คำหยาด-เพียงความเคลื่อนไหว

เนาวรัตน์ พงษ์ไพบูลย์

คำหยาด-เพียงความเคลื่อนไหว
Permalink : http://www.oknation.net/blog/nowwarat

วันอาทิตย์ ที่ 11 พฤศจิกายน 2550

นักเขียนอมตะ โกวิท เอนกชัย

Posted by เนาวรัตน์_พงษ์ไพบูลย์ , ผู้อ่าน : 514 , 22:24:24 น. | หมวดหมู่ : มติชน

พิมพ์หน้านี้

นักเขียนอมตะ โกวิท เอนกชัย เนาวรัตน์ พงษ์ไพบูลย์ ............................................... “เปล่าเลย ผมไม่ใช่กวี เพียงเป็นคนทำงานแห่งถ้อยคำ ค่าจ้างนั้นแสนต่ำ แต่งานนั้นหนักนัก แต่ผมรักให้ดอกคำนี้ ผลิบานที่ดวงใจ” ผู้เขียนถ้อยคำนี้คือ “รุ่งอรุณ ณ สนธยา” เป็นนามปากกาของ “โกวิท เอนกชัย” หรือท่าน “เขมานันทะ” ซึ่งเป็นอีกฉายาหนึ่งของท่านได้มาเมื่อครั้งครองเพศสมณะอยู่สวนโมกขพลาราม ปีนี้ โกวิท เอนกชัย ได้รับยกย่องจากมูลนิธิ “อมตะ” ให้เป็น “นักเขียนอมตะ” อันเป็นรางวัลทางวรรณกรรมใหญ่รางวัลหนึ่งในแวดวงวรรณกรรมไทย นักเขียนอมตะ เมื่อสองปีที่ผ่านมาคือ เสนีย์ เสาวพงศ์ หรือ ศักดิชัย บำรุงพงศ์ และเปลว สีเงิน ผมเรียก พี่โกวิทจนติดปาก ก็จะขอเรียกต่อไปในข้อเขียนนี้ พี่โกวิทเป็น “นักเดินทาง” โดยตลอด แม้จนวินาทีนี้ที่พี่โกวิทไม่ได้ออกจากบ้านไปไหนเลย วันงานรับเกียรติยกย่องให้เป็นนักเขียนอมตะจากมือท่านประธานคือ อดีตนายกรัฐมนตรี อานันท์ ปันยารชุน เมื่อวันที่ 16 ตุลาคมที่ผ่านมา ผมก็ยังได้เห็นความเป็น “นักเดินทาง” จากใบหน้าสงบนิ่งของพี่โกวิท เย็นวันหนึ่ง ที่สวนโมกข์ พี่โกวิทเล่าเรื่องนิทานเซนจากภาพวาดในโรงมหรพทางวิญญาณที่พี่โกวิทวาดขยายจากภาพเก่า เรามาถึงข้อสรุปเรื่อง ศีลธรรม ผมเองได้ข้อสรุปเพียงว่า “ศีลเป็นข้อห้าม ธรรมเป็นข้อปฏิบัติ” พี่โกวิทขยายความให้ผมฟังต่อ “ศีลเป็นกำลังจากภายนอก ธรรมเป็นกำลังจากภายใน สองกำลังนี้จะบีบบดอัตตาที่อยู่ตรงกลางให้สลายไป” โอ้โฮ้...คิดได้ไง ผมอุทานอยู่ในใจ นี่แหละคือความหมาย “นักเดินทาง” ที่ผมนิยามให้พี่โกวิท คือ การเดินทางทาง “ความคิด” ครับ ไม่ใช่การเดินทางทางกายที่พี่โกวิทไปมาแล้วเกือบทั่วโลก และที่ไปมาทั้งโลกนั้น ก็ล้วนได้รับเชิญให้พี่โกวิทไปเล่าเรื่องการเดินทางทาง “ความคิด” นี่เอง หนังสือเล่มหนึ่งของพี่โกวิทเรื่อง “เดินทางไกลกับไซอิ๋ว” ซึ่งพี่โกวิทเล่าว่า ท่านอาจารย์พุทธทาส เป็นผู้ให้ความเห็นแย้งกับผู้คงแก่เรียนที่ว่าเห้งเจีย โป๊ยก่าย ซัวเจ๋ง นั้น คือตัวแทนของโทสะ ราคะ โมหะ ท่านอาจารย์พุทธทาสกลับเห็นว่าตัวละครสามตัวนั้นเป็นตัวแทนของ ปัญญา ศีล สมาธิ ที่ยังล้มลุกคลุกคลานอยู่ พี่โกวิทบอกว่า นอกจากไซอิ๋วแล้ว ท่านอาจารย์พุทธทาสยังเล่าถึงผู้ใส่ใจหาความหมายทางธรรมในวรรณคดีโดยเฉพาะเรื่องรามเกียรติ์อีกด้วย พี่โกวิทเรียกเค้าความนี้ว่า “สายคำ” ท่านเขียนถึงเรื่องนี้ว่า “ข้าพเจ้าได้สายคำอันนั้นแล้ว ก็ลงมืออ่านไซอิ๋ว อย่างตั้งใจ ทั้งได้ช่องทางข้อคิดเห็นของสวามีวิเวกนันทะ ต่อรามายณะว่า ราวณะ ที่แท้ก็เป็นสัญลักษณ์ของ อหังการ์ ในที่สุดก็เห็นเค้าโครงทางจิตวิญญาณในมหากาพย์ รามายณะทั้งของอินเดีย ไทย และไซอิ๋วกี่ (ดัดแปลงมาจากรามยณะ) เมื่ออ่านไซอิ๋วตลอดเรื่อง และเขียนแผนภูมิแม่น้ำ ภูเขา วัดวาอารามดู ทั้งพิจารณา นิรุกติ ของชื่อเหล่านั้น ก็ยิ่งเห็นเด่นชัดว่า ไซอิ๋ว เป็นเรื่องราวการเดินทางภายในแต่งให้สนุกสนาน แต่แฝงความลึกซื้งไว้พร้อมมูล” หนังสือ “เดินทางไกลกับไซอิ๋ว” จึงเท่ากับได้ร่วมเดินทางไปกับ “ความคิด” ของพี่โกวิทด้วยอย่างสนุกสนานและลุ่มลึก เรื่องรามเกียรติ์นั้น พี่โกวิทว่า ถ้าจะย่นย่อ รามายณะ ให้สั้นคงได้ใจความว่า ในฐานะเพียงเป็นมนุษย์แห่งความจริง (ราม) ได้อุทิศตนในทางพระเจ้าถึง 14 ปี ด้วยพลังของศรัทธาภักติ (หนุมาน) สามารถสร้าง มรรค (เสตุพันธ์) จนละอหังการ์ (ราวณะ) และสัจจะก็รวมเป็นเอกภาพกับ อาตมัน (สีดา) ก่อให้เกิดศาสนติสุขอันรุ่งเรืองต่อโลก จากความไม่รู้สู่ความรู้ ตัวเราคือ พระราม ความไม่รู้หรือกิเลส คือ ทศกัณฐ์ ความรู้แจ้งคือ สีดา ความมุ่งมั่นเอาชนะกิเลส นั้นคือ หนุมาน ทั้งเรื่องจึงล้วนเป็น “การเดินทาง” ของจิตภายในตัวเรานี้เอง นั่นคือการนิ่งพินิจถึงปรมัตถธรรมในทุกเรื่อง พี่โกวิทเรียกลักษณะแห่งการนิ่งพินิจนี้ว่าคือการวิปัสสนา ดังนั้น เราจึงเรียกพี่โกวิทว่าเป็น “วิปัสนิก” คือผู้ปฎิบัติธรรมด้วยการกำหนดรู้อยู่ตลอดเวลา พี่โกวิทไม่ปฎิเสธความจริงอย่างโลกย์ๆ ซึ่งล้วนเป็นไปตามอำนาจของกิเลสเสียเป็นส่วนใหญ่ หากพี่โกวิทมีฐานของปรมัตถธรรมได้ตลอดเวลา และในทุกเรื่อง เช่น ขณะนี้ พี่โกวิทมีปัญหาเรื่องสุขภาพทำให้เคลื่อนไหวได้ช้าลง พี่โกวิทบอกว่า “ทุกข์ให้กำหนดสติได้ละเอียดขึ้น” นี้แหละพี่โกวิท หนังสือของพี่โกวิทที่มูลนิธิอมตะพิมพ์ขึ้นเป็นที่ระลึกในงานมอบรางวัลเล่มหนึ่งชื่อ “เค้าขวัญวรรณกรรม” ซึ่งรวมข้อเขียนการตีความวรรณกรรมไว้หลายเรื่อง นอกจากรามเกียรติ์และไซอิ๋วแล้ว เรื่องอื่นๆ มีเช่น สังข์ทอง พระรถ – เมรี พระสุธน – มโนราห์ ซึ่งล้วนทำให้เราได้ร่วมมองเห็น “เค้าโครงทางจิตวิญญาณ” ไปกับ “การเดินทาง” ของพี่โกวิท เส้นทางความคิดสายนี้มีผู้เดินไม่มากนักแต่ก็มีผู้ปรารถนาจะร่วมทางอยู่ไม่น้อย หากเขามักหลงเวียนวงอยู่ในเขาวงกตเสมอด้วยขาดเข็มทิศและลายแทงบอกทางถูก มนุษย์ใช้ปัญญาไปแก้ปัญหาในโลกในจักรวาลได้สารพัดสารพัน แต่มนุษย์ที่แท้ได้เลย เส้นทางสายนี้มีผู้กำลังเดินอยู่เนิบช้าแน่วนิ่งนี่ไง โกวิท เอนกชัย .............................................................. บัวแสนกลีบกับมือนับหมื่นที่ยื่นให้ ขอตั้งจิตอธิษฐานต่อองค์อวโลกิเตศวร พระผู้มองโลกด้วยกรุณาเป็นอารมณ์ พระองค์ไม่ใช่เทพเจ้าผู้กุมอำนาจทิพย์ แต่พระองค์คือความรัก ความเข้าใจ คือชีวิตที่ไร้คำนึงถึงสิ่งอื่นใด นอกจากการอยู่รวดปลอดภัยของสรรพสัตว์ แต่พระองค์ก็หาใช่มหาเทพผู้เป็นอมตะอันอาจลิขิต โองการสวรรค์เปลี่ยนแปลง กรรมวิบากของใครก็ได้ไม่ พระองค์คือธาตุกรุณาผู้ประทับในใจของทุกคน คือความสว่าง อ่อนโยน แม้ไม่ใช่พลังอำนาจก็ยังประสบชัยชนะต่อโลกสาม พระผู้ประเสริฐ ผู้มีใบหน้าระทมทุกข์ของสรรพสัตว์สะท้อนในแววตา พระผู้สดับเสียงครวญคร่ำจากนรกโลกันตร์ พระผู้ลูบไล้ดวงอาทิตย์, เพ็ญจันทร์และดวงดาวด้วยฝามือ แต่ก็ใช่อิทธิฤทธิ์ ปาฎิหาริย์อะไรไม่ แท้จริงพระองค์เป็นเพียงแสงกรุณาเปล่งประกายจากใจของสรรพสัตว์ พระผู้ดำรงอยู่ประจำใจทุกผู้คน เป็นส่วนที่ดีที่สุดในท่ามกลางสิ่งล้ำค่าทั้งหลาย ดีกว่าทองคำอร่ามเรือง เปล่งประกายกว่าเพชรจรัสแสง งามกว่าประสาทราชมณเฑียร สง่ากว่าช่อฟ้ามหาวิหาร สูงส่งกว่าชะเวดากองอันพริ้งพราย นุ่มนวลกว่าทัชมาฮัล เร้าอารมณ์สุนทรรีย์ลี้ลับกว่าโบโรบุดัว เป็นดวงตานับอเนกอนันต์ ในมือนับหมื่นที่ยื่นให้ เขมานันทะ ...................................................................

