จากเด็กดอย สู่เมืองกรุง ...   

จากเด็กห้องเช่า ... เด็กแฟลตดินแดง มาเป็น “ฉัน” ในทุกวันนี้  ...

มีบ้านเล็ก ๆ ในกรุงเทพฯ  และมีบ้านสวนหลังน้อย ๆ ที่นครนายก ให้พ่อได้พักผ่อนในวัยเกษียณ  

ฉันมีความภูมิใจกับอดีต  ดีใจที่ได้ดำเนินชีวิตมาด้วยความหลากหลาย  เป็นชีวิตที่ตื่นเต้นมีสีสัน 

(หากอ่านมาถึงบรรทัดนี้แล้วไม่เข้าใจ   กรุณาแวะเวียนไปอ่านตอนที่ 1 – ตอนที่ 9 ก่อนนะคะ) 

ปัจจุบันฉันทำงานในสถาบันการเงินแห่งหนึ่ง แผนกไอที  แต่ชอบเล่นดนตรีไทย

ช่วงหนึ่งของชีวิตเคยได้รับรางวัลจากคลื่นวิทยุกรีนเวฟ  มีโอกาสได้ศึกษาเรื่องการดูนก  ทำให้สนใจและศึกษาการดูนกอย่างจริงจัง  เดินทางเข้าป่าเป็นว่าเล่น  จากดอยอินทนนท์  ดอยผ้าห่มปก จนถึงป่าฮาลาบาลา

ฉันไม่รู้ว่าช่วงชีวิตที่เหลืออยู่ต่อจากนี้ จะมีอะไรสนุก ๆ ให้เรียนรู้อีก  แต่ชีวิตที่ผ่านมา สนุกจัง และมีความสุขทุกครั้งที่ได้นึกถึง

ฉันยังอยู่กับพ่อกับแม่  และไม่คาดหวังว่าจะมีครอบครัวของตัวเองหรือไม่ 

เพราะ “พ่อ” เป็น Idol ของฉันซึ่งยังไม่มีใครเหมือน

บทนี้คือบทสรุป....แต่บทความต่อจากนี้ไป คงเป็นเรื่องที่อาจจะมาจากจินตนาการ หรือเรื่องจริงของฉันที่อยากจะแบ่งปันให้เพื่อน ๆ ชาวบล็อก ....

.

..... Blog เป็นสังคมใหม่  ที่ฉันเพิ่งรู้จักและอยากจะเรียนรู้ .........