ขออนุญาตนำเรื่องเก่าเมื่อปลายปี 49 มาเล่าให้อ่านกันนะคะ  ....  เผื่อจะใช้เป็นข้อมูลเตรียมการท่องเที่ยว  สำหรับปลายปีนี้ ....

บ้าน - แจ้ซ้อน - ออบหลวง - สวนสนบ่อแก้ว - แม่เหาะ - แม่สะเรียง - แม่เงา - แม่สอด - อช.ตากสินฯ - บ้าน

19-22 พ.ย.49 ... 4 วัน 3 คืน กับการเดินทางกว่า 1,900 กม.  ค่าที่พักรวม 330.-บาท  และมีคนที่รักเรามากที่สุดเป็นผู้ร่วมทาง

ตอนแรกวางแผนว่าจะพาพ่อกับแม่ไปพักผ่อนนอนแช่น้ำแร่ที่อุทยานแห่งชาติแจ้ซ้อน จ.ลำปาง  เพราะประมาณตนไว้ว่า  ตัวเองขับรถคนเดียวกลัวจะไปไกลกว่านั้นไม่ไหว (พ่อขับรถไม่ได้ค่ะ)   แต่พอเอาเข้าจริงก็ไหวค่ะ  แล้วก็ไปได้ไกลกว่าที่คิดว่าจะไปได้  .... ชมภาพกันเลยนะคะ ....

19 พ.ย.49...  ออกเดินทางจากบ้านตอนตีสามครึ่ง ขับรถไปเรื่อย ๆ ใช้ความเร็วประมาณ 90-120 กม./ชม.  เข้าเขต จ.ลำปาง ประมาณ 10 โมงเช้า  ... จุดแรกแวะชมความสวยงามของ "วัดพระธาตุลำปางหลวง"  จนถึงบ่ายโมงก็ออกเดินทางต่อ

ใช้เส้นทางจาก จ.ลำปาง ไป อ.เมืองปาน เพื่อไปสู่ "อุทยานแห่งชาติแจ้ซ้อน"  ถึง อช.แจ้ซ้อนประมาณบ่ายสามโมง  ไปถึงก็รีบกางเต็นท์ แล้วก็ไปนอนแช่ในห้องอาบน้ำแร่ ค่าบริการคนละ 50.-บาท  แช่น้ำอุ่น (ค่อนข้างร้อน)  สบายหายปวดเมื่อยจากการเดินทางไกล

20 พ.ย.49 ... อากาศยามเช้าที่นี่เย็นสบายไม่หนาวมาก  เมื่อคืนก็นอนหลับสบายค่ะ  ตื่นเช้ามาเดินชมไอน้ำลอยเหนือบ่อน้ำแร่

9 โมงเช้าออกเดินทางจาก อช.แจ้ซ้อน  โดยย้อนกลับเส้นทางเดิม  เดินทางออกมาได้ประมาณ 10 กม. ก็พบวัดเล็ก ๆ ริมทางด้านซ้ายมือ  ชื่อ "วัดข่วงกอม"  โบสถ์เป็นไม้แกะสลักสวยงามดูเรียบง่าย  ก็เลยแวะเข้าไปถวายสังฆทาน (เตรียมเครื่องสังฆทานมาจากกรุงเทพฯ ค่ะ)  ท่านเจ้าอาวาสต้อนรับเป็นอย่างดี  รับสังฆทานพร้อมมอบเครื่องราง เป็นเชือกผูกข้อมือที่ท่านถักเอง  ร่ายคาถาปลุกเสกสวดมนต์เป็นสำเนียงชาวเหนือ ฟังไพเราะรื่นหู   รับเครื่องรางใส่ข้อมือไว้เป็นกำลังใจในการเดินทางค่ะ

ช่วงนี้เป็นฤดูเก็บเกี่ยว  ทิวทัศน์ข้างทางจึงเป็นนาข้าวสีเหลืองทองเต็มท้องทุ่ง  เป็นภาพที่คนในเมืองหลวงอย่างเราไม่ค่อยได้เห็น  หรือบางคนอาจไม่เคยเห็นเลยด้วยซ้ำ ......