นักเขียนอมตะ โกวิท เอนกชัย
เนาวรัตน์ พงษ์ไพบูลย์
...............................................

“เปล่าเลย ผมไม่ใช่กวี
เพียงเป็นคนทำงานแห่งถ้อยคำ
ค่าจ้างนั้นแสนต่ำ
แต่งานนั้นหนักนัก
แต่ผมรักให้ดอกคำนี้
ผลิบานที่ดวงใจ”

ผู้เขียนถ้อยคำนี้คือ “รุ่งอรุณ ณ สนธยา” เป็นนามปากกาของ “โกวิท เอนกชัย” หรือท่าน “เขมานันทะ” ซึ่งเป็นอีกฉายาหนึ่งของท่านได้มาเมื่อครั้งครองเพศสมณะอยู่สวนโมกขพลาราม

ปีนี้ โกวิท เอนกชัย ได้รับยกย่องจากมูลนิธิ “อมตะ” ให้เป็น “นักเขียนอมตะ” อันเป็นรางวัลทางวรรณกรรมใหญ่รางวัลหนึ่งในแวดวงวรรณกรรมไทย

นักเขียนอมตะ เมื่อสองปีที่ผ่านมาคือ เสนีย์ เสาวพงศ์ หรือ ศักดิชัย บำรุงพงศ์ และเปลว สีเงิน

ผมเรียก พี่โกวิทจนติดปาก ก็จะขอเรียกต่อไปในข้อเขียนนี้

พี่โกวิทเป็น “นักเดินทาง” โดยตลอด แม้จนวินาทีนี้ที่พี่โกวิทไม่ได้ออกจากบ้านไปไหนเลย

วันงานรับเกียรติยกย่องให้เป็นนักเขียนอมตะจากมือท่านประธานคือ อดีตนายกรัฐมนตรี อานันท์ ปันยารชุน เมื่อวันที่ 16 ตุลาคมที่ผ่านมา ผมก็ยังได้เห็นความเป็น “นักเดินทาง” จากใบหน้าสงบนิ่งของพี่โกวิท

เย็นวันหนึ่ง ที่สวนโมกข์ พี่โกวิทเล่าเรื่องนิทานเซนจากภาพวาดในโรงมหรพทางวิญญาณที่พี่โกวิทวาดขยายจากภาพเก่า เรามาถึงข้อสรุปเรื่อง ศีลธรรม ผมเองได้ข้อสรุปเพียงว่า

“ศีลเป็นข้อห้าม ธรรมเป็นข้อปฏิบัติ”

พี่โกวิทขยายความให้ผมฟังต่อ

“ศีลเป็นกำลังจากภายนอก ธรรมเป็นกำลังจากภายใน สองกำลังนี้จะบีบบดอัตตาที่อยู่ตรงกลางให้สลายไป”

โอ้โฮ้...คิดได้ไง ผมอุทานอยู่ในใจ

นี่แหละคือความหมาย “นักเดินทาง” ที่ผมนิยามให้พี่โกวิท

คือ การเดินทางทาง “ความคิด” ครับ

ไม่ใช่การเดินทางทางกายที่พี่โกวิทไปมาแล้วเกือบทั่วโลก และที่ไปมาทั้งโลกนั้น ก็ล้วนได้รับเชิญให้พี่โกวิทไปเล่าเรื่องการเดินทางทาง “ความคิด” นี่เอง

