ฉันเคยเล่าเรื่องของแม่มาแล้วหลายตอน  และก็แทรกอยู่ในแทบทุก ๆ เรื่องที่ฉันเขียน

ครั้งนี้ฉันก็อยากเขียนถึง "แม่" อีก

แม่เป็นเด็กสาวชาวดอย จ.แม่ฮ่องสอน ที่หนุ่มเมืองกรุงอย่างพ่อไปพบรักเข้า

และเลือกมาเป็นคู่ชีวิต

อ่านรายละเอียดได้ในตอนที่ 2 : เรื่องของแม่

http://www.oknation.net/blog/nokbanna/2007/08/15/entry-1

และตอนที่3 : ความรักของพ่อกับแม่

http://www.oknation.net/blog/nokbanna/2007/08/15/entry-2

.

และในที่สุดพ่อก็พาฉันกับแม่ลงจากดอยมาเริ่มต้นชีวิตใหม่ในเมืองกรุง

อ่านรายละเอียดได้ในตอนที่ 6 : จากดอยสู่กรุง http://www.oknation.net/blog/nokbanna/2007/08/16/entry-2

.

พ่อรับราชการ แต่แม่อยู่บ้าน    แม่ทำหน้าที่เป็น "แม่บ้าน"มาตลอด

ดูแลพ่อดูแลลูก ทั้งเรื่องเสื้อผ้าอาหาร ความเรียบร้อยของบ้าน

วันๆ แม่อยู่แต่ในบ้านไม่เคยออกไปไหนถ้าพ่อไม่พาไป

.

การงานของพ่อก้าวหน้าขึ้นเรื่อย ๆ ....ที่ทำงานสุดท้ายก่อนเกษียณ

คือ"สำนักงานองค์การสหประชาชาติ" เพื่อน ๆ ของพ่อส่วนใหญ่เป็นชาวต่างชาติ

พ่อเคยพาฉันกับแม่ไปงานปาร์ตี้บ้านเพื่อน  แต่แม่มักจะไม่ออกมาสังสรรค์กับเพื่อน ๆ พ่อ

แม่จะหลบไปอยู่ในครัวช่วยเจ้าของงานดูแลเรื่องอาหาร

.

จนถึงวันที่ฉันเติบโตขึ้น มีงานทำ...ฉันอยากพาแม่ไปรู้จักสังคมภายนอก

สังคมอีกแบบหนึ่งซึ่งแม่ไม่คุ้นเคยมาก่อน

เมื่อที่ทำงานจัดงานเลี้ยง  ฉันก็จะพาแม่ไปออกงานด้วย หรือเวลาไปอบรมสัมมนา

โรงแรมหรูๆ  ตามต่างจังหวัด ฉันก็จะพาแม่ไปนอนเป็นเพื่อน

.

เมื่อแม่ได้ออกงานสังคมในฐานะ "แม่ของฉัน"  ไม่ใช่ฐานะ "แม่บ้านของพ่อ"

แม่ก็ค่อยๆ เรียนรู้ และแม่ก็ปรับตัวได้ดี

ทุกวันนี้ฉันพาแม่ไปด้วยทุกๆ ที่ .... ไม่ใช่ฉันติดแม่นะ  แต่แม่ติดฉัน

เวลาไปไหนแม่จะดีใจถ้าฉันให้แม่ไปด้วย

ฉันดีใจและภูมิใจที่ได้เห็นผู้อำนวยการฝ่าย  ผู้บริหารของธนาคาร

หรือแม้แต่นักวิชาการทางเทคโนโลยีที่มีชื่อเสียงของประเทศ "ยกมือไหว้แม่"

บุคคลที่มีชื่อเสียงที่สังคมทั่วไปให้ความเคารพ...."เคารพแม่ของฉัน"....

.

ตอนนี้แม่เก่งกว่าฉันและเก่งกว่าพ่อซะอีก  แม่ได้เป็นวิทยากรอบรมด้านสุขภาพ

และการออกกำลังกายให้แก่ผู้สูงอายุในชุมชนหมู่บ้าน

.

เดินไปไหน ๆ คนก็ยกมือไหว้เรียกแม่ว่า  "อาจารย์"

.

วันหนึ่งฉันป่วยหนักต้องพักรักษาตัวอยู่ที่บ้านหลายวัน

มีผู้ชายวัยกลางคนแต่งตัวดีใส่สูทดูภูมิฐาน มาที่บ้าน

พร้อมกับเลขาสาวสวยถือกระเช้าของขวัญมาด้วย

.

"ผมได้ข่าวว่าลูกสาวอาจารย์ยุพินป่วย ก็เลยแวะมาเยี่ยมครับ"

พอผู้ชายคนนั้นกลับไปฉันก็ถามแม่ว่า

"ใครเหรอแม่"

"อ๋อ...ดร.xxxx....ไงล่ะลูก เค้าจะลงสมัครเลือกตั้งสมัยหน้า"

.

อุ!!!...แหม...คุณแม่อิฉัน ก้าวหน้าไปขนาดนี้แล้วเหรอเนี่ย

.

จะมีใครสักกี่คนที่รู้ว่า อาจารย์ยุพิน เรียนจบแค่ ป. 3

และเป็นลูกสาวนายพรานป่า บนดอยแม่ฮ่องสอน

.

-------------------------------------------------------------------

.

เหตุผลที่วันนี้ฉันอยากเขียนถึง "แม่" ....ก็เพราะวันนี้เป็นวันคล้ายวันเกิดของฉัน

 และและฉันเขียน Entry นี้ขึ้นมาเพราะอยากให้คุณ ๆ ที่เข้ามาอ่านได้รู้จักกับ "แม่" ของฉัน

....และขอคำอวยพรให้แม่ฉันด้วยค่ะ.... ขอบคุณค่ะ ...

.

สิบเอ็ดตุลา

วันนี้มีค่ายิ่งใหญ่

สิบเอ็ดตุลา...(อุ๊บ!....ไม่บอกว่าปีใด)

แม่กอดหนิงไว้แนบทรวง

.

(ขออนุญาตนำกลอนที่พี่มะอึกแต่งไว้...มาเติมแต้มนะคะ)