บ่ายวันหนึ่ง ขณะกำลังยุ่งอยู่กับงานอย่างเป็นปกติ  ....โทรศัพท์ที่โต๊ะทำงานก็ดังขึ้น  และการรับโทรศัพท์ในครั้งนั้น  ทำให้ฉันต้องเดินทางออกนอกประเทศเพียงคนเดียวอย่างลับ ๆ

"วันที่ 14-17 ธ.ค. นี้  พี่หนิงว่างหรือเปล่า" ... เสียงจากปลายสายคือเซลขายคอมพิวเตอร์บริษัทใหญ่แห่งหนึ่ง ที่ฉันต้องติดต่อประสานงานอยู่เป็นประจำ

"อืมมม...ยังว่างอยู่ มีอะไรเหรอ"

"ไปเกาหลีมั๊ย....บริษัทหนูจัด Thank You ลูกค้า หนูจองไว้ให้พี่หนิงที่นึง แต่พี่หนิงห้ามบอกใครนะเพราะหนูไม่ได้ชวนคนอื่นไป หนูชวนพี่หนิงคนเดียว"

"แล้วพี่ต้องไปคนเดียวเหรอ...หนูไปด้วยหรือเปล่า"

"หนูก็ไม่ได้ไปค่ะ  แต่พี่หนิงไม่ต้องกลัว เพราะลูกค้าที่เราเชิญ ส่วนใหญ่ก็ไปคนเดียว"

"อ้าว...เหรอ...แต่พี่ไม่เคยไปไหนไกลๆ คนเดียวเลยนะ"

"พี่หนิงลองตัดสินใจดูอีกทีก็แล้วกัน  แต่หนูรับรองว่าทริปนี้สนุกแน่ ๆ ... ฟรีทุกอย่างค่ะ"

"หา ! ... ฟรีทุกอย่างเลยเหรอ"

"ค่ะ...บินฟรี อยู่ฟรี กินฟรี... บริษัทเลี้ยงทุกอย่าง"

(แหม...ของฟรีนี่หว่า...ชอบ..อิอิ...ฉันรีบตอบแบบกลัวปลายสายเปลี่ยนใจ)

"งั้น ไปๆๆๆๆ...... พี่ตกลงไป"

"แต่พี่หนิงต้องรับปากหนูนะ ว่าพี่จะไม่บอกใครในที่ทำงานพี่.....ไม่งั้นหนูโดนคนอื่นงอนเอาแน่ๆ"

"จ๊ะๆ...พี่จะไม่บอกใครจ๊ะ...จะเก็บเป็นความลับสุดยอดเลย"

ฉันตัดสินใจอย่างเด็ดเดี่ยว  ดูเหมือนคำว่า “ฟรี” จะทำให้ฉันดูเป็นผู้หญิงกล้าหาญขึ้นมาทันที  สลัดความหวาดกลัวออกไปได้จนหมด

ฉันมีเวลาเตรียมตัว 2 สัปดาห์ในการเตรียมชุดกันหนาวสำหรับต่อสู้กับอุณหภูมิ –3 องศาเซลเซียส

เย็นวันศุกร์ที่ 14 ธ.ค.50  เลิกงานแล้วฉันก็รีบเร่งกลับบ้านเตรียมเดินทางไกล  ทีมงานนัดพบที่สนามบินสุวรรณภูมิเวลา 5 ทุ่ม

เป็นครั้งแรกที่ต้องเดินทางไปต่างประเทศคนเดียว และเป็นครั้งแรกที่มาสนามบินสุวรรณภูมิ   นั่ง Taxi ออกจากบ้านมาคนเดียว  เหงาๆ เหมือนกันนะ ไม่มีใครมาส่งที่สนามบินเหมือนในหนังไทย  เพิ่งรู้ว่านี่คือข้อเสียของการ “เป็นโสด” ........ เพราะที่ผ่านมา ฉันเจอแต่ “ข้อดี” ......

ฉันมาก่อนเวลาเกือบ 2 ชม.  เพราะเป็นเย็นวันศุกร์ กลัวรถติด และก็ไม่เคยมาสุวรรณภูมิ กะเวลาไม่ถูก จะปรึกษาใครในที่ทำงานก็ไม่ได้  เพราะทุกอย่าง “เป็นความลับ”

ทริปนี้เป็นทริปที่ใหญ่ทีเดียว มีผู้ร่วมทริปกว่า 50 คน เป็นตัวแทนจากหน่วยงานต่าง ๆ โดยมีบริษัททัวร์เป็นผู้ดูแลพวกเรา  ฉันถูกจับคู่กับ “ตู่”  เธอมาจากธนาคารใหญ่แห่งหนึ่ง  ฉันรู้สึกอุ่นใจขึ้นที่ผู้ร่วมทริป ก็มักจะมาคนเดียวเหมือนกัน   ด้วยบุคลิก รูปร่างท่าทาง และการแต่งตัวที่ไม่ค่อยจะเป็นผู้หญิงสักเท่าไหร่ของฉัน ทำให้ “ตู่” ซึ่งเป็นผู้หญิงร่างเล็ก ๆ ขนาดกะทัดรัด รู้สึกอุ่นใจที่มีฉันเป็น Buddy  ….  แต่ท่านผู้อ่านคะ  ฉันเป็นผู้หญิงจริง ๆ นะ....