หนังสือเล่มหนึ่งของพี่โกวิทเรื่อง “เดินทางไกลกับไซอิ๋ว” ซึ่งพี่โกวิทเล่าว่า ท่านอาจารย์พุทธทาส เป็นผู้ให้ความเห็นแย้งกับผู้คงแก่เรียนที่ว่าเห้งเจีย โป๊ยก่าย ซัวเจ๋ง นั้น คือตัวแทนของโทสะ ราคะ โมหะ ท่านอาจารย์พุทธทาสกลับเห็นว่าตัวละครสามตัวนั้นเป็นตัวแทนของ ปัญญา ศีล สมาธิ ที่ยังล้มลุกคลุกคลานอยู่

พี่โกวิทบอกว่า นอกจากไซอิ๋วแล้ว ท่านอาจารย์พุทธทาสยังเล่าถึงผู้ใส่ใจหาความหมายทางธรรมในวรรณคดีโดยเฉพาะเรื่องรามเกียรติ์อีกด้วย

พี่โกวิทเรียกเค้าความนี้ว่า “สายคำ” ท่านเขียนถึงเรื่องนี้ว่า

“ข้าพเจ้าได้สายคำอันนั้นแล้ว ก็ลงมืออ่านไซอิ๋ว อย่างตั้งใจ ทั้งได้ช่องทางข้อคิดเห็นของสวามีวิเวกนันทะ ต่อรามายณะว่า ราวณะ ที่แท้ก็เป็นสัญลักษณ์ของ อหังการ์ ในที่สุดก็เห็นเค้าโครงทางจิตวิญญาณในมหากาพย์ รามายณะทั้งของอินเดีย ไทย และไซอิ๋วกี่ (ดัดแปลงมาจากรามยณะ)

เมื่ออ่านไซอิ๋วตลอดเรื่อง และเขียนแผนภูมิแม่น้ำ ภูเขา วัดวาอารามดู ทั้งพิจารณา นิรุกติ ของชื่อเหล่านั้น ก็ยิ่งเห็นเด่นชัดว่า ไซอิ๋ว เป็นเรื่องราวการเดินทางภายในแต่งให้สนุกสนาน แต่แฝงความลึกซื้งไว้พร้อมมูล”

หนังสือ “เดินทางไกลกับไซอิ๋ว” จึงเท่ากับได้ร่วมเดินทางไปกับ “ความคิด” ของพี่โกวิทด้วยอย่างสนุกสนานและลุ่มลึก

เรื่องรามเกียรติ์นั้น พี่โกวิทว่า

ถ้าจะย่นย่อ รามายณะ ให้สั้นคงได้ใจความว่า ในฐานะเพียงเป็นมนุษย์แห่งความจริง (ราม) ได้อุทิศตนในทางพระเจ้าถึง 14 ปี ด้วยพลังของศรัทธาภักติ (หนุมาน) สามารถสร้าง มรรค (เสตุพันธ์) จนละอหังการ์ (ราวณะ) และสัจจะก็รวมเป็นเอกภาพกับ อาตมัน (สีดา) ก่อให้เกิดศาสนติสุขอันรุ่งเรืองต่อโลก

จากความไม่รู้สู่ความรู้

ตัวเราคือ พระราม ความไม่รู้หรือกิเลส คือ ทศกัณฐ์ ความรู้แจ้งคือ สีดา ความมุ่งมั่นเอาชนะกิเลส นั้นคือ หนุมาน

ทั้งเรื่องจึงล้วนเป็น “การเดินทาง” ของจิตภายในตัวเรานี้เอง นั่นคือการนิ่งพินิจถึงปรมัตถธรรมในทุกเรื่อง

พี่โกวิทเรียกลักษณะแห่งการนิ่งพินิจนี้ว่าคือการวิปัสสนา ดังนั้น เราจึงเรียกพี่โกวิทว่าเป็น “วิปัสนิก” คือผู้ปฎิบัติธรรมด้วยการกำหนดรู้อยู่ตลอดเวลา