ออกจาก จ.ลำปาง ก็มุ่งสู่ จ.ลำพูน  ช่วงเที่ยงถึง "วัดพระธาตุหริภุญชัย"  แวะทานข้าวซอยร้านข้าง ๆ รั้ววัด อร่อยจัง

ออกจาก จ.ลำพูนใช้เส้นทาง สันป่าตอง-จอมทอง  (ไม่เข้าตัวเมืองเชียงใหม่)   จุดหมายปลายทางในวันนี้คือ อ.แม่สะเรียง จ.แม่ฮ่องสอน

ประมาณบ่ายสามโมง ก็ถึง "อช.ออบหลวง"  พ่อกับแม่พาไปไหว้ "ศาลเจ้าแม่บัวคำ" ตั้งอยู่หน้า อช.ออบหลวง  แม่เล่าให้ฟังว่า  ตอนพ่อกับแม่แต่งงานกันใหม่ ๆ เคยมาไหว้ขอลูกกับเจ้าแม่บัวคำ ... แล้วอีกไม่นาน ... ก็มีลูกสาวคนนี้มาเกิดค่ะ....อิ...อิ....

ออกจาก อช.ออบหลวง จะผ่าน "สวนสนบ่อแก้ว"  แวะถ่ายรูปทิวสนสวยงามมาก  ถ้าเป็นตอนเช้า แสงคงสวยกว่านี้

ถึงบ้านแม่โถ "ทุ่งบัวตองที่แม่เหาะ" บัวตองกำลังบานเต็มที่  พ่อกับแม่เล่าประวัติให้ฟังว่า  "สมัยหนุ่มสาว พ่อกับแม่พบรักและแต่งงานกันที่นี่  เนินตรงนู้นเคยเป็นกระท่อมเรือนหอ  ตอนลูกเกิดมาใหม่ ๆ แม่ก็เดินอุ้มลูกอยู่ตรงทุ่งบัวตองที่นี่แหละ เพราะลูกเกิดปลายหน้าฝนพอดี"

เห็นพ่อกับแม่มีความสุขกับการกลับมาเยือนท้องถิ่นในอดีตที่จากมานานแสนนาน   จากมานานตั้งแต่ตัวฉันเองก็ยังจำความไม่ได้  ... พ่อกับแม่ ผลัดกันเล่าเรื่องราวในอดีตด้วยรอยยิ้มและแววตาสุกใส  ... คนเป็นลูกอย่างเราก็ปลื้มและมีความสุขอย่างที่สุดแล้วค่ะ... ที่ได้พาท่านมาในที่ที่ท่านมีความทรงจำที่ประทับใจ

คืนนี้พ่อจะอาศัยนอนที่บ้านเพื่อนเก่าในตัวเมือง "แม่สะเรียง" เพื่อนเก่าที่ไม่ได้เจอกันนาน .... มีความสนุกสนานในวัยหนุ่มให้ย้อนอดีตผลัดเปลี่ยน หรือบางทีก็แย่งกันเล่าอย่างคึกครื้น  ฉันนอนหลับอยู่ในมุ้งกับแม่  นอนฟังเสียงพ่อกับเพื่อนคุยกัน หัวเราะกันทั้งคืน  .... จนหลับไปด้วยความอ่อนเพลีย...

21 พ.ย. 49 ...  ตลาดแม่สะเรียงยามเช้า  คึกคักตั้งแต่ตี 4  แต่กว่าที่ฉันจะตื่นลุกไปตลาดได้ ก็ 7 โมงเช้า   .... ตลาดเริ่มวายแล้วค่ะ...

หลัก กม. หน้าบ้านเพื่อนพ่อ  บอกระยะทางว่า จากหน้าบ้านไปถึง อ.แม่สอด เป็นระยะทางอีก 230 กม.  เลียบตะเข็บชายแดนไทย-พม่า ที่เรา 3 คน พ่อแม่ลูก ต้องเดินทางกันต่อไป   ในใจก็หวั่น ๆ ว่าจะไปไหวหรือเปล่า  เพราะทราบข้อมูลมาว่า เป็นทางขึ้น-ลงเขาคดเคี้ยว และบางช่วงก็แคบ รถบัส รถบรรทุก ผ่านไม่ได้   แต่คุณอาเพื่อนพ่อก็ให้กำลังใจว่า "ขับไปเถอะลูก รถเค้าออกแบบมาให้ปลอดภัยอยู่แล้ว ที่นี้มันก็อยู่ที่คนขับเท่านั้น  ต้องมีสติ และไม่ประมาท ขับระวัง ๆ ก็ไปได้"

เริ่มออกเดินทางจาก อ.แม่สะเรียง ตอนเก้าโมงเช้า ขับไปได้สักพักก็เริ่มเจอทางขึ้น-ลงเขาคดเคี้ยว เดี๋ยวโค้งเดี๋ยวโค้ง  ใช้ความเร็วประมาณ 40-80 กม./ชม.  จน 10 โมงเช้า เราก็ถึง "อช.แม่เงา"  ขับรถเลี้ยวซ้ายเข้าไปตามทางแคบ ๆ อีก 4 กม. ก็ถึงที่ทำการ อช.แม่เงา 

อช.แม่เงา เงียบสงบ เขียวชะอุ่ม  มีแม่น้ำเงาไหลผ่าน .... ลงไปแช่เท้าในน้ำคลายความเมื่อยล้า....

