“ดั่งผู้หญิงไร้ชีวิต” 

แปลจากต้นฉบับภาษาอังกฤษเรื่อง  Dead Women Walking  เขียนโดย  Jennifer Su

แปลโดย  นงค์ลักษณ์  เหล่าวอ

เมื่อครั้งที่สำนักพิมพ์ติดต่อมาทางอีเมล  และส่ง  Dead Women Walking มาให้พิจารณาว่า  ฉันสนใจจะแปลหรือไม่

สิ่งที่แรกที่ฉันเลือกมองข้ามไปคือ  สิ่งที่ผู้เขียนอย่างเจนนิเฟอร์  ซู  ต้องการโปรโมทคริสตศาสนา  ผ่านเรื่องราวประวัติศาสตร์  สังคม  การเมือง  ศาสนา  วัฒนธรรม  และความเชื่อของชาวไต้หวันและประเทศไต้หวัน

ฉันเลือกมองข้ามประเด็นเรื่องศาสนาและความเชื่อเหล่านี้ เพราะฉันรู้สึกว่า  เป็นสิ่งที่ทำให้ผู้คนรู้สึกถูกแบ่งแยก ด้วยมายาคติ  และเป็นการแบ่งแยกที่ก่อให้เกิดความขัดแย้ง  รวมถึงการโต้ค้านจากอีกฝ่าย  แต่ทั้งนี้  ตัวผู้เขียนเองก็ไม่ได้ตัดสินว่าศาสนาหรือความเชื่ออย่างไหนดีกว่ากัน 

เจนนิเฟอร์  ซู  ปล่อยให้ผู้หญิงทั้งสามคนในเรื่อง  เหมย เฉิน,  ยู่เฟิ้ง  หวัง  และหลิง หู่  พาผู้อ่านไปพบกับเรื่องราวที่เกิดขึ้นจริงกับชีวิตของพวกเธอ  จะเรียกว่าเป็น  ชะตากรรม  ก็ได้  แม้ผู้เขียนจะพยายามบอกเป็นนัยๆ  ว่า  คริสตศาสนา  ทำให้พวกเธอหลุดพ้นและมีแหล่งพักพิง

สำหรับฉันในฐานะผู้แปลหนังสือเล่มนี้  ฉันสนใจประเด็นของชีวิตของผู้หญิงทั้งสามคนในเรื่อง  อันประกอบด้วย  เหมย เฉิน,  ยู่เฟิ้ง  หวัง  และหลิง หู่  อย่างมาก 

ชีวิตของผู้หญิงทั้งสามคน เชื่อมร้อยไปกับสภาพสังคมและวัฒนธรรมของชาวไต้หวัน  พวกเธอมาจากพื้นฐานครอบครัวที่แตกต่างกัน  และผู้เขียนอย่างเจนนิเฟอร์  ซู  ก็เลือกที่จะถ่ายทอดเรื่องราวของพวกเธอ  ตั้งแต่วัยเยาว์อันไร้เดียงสาว  วัยสาวที่กรุ่นไปด้วยความรักและการแสวงหาดิ้นรนในการทำมาหากิน  จนพวกเธอเข้าสู่สถานภาพของการเป็นภรรยาและแม่ในที่สุด

เหมย  เฉิน  หญิงชนเผ่าเป็นตัวดำเนินเรื่องหลัก และมีชะตากรรมซึ่งถ้าเทียบเป็นดีกรีแล้ว  เธอมีชะตาชีวิตที่หนักหน่วงกว่า  ยู่เฟิ้ง  หวัง  และ  หลิงหู่  ---  เหมย  เฉิน  ต้องต่อสู้กับสภาพชีวิตและครอบครัวที่ยากจน เธอเป็นหญิงชนเผ่าที่ชีวิตต้องเกี่ยวพันอยู่กับความเชื่อในเรื่องเวทมนตร์คาถา และผีสาง  จนเป็นเหตุให้ชีวิตของเธอเหมือนถูกตามหลอกหลอนด้วยวิญญาณร้ายที่เธอไม่สามารถหาตัวมันพบ  เธอเป็นโสเภณี  ติดยาเสพติด  มีคู่นอนหลายคน  ถูกข่มขื่น  และเลวร้ายที่สุดเมื่อคนใกล้ตัวของเธอ  ข่มขืนลูกในไส้ของเธอและของเขาด้วย  ทั้งที่เด็กน้อยทั้งสองยังเล็กอยู่

ยู่เฟิ้ง หวัง  เป็นเด็กหญิงที่ครอบครัวนับถือศาสนาพุทธ  แต่เธอก็มีโอกาสได้ข้องแวะกับคริสตศาสนา  เพียงแค่แวะไปเอาลูกกวาดหรือขนมหวานตามโบสถ์ในวันอาทิตย์  ซึ่งเป็นวัตรในช่วงวัยเด็กของเธอ  ความอดอยากในครอบครัวของเธอนั้นก็ไม่ได้ต่างจาก  หลิง หู่  พอเป็นวัยรุ่นยู่เฟิ้ง   หวัง  ต้องลาออกจากโรงเรียนเพื่อไปทำงานโรงงาน  ชีวิตของเธอสะท้อนภาพชนชั้นแรงงานในไต้หวัน  และดูเหมือนเธอจะมีความสุขหลังจากได้แต่งงานกับชายที่ค่อนข้างมีฐานะ  แต่ที่สุด  ชะตาชีวิตก็พลิกผันจนเกือบเสียชีวิต  เธอกลายเป็นคนพิการ  และครอบครัวแตกสลายไม่มีชิ้นดี