พี่โกวิทไม่ปฎิเสธความจริงอย่างโลกย์ๆ ซึ่งล้วนเป็นไปตามอำนาจของกิเลสเสียเป็นส่วนใหญ่ หากพี่โกวิทมีฐานของปรมัตถธรรมได้ตลอดเวลา และในทุกเรื่อง

เช่น ขณะนี้ พี่โกวิทมีปัญหาเรื่องสุขภาพทำให้เคลื่อนไหวได้ช้าลง พี่โกวิทบอกว่า

“ทุกข์ให้กำหนดสติได้ละเอียดขึ้น”

นี้แหละพี่โกวิท

หนังสือของพี่โกวิทที่มูลนิธิอมตะพิมพ์ขึ้นเป็นที่ระลึกในงานมอบรางวัลเล่มหนึ่งชื่อ “เค้าขวัญวรรณกรรม” ซึ่งรวมข้อเขียนการตีความวรรณกรรมไว้หลายเรื่อง นอกจากรามเกียรติ์และไซอิ๋วแล้ว เรื่องอื่นๆ มีเช่น สังข์ทอง พระรถ – เมรี พระสุธน – มโนราห์ ซึ่งล้วนทำให้เราได้ร่วมมองเห็น “เค้าโครงทางจิตวิญญาณ” ไปกับ “การเดินทาง” ของพี่โกวิท

เส้นทางความคิดสายนี้มีผู้เดินไม่มากนักแต่ก็มีผู้ปรารถนาจะร่วมทางอยู่ไม่น้อย หากเขามักหลงเวียนวงอยู่ในเขาวงกตเสมอด้วยขาดเข็มทิศและลายแทงบอกทางถูก

มนุษย์ใช้ปัญญาไปแก้ปัญหาในโลกในจักรวาลได้สารพัดสารพัน แต่มนุษย์ที่แท้ได้เลย

เส้นทางสายนี้มีผู้กำลังเดินอยู่เนิบช้าแน่วนิ่งนี่ไง

โกวิท เอนกชัย

..............................................................

บัวแสนกลีบกับมือนับหมื่นที่ยื่นให้

ขอตั้งจิตอธิษฐานต่อองค์อวโลกิเตศวร
พระผู้มองโลกด้วยกรุณาเป็นอารมณ์
พระองค์ไม่ใช่เทพเจ้าผู้กุมอำนาจทิพย์

แต่พระองค์คือความรัก ความเข้าใจ คือชีวิตที่ไร้คำนึงถึงสิ่งอื่นใด
นอกจากการอยู่รวดปลอดภัยของสรรพสัตว์

แต่พระองค์ก็หาใช่มหาเทพผู้เป็นอมตะอันอาจลิขิต โองการสวรรค์เปลี่ยนแปลง
กรรมวิบากของใครก็ได้ไม่

พระองค์คือธาตุกรุณาผู้ประทับในใจของทุกคน คือความสว่าง อ่อนโยน แม้ไม่ใช่พลังอำนาจก็ยังประสบชัยชนะต่อโลกสาม

พระผู้ประเสริฐ ผู้มีใบหน้าระทมทุกข์ของสรรพสัตว์สะท้อนในแววตา
พระผู้สดับเสียงครวญคร่ำจากนรกโลกันตร์
พระผู้ลูบไล้ดวงอาทิตย์, เพ็ญจันทร์และดวงดาวด้วยฝามือ

แต่ก็ใช่อิทธิฤทธิ์ ปาฎิหาริย์อะไรไม่

แท้จริงพระองค์เป็นเพียงแสงกรุณาเปล่งประกายจากใจของสรรพสัตว์
พระผู้ดำรงอยู่ประจำใจทุกผู้คน
เป็นส่วนที่ดีที่สุดในท่ามกลางสิ่งล้ำค่าทั้งหลาย

ดีกว่าทองคำอร่ามเรือง เปล่งประกายกว่าเพชรจรัสแสง
งามกว่าประสาทราชมณเฑียร
สง่ากว่าช่อฟ้ามหาวิหาร

สูงส่งกว่าชะเวดากองอันพริ้งพราย
นุ่มนวลกว่าทัชมาฮัล
เร้าอารมณ์สุนทรรีย์ลี้ลับกว่าโบโรบุดัว

เป็นดวงตานับอเนกอนันต์
ในมือนับหมื่นที่ยื่นให้

เขมานันทะ

...................................................................

