หลังจากที่ผมทำให้ท้องอิ่ม  กับอาหารมื้อใหญ่

เมื่อวานตอนห้าโมงกว่าๆ ผมจึงได้ฤกษ์พาตัวเองไปเป็นหนึ่งในฝูงชนที่จะร่วมเชียร์บอลไทย

บรรยากาศเป็นไปอย่างคึกคัก  ทั้งคนเชียร์ คนขายของ รวมไปถึงคนขายตั๋วผีที่ยืนอยู่ห่างตำรวจไม่ถึง 10 เมตร

ผมเข้าไปช้าจึงไม่มีที่นั่งหลงเหลืออยู่ แต่ก็ยังพอที่จะเบียดตัวเพื่อขึ้นไปชั้นบนสุดเพื่อยืนดูเกม (เอาวะ ไม่เกิน 3 ชั่วโมงหรอก เราแข็งแรงพอ ขาคงไม่ขาดหรอก)

แต่แล้วผมก็ได้พบความไม่สุนทรีย์ ของการเชียร์บอลในสนาม และพบว่าในสนามบอลเป็นที่ที่ไม่เหมาะกับการพาเด็กๆเข้าไปดูโดยสิ้นเชิง

ประการแรก คุณจะสามารถพบเห็นคนดื่มเหล้าเต็มไปหมด ทั้งๆที่มีการประกาศว่าห้ามนำเครื่องดื่มแอลกอฮอล์เข้าสนาม 

ประการต่อมา คุณสามารถพบเห็นคนสูบบุหรี่ได้ทั่วไปหมด และทำให้เห็นว่านักสูบของเราเป็นพวกที่ไม่มีความเกรงใจต่อสาธารณะ โดยเฉพาะ นักสูบวัยรุ่น

(ระหว่างนั้น ผมก็ได้ยินเสียงคนขายของตะโกนว่า "ลีโอ  มั้ยครับ" เฮ้ยมึงเอาเบียร์เข้ามาขายได้เลยหรือครับ)

และประการที่ผมเห็นว่าสำคัญจริงๆคือ  คนไทยคงดูบอลอังกฤษเยอะเกินไป และนึกว่าตัวเองเป็นฮูลิแกน พฤติกรรมที่ออกมาจึงไม่ต่างจากที่เราเห็นในโทรทัศน์  การตะโกนด่าด้วยถ้อยคำอันหยาบคาย การชูนิ้วกลาง กิริยาท่าทางของผู้ที่ดูอย่างไรก็ไม่เป็นอารยะ

 ดูๆแล้วเราไม่ได้เกลียดทีมสิงคโปร์เท่าไหร่ แต่เราคงเห็นว่าพฤติกรรมเยี่ยงนั้นเป็นเรื่องธรรมชาติ และเป็นของดีของงาม ใครที่ไปเชียร์บอลก็คงทำกันแบบนี้

ท้ายสุด ผมก็ยังเห็นการขว้างของ ทั้งๆที่มีการห้ามนำขวดน้ำเข้าไปในสนาม แต่ที่ขว้างลงไป มีทั้งถุงพลาสติก ขวดน้ำ กระป๋อง เหรียญ โดยไม่คำนึงว่าขว้างไปจะถูกเป้าหมายของตัวเองหรือไม่ แต่คนที่ทำท่าว่าจะโดนเหยื่ออารมณ์ของอันธพาล กลับกลายเป็นตำรวจ ทหารที่รักษาความปลอดภัย รวมไปถึงเด็กเก็บบอลที่ต้องวิ่งเพื่อรักษาความปลอดภัยให้ตัวเอง

บอลเมื่อวานผมพอใจกับคนดูที่เข้าไปให้กำลังทีมชาติไทย แต่ผมก็ไม่พอใจกับพฤติกรรมของคนดู จนตั้งใจว่าอนาคต ผมคงไม่เข้าไปดูที่สนามอีกแล้ว เพราะผมทนไม่ได้ที่จะเข้าไปเป็นหนึ่งในฝูงชนที่ไร้มารยาท และทำตัวเหมือนคนป่าเถื่อน

//////////