เครื่องบินเริ่มบินเวลาตีสอง  โดยสายการบิน Asiana Airline เที่ยวบินที่ OZ.0744  ใช้เวลาเดินทางประมาณ 5 ชม.  ถึงสนามบิน “อินชอน”  ที่เกาหลีเวลา 09.00 น.  (เวลาที่เกาหลีเร็วกว่าไทย 2 ชม. เวลาในเมืองไทยประมาณ 7 โมงเช้า)

เมื่อถึงสนามบิน “อินชอน”  ไกด์ที่ดูแลเราแนะนำว่า  ไทยกับเกาหลีมีข้อตกลงกัน  คนไทยที่เดินทางมาเกาหลีได้รับการยกเว้นไม่ต้องทำวีซ่า  ทำให้มีคนไทยจำนวนหนึ่งแฝงตัวเป็นนักท่องเที่ยว  แอบโดดทัวร์หลบเข้ามาทำงานในเกาหลี  ดังนั้นช่วงหลังๆ การตรวจคนเข้าเมืองของเกาหลีจะเข้มงวดมาก  ทุกครั้งที่พาลูกทัวร์มา  จะต้องมีบางคนโดนเรียกเข้าไปสัมภาษณ์ในห้อง  โดยเฉพาะ “ผู้หญิงโสด”  จะถูกเพ่งเล็งเป็นพิเศษ  .... ฉันเริ่มกังวลใจเล็กน้อย  หรือนี่จะเป็นข้อเสียของการ “เป็นโสด” อีกข้อหนึ่ง...

ไกด์บอกว่า ...“ไม่ต้องกลัวนะคะ  เขาสัมภาษณ์ยังไง ก็ตอบไปตามตรง ไม่ต้องตกใจ คุยกับเขาดีๆ นิ่งๆ ไว้  แม้ว่าบางทีเขาจะใช้ภาษาหรือกิริยาที่ดูเหมือนสอบถามเราอย่างคาดคั้นและดุดัน.... ผู้หญิงคนไหนที่โดนเรียก  ให้คิดในแง่ดีว่า ... เรายังขายออก... ส่วนคุณผู้ชายคนไหนที่โดนเรียก  ให้ภูมิใจเสียเถอะว่า คุณน่ะดูแข็งแรง”…. ไกด์พูดติดตลก ทำให้พวกเราผ่อนคลายขึ้น  ในที่สุดกรุ๊ปเราก็ไม่มีใครโดนเรียกเลยสักคน  ผ่านการตรวจคนเข้าเมืองมาได้อย่างราบรื่น  (จะดีใจดีมั๊ยเนี่ย)

ก่อนเดินทางมาเกาหลี  ฉันได้ศึกษาข้อมูลเกี่ยวกับสภาพอากาศมาบ้าง อุณหภูมิที่เกาหลีในขณะนี้อยู่ระหว่าง –3 องศา ถึง 4 องศาเซลเซียส  แต่ขณะที่อยู่ในสนามบิน กลับรู้สึกเย็นสบาย ๆ ไกด์เตือนให้พวกเราเตรียมเอาชุดกันหนาว ถุงมือและหมวก ออกมาจากกระเป๋า  เพราะถ้าเดินออกจากสนามบินเมื่อไร จะต้องพบกับอากาศที่หนาวจัดทันที

ก้าวแรกที่เดินออกจากสนามบิน  รู้สึกเย็นวาบ เหมือนเอาหัวเข้าไปในช่อง Freeze ของตู้เย็น  หนาวจัดจนควันออกปากทั้งๆ ที่แดดจ้า  เรารีบวิ่งขึ้นรถบัสที่มารอรับ  พอขึ้นไปบนรถก็รู้สึกอุ่นขึ้นเพราะในรถมี “Heater”  

เมื่อรถเริ่มเคลื่อนตัวออกจากสนามบิน ฉันก็เริ่มตื่นเต้น ตื่นตา ตื่นใจกับภาพทิวทัศน์ข้างทาง  มองเห็นบ้านเมืองใหม่ ๆ ต่างวัฒนธรรม ต่างชนชาติ ต่างสภาพแวดล้อม  ... หยิบกล้องมาถ่ายรูป..ถ่ายๆๆๆๆ...บันทึกภาพไว้ให้ได้มากที่สุด.....

 Entry นี้ขอบรรยายเป็นตัวอักษรเยอะหน่อยนะคะ.... Entry ต่อไปจะมีภาพประกอบมากขึ้นค่ะ ...

(โปรดติดตาม เกาหลีตอนที่ 1 : เยี่ยมบ้านแดจังกึม ใน Entry ต่อไป เร็วๆ นี้) ...