หลิง หู่  เป็นเด็กหญิงที่มีพร้อมทุกอย่าง  ครอบครัวมีฐานะ  เพียบพร้อมทั้งการศึกษา  ฐานะ เงินทอง  ชีวิตความเป็นอยู่สุขสบาย  แต่  หลิง  หู่  ก็ไม่ต่างจากหญิงชาวไต้หวันอีกหลายคน  ที่ครอบครัวมักให้ค่าของลูกผู้หญิงน้อยกว่าผู้ชาย  และทำให้เห็นภาพว่า  ผู้ชายมักได้รับอภิสิทธิ์เหนือว่าไม่ว่าจะเป็นชนชั้นใดๆ  ในไต้หวัน  ชีวิตที่เหมือนจะสมบูรณ์แบบ  จบเห่ไม่เป็นท่าเพราะการเลือกคู่ชีวิตผิด  เธอต้องระเห็ดและทนกับแรงกดดันจากครอบครัว  ที่มักจะมีคำกล่าวกันว่า  “มีลูกผู้หญิงเหมือนมีส้วมอยู่หน้าบ้าน” 

ระหว่างการแปลหนังสือเล่มนี้  ในช่วงวิกฤติของผู้หญิงทั้งสามคน  ทำให้ฉันต้องหยุดพักการแปลเป็นช่วงๆ  เพราะทนรับกับเรื่องราวซึ่งเป็นเรื่องจริงที่ผู้เขียนถ่ายทอดออกมาให้ฟังไม่ได้

ถามว่ามีความเป็นเฟมินิสต์ในเรื่องนี้ไหม  แน่นอน  ฉันเชื่อว่า  มันมีความกดทับหลายอย่างที่ทำให้เห็นความแตกต่างระหว่างชายกับหญิงในสังคมไต้หวัน  (หรือแม้แต่สังคมอื่นๆ)  แต่ผู้เขียนก็ไม่ได้ให้น้ำหนักความเป็นเฟมินิสต์มาก  เจนนิเฟอร์  ซู   เลือกที่จะเล่าเรื่องทั้งหมดบนความเป็นจริงที่เกิดขึ้นกับ  เหมย  เฉิน,  ยู่เฟิ้ง  หวัง  และหลิง  หู่    แล้วเลือกที่จะให้ผู้อ่านตัดสินเอง

เมื่อทำงานเสร็จ  ฉันไม่ติดใจเรื่อง  การเผยแพร่คริสตศาสนาในหนังสือเล่มนี้  ฉันข้ามพรมแดนทางศาสนาที่แบ่งแยกผู้คนและฉันเลือกที่จะมองข้ามประเด็นนี้

ฉันยังรู้สึกตลอดเวลาและตรึงตัวเองกับการทำงานด้วยการเลือกมอง  สภาพสังคม  วัฒนธรรม  ความเป็นชนชั้น  ความไม่เท่าเทียมของหญิง-ชาย  ความไม่เท่าเทียมกันของผู้คนในเรื่อง  และถึงแม้เจนนิเฟอร์  ซู  จะถ่ายทอดให้เห็นการเผยแผ่คริสตศาสนา  แต่เธอก็อดที่จะตำหนิคริสตศาสนาไม่ได้ว่า  ยังมีมิชชันนารีบางคนหรือบางกลุ่ม  โบสถ์บางโบสถ์  ที่เลือกปฏิบัติกับคนไต้หวัน  โดยบาทหลวงบางคนรู้สึกว่า  ชนชั้นแรงงานไม่ใช่กลุ่มเป้าหมายในการเผยแผ่คริสตศาสนา  ในขณะเดียวกัน  ผู้เขียนก็ถ่ายทอดให้เห็นวัตรปฏิบัติของผู้ที่นับถือลัทธิ  ความเชื่อ  และศาสนาพุทธ  ให้เห็นด้วยเช่นกัน 

Dead Women Walking   “ดั่งผู้หญิงไร้ชีวิต”   

เขียนโดย  เจนนิเฟอร์  ซู   แปลโดย  นงค์ลักษณ์ เหล่าวอ

ฉบับภาษาไทย  ความหนา  419  หน้า  (ต้นฉบับภาษาอังกฤษ  432 หน้า) 

ราคา  280  บาท  (ฉบับแปลภาษาไทย)

จัดพิมพ์โดย  Woman Publisher  ในเครือบริษัท  สำนักพิมพ์ประพันธ์สาส์น  จำกัด

โทรศัพท์  0-2435-1671-2  โทรสาร  0-2435-1672  hppp://www.praphansarn.com