แสดงความคิดเห็น | ส่งเรื่องนี้ให้เพื่อน

อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 18
สุวิริโย วันที่ : 12/11/2007 เวลา : 21.53 น.
http://www.oknation.net/blog/19
พระภูธรกับบทกลอน, หลักธรรม, การเมือง, และเรื่องอื่นๆอีกมากมาย...

ผลงานยอดเยี่ยมแบบนี้ไม่ควรพลาดครับ แล้วจะดูของอาจารย์เนาวรัตน์ด้วย ปรกติผมอ่านแต่ของท่านพุทธทาส กับ ท่าน ป.อ.ปยุตฺโต มีคนตำหนิเหมือนกันว่าแคบ แต่สมองผมรับได้ไม่ทุกอย่าง เคยอ่านของคนอื่นแล้วง่วงนอนครับ แต่ของอาจารย์เนาวรัตน์ กับของอาจารย์โกวิท ไม่ง่วงแน่นอนครับ

ความคิดเห็นที่ 17
skinhead วันที่ : 12/11/2007 เวลา : 18.32 น.
http://www.oknation.net/blog/skinhead
ส กิ น เ ฮ ด

แวะมาคารวะอาจารย์ครับ

ความคิดเห็นที่ 16
ราษีไศล วันที่ : 12/11/2007 เวลา : 18.30 น.
http://www.oknation.net/blog/motorcyrubjang
บ้านดวนน้อย ราษีไศล ศรีสะเกษ /www.banduannoi.com/ www.tourthailand.th.gs

แวะมาทักทายอาจารย์ เนาวรัตน์ ครับผม

ความคิดเห็นที่ 15
มัคคุเทศก์ทางวิญญาณ วันที่ : 12/11/2007 เวลา : 18.14 น.
http://www.oknation.net/blog/guide007
โลกนอกห้องเช่ามันช่างปลอดโปร่งเสียเหลือเกิน...

โอ----------
ลึกซึ้งมากครับคุรุท่าน

ความคิดเห็นที่ 14
อะหนึ่ง วันที่ : 12/11/2007 เวลา : 17.50 น.
http://www.oknation.net/blog/mindhand
..อนึ่ง....คิดถึงพอสังเขป.. ..อะหนึ่ง..

เข้าถึง การเดินทาง "ของความคิด"
ทั้ง อ.โกวิทฯ และ อ.เนาว์ฯ ครับ

ความคิดเห็นที่ 13
ปลัดแรมโบ้ วันที่ : 12/11/2007 เวลา : 14.43 น.
http://www.oknation.net/blog/thaifreeman

ตามมาอ่านตามเคยครับท่าน

ความคิดเห็นที่ 12
ประชุมประทีปไศลภูลี้เขาบังภู วันที่ : 12/11/2007 เวลา : 14.00 น.
http://www.oknation.net/blog/puprasit
puprasit

ลึกซึ้ง สมแล้วคือนักธรรม นักเดินทางแห่วจิตวิญญาณ

ความคิดเห็นที่ 11
ศรีลำดวน วันที่ : 12/11/2007 เวลา : 13.12 น.
http://www.oknation.net/blog/lumduan
----

เป็นเกียรติอย่างสูง ที่ได้เข้ามาอ่านครับ

ความคิดเห็นที่ 10
ประมวลดาระดาษ วันที่ : 12/11/2007 เวลา : 12.12 น.
http://www.oknation.net/blog/daradas

