร์คลาสสิคที่ โรงเรียนดนตรีสยามกลการ แถว ๆ ปทุมวัน    ฉันเรียนได้เดือนเศษ ๆ ก็จบหลักสูตรขั้นต้น   แต่ฉันไม่อยากเรียนต่ออีกแล้ว  สงสารพ่อ  ค่าเรียนมันแพงมากสำหรับรายได้ข้าราชการอย่างพ่อ  ฉันพอเล่นเป็นแล้ว  เลิกเรียนดีกว่า    จากนั้นฉันก็หาหนังสือมาหัดเรียนกีต้าร์ด้วยตนเอง 

มัธยมต้น  ฉันย้ายมาเรียนที่ โรงเรียนศรีอยุธยา  สมัยนั้นเป็นโรงเรียนสตรีล้วน  ที่โรงเรียนฉันยังได้เรียนดนตรีไทยกับครูเชื้อ ดนตรีรส และครูคุณหญิงชิ้น   ศิลปะบรรเลง 

       (สไบเหลืองขวาสุดคือฉันเอง .... แต่สไบสีบานเย็นนั่งตรงกลางแถวกลางคือคุณอิ๋งอิ๋งค่ะ)

แต่เสียดายที่ตอนนั้นไม่สนใจดนตรีไทยสักเท่าไร  กลับมาหลงใหลกีต้าร์   ผู้หญิงเล่นกีต้าร์ได้ในสมัยนั้นมีน้อยมาก  ฉันเลยเป็นคนเด่นในหมู่เพื่อน ๆ  ได้ออกงานโรงเรียน  จนพัฒนามาหัดแต่งเพลงเอง  และบางเพลงก็ขายได้  มีนักร้องเอาไปทำเทปด้วยนะ  เป็นเด็กนักเรียนแต่งเพลงขายได้เงินก็ดีใจค่ะ

ตอนนี้ฉันไม่ได้เล่นกีต้าร์แล้ว  แต่กลับมาสนใจดนตรีไทยมาก ๆ   ฝึกฝนการเล่นจะเข้ จนได้เป็นนักดนตรีขององค์กรที่ทำงานอยู่ค่ะ

ย้อนกลับไปนึกเสียดายวันเวลาที่เคยได้เป็นลูกศิษย์ ครูเชื้อ กับครูคุณหญิงชิ้น  ซึ่งท่านได้ล่วงลับไปแล้ว  เสียดายที่ไม่สนใจรับการถ่ายทอดวิชาดนตรีไทย ... จากครูผู้ที่มีความเป็นเลิศทางดนตรีไทย...