จาก อช.แม่เงา  เราก็เดินทางแบบ หายใจเข้า 2 ทีโค้งซ้าย  หายใจออก 2 ที โค้งขวา ...  แต่ทิวทัศน์ข้างทางสวยมาก ๆ ขับรถเพลินเลยค่ะ .... แวะทานอาหารกลางวันตอนบ่ายโมงที่ "จุดชมวิวแม่สลิดหลวง อช.แม่เมย"

ระหว่างการเดินทาง  จะพบค่ายอพยพของชนกลุ่มน้อยชาวพม่านับแสนคน  ที่มาขออาศัยพักพิงบนแผ่นดินไทย  แผ่นดินที่ชนชาติอื่นยังมาขออาศัยอยู่   น่าภูมิใจจังที่เราได้เกิดมาบนแผ่นดินไทย  แผ่นดินที่สวยงาม

ถึง "อ.แม่สอด"  ตอนบ่ายสามโมง  เดินทาง 230 กม. ใช้เวลา 6 ชม.  แต่เป็นการเดินทางที่สวยงามและประทับใจมาก ๆ  แวะซื้อของฝากที่ตลาดริมเมย  ก่อนจะตรงไปค้างแรมคืนนี้ที่ "อช.ตากสินมหาราช " ถึง อช.ตากสินฯ เกือบหกโมงเย็น  เราต้องรีบกางเต็นท์ก่อนที่จะมืด  ทานอาหารเย็นกันอย่างง่าย ๆ ก่อนที่จะสลบไสล ไปด้วยความอ่อนเพลีย

22 พ.ย.49 ...  จุดกางเต็นท์ของ อช.ตากสินฯ วิวสวยดีค่ะ  มีดอกบัวตองอยู่หน้าเต็นท์  มุดเต็นท์ออกมาก็ชมแสงอาทิตย์ยามเช้าได้เลย  อากาศเย็นสบาย ๆ  .... คุณแม่คนเก่งเตรียมต้มน้ำชงกาแฟและอาหารเช้าไว้ให้

ฉันกับพ่อ ก็เดินชมนกชมไม้ยามเช้า   และลงไปที่ต้นกระบากยักษ์ที่ใหญ่ที่สุดในประเทศไทย    แต่คุณแม่เดินลงไปไม่ไหว

ออกจาก อช.ตากสินฯ ตอนบ่ายโมง  แล้วก็ตรงดิ่งกลับบ้าน .... ถึงบ้านหนึ่งทุ่ม ....

ช่วงปลายปีเป็นเทศกาลท่องเที่ยว  มีวันหยุดยาว ๆ ติดต่อกันหลายช่วง  อากาศเย็นสบายเหมาะกับการท่องเที่ยวภาคเหนือหลายคนวางแผนกับเพื่อน ๆ เพื่อไปเที่ยวสัมผัสลมหนาวกันเป็นกลุ่ม ๆ

เช้าวันหนึ่งของต้นเดือนธันวาคม  .... ฉันได้เจอกับคุณลุงข้างบ้าน  จึงได้ทักทายคุณลุงไปว่า

"คุณลุงคะ  ธันวานี้อากาศหนาวแล้ว  วันหยุดยาว ๆ ไปเที่ยวที่ไหนหรือเปล่าคะ"
"ไม่ได้ไปไหนหรอก...  เพราะลูกไม่อยู่  ลูกไปเที่ยวเหนือกับเพื่อนที่ทำงาน"

อยากให้หยุดคิดสักนิดว่า...."พ่อกับแม่"...  คนที่รักและหวังดีกับเรามากที่สุด  ท่านก็คงอยากไปเที่ยวกับลูก ๆ บ้างนะคะ.... ให้เวลากับท่านบ้าง  เหมือนกับที่ท่านมีเวลาให้เราได้ทั้งชีวิต......