เพิ่งทราบว่าท่านเนาว์ มีบล็อก เข้ามากราบคารวะครับ

ความคิดเห็นที่ 9
สิงห์ดำ30 วันที่ : 12/11/2007 เวลา : 11.59 น.
http://www.oknation.net/blog/arnon
สร้างสรรค์สิ่งที่ดีให้กับสังคม

ผมอยากเป็นนักเขียนครับ กำลังหัดเขียนอยู่ ว่างๆจะขอคำแนะนำครับ ตอนนี้คงต้องอ่านมากๆเก็บเกี่ยวประสบการณ์

ความคิดเห็นที่ 8
คุณนายจำเป็น.. วันที่ : 12/11/2007 เวลา : 11.36 น.
http://www.oknation.net/blog/ClubOffit

อยากเป็นนักเขียน มาขอคำแนะนำได้ไหมคะ อาจารย์

ความคิดเห็นที่ 7
คุณนายจำเป็น.. วันที่ : 12/11/2007 เวลา : 11.36 น.
http://www.oknation.net/blog/ClubOffit

อยากเป็นนักเขียน มาขอคำแนะนำได้ไหมคะ อาจารย์

ความคิดเห็นที่ 6
มุสิกะตะวัน วันที่ : 12/11/2007 เวลา : 10.06 น.
http://www.oknation.net/blog/mataharee

คำนับ...เขมานันทะ ครับอาจารย์เนาว์

ความคิดเห็นที่ 5
chedtha วันที่ : 12/11/2007 เวลา : 01.41 น.
http://www.oknation.net/blog/chedtha
http://www.oknation.net/blog/chedtha3 (ภาพที่สวยงามในความทรงจำ)

สวัสดีครับ ท่านเนาวรัตน์

แวะมาอ่านครับ

ความคิดเห็นที่ 4
คนเดินถนนชีวิต วันที่ : 11/11/2007 เวลา : 22.53 น.
http://www.oknation.net/blog/aniwet

อ่านแล้วรู้สึกจิตสูงขึ้นครับ อาจารย์ ขอบคุณครับ
http://www.oknation.net/blog/aniwet/2007/11/10/entry-1

ความคิดเห็นที่ 3
ลูกเสือหมายเลข9 วันที่ : 11/11/2007 เวลา : 22.48 น.
http://www.oknation.net/blog/chai
<<==แวะไปทัก..แล้วคุณจะรักหนุ่มคนนี้

มาอ่านครับ..อาจารย์เนาว์

ความคิดเห็นที่ 2
กวิศุภา วันที่ : 11/11/2007 เวลา : 22.36 น.
http://www.oknation.net/blog/khienkhao
เขียนข้าว : จุลสารออนไลน์บน Blog รายสะดวก : กลุ่มเขียนข้าวkhienkhao@googlegroups.com

สวัสดี อาจารย์เนาว์ ค่ะ

๑๕ ปี กลุ่มเขียนข้าว (๔) ชวนอ่าน“สร้อยทองสาร” จุลสารรายสะดวก

ความคิดเห็นที่ 1
พันธกานท์ วันที่ : 11/11/2007 เวลา : 22.30 น.
http://www.oknation.net/blog/panthakant

ตั้งใจมาอ่านงานท่านเนาว์ฯ
.
.ด้วยจิตคารวะครับ

แสดงความคิดเห็น

เข้าสู่ระบบ | สมัครสมาชิก

ชื่อ:
อีเมล์:
เว็บไซต์:
ความคิดเห็น:

ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้ ห้ามทำ - การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้ - การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น สามารถทำได้ - เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน - การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์ OKNATION กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น 1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ 2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร 3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น 4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน 5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่" OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
		กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน

<<	พฤศจิกายน 2007					>>
อา	จ	อ	พ	พฤ	ศ	ส
				1	2	3
4	5	6	7	8	9	10
11	12	13	14	15	16	17
18	19	20	21	22	23	24
25	26	27	28	29	30