หลายคนคงเอะใจว่าทำไมจู่ๆผมก็เงียบหายไปจากสารบบของที่นี่อยู่พอสมควร ทั้งๆที่ความเคลื่อนไหวทางการเมืองนั้นร้อนแรงเกินกว่าที่ผมจะหยุดเขียนชั่วคราว ณ สถานที่แห่งนี้ได้

อันที่จริงผมเองก็เขียนบทความในนี้อยู่ไม่ใช่น้อย แต่เมื่อเขียนๆไปบางทีก็เหมือนที่ผมเขียนอยู่บนกระดาษ พอไม่ถูกใจก็ขยี้ทิ้ง ไม่ถูกใจก็ลบทิ้ง และเป็นอย่างนี้มาพักใหญ่ๆแล้ว ด้วยความที่เกิดอาการเบื่อการเมืองอย่างเต็มที่

อันที่จริงผมจะเรียกวิกฤตการณ์ส่วนตัวของบล๊อกผมคราวนี้ที่ไม่มีเรื่องมาให้ผู้อ่านได้อ่านกันว่าเป็น 'ชะตากรรมของคนที่เขียนเรื่องการเมือง' ซึ่งมักจะเกิดขึ้นในช่วงที่การเมืองกำลังเป็นเรื่องน่าเบื่อสุดขีดสำหรับผม ใครที่คิดว่าสนุกก็สนุกไป แต่สำหรับผม ณ เวลานี้ อยากเอามือปิดหูทั้งสองข้าง หลับตาให้สนิท แล้วตะโกนออกมาดังๆว่า "เบื่อการเมือง(โว้ย)"

เพราะผมเองก็รับไม่ได้ตั้งแต่การย้ายคนมาจนถึงการพยายามแก้ไขรัฐธรรมนูญ กรณีเขาพระวิหาร กรณี... ฯลฯ สารพัดกรณีที่จะรับได้ และล่าสุดก็การผลักดันให้ 'พ่อยี้' เป็นประธานสภา (ซึ่งได้รับโปรดเกล้าฯแล้ว ดังนั้นผมจะไม่พูดอะไรอีก)

ดังนั้นแล้วผมเชื่อว่าน่าจะเป็นอย่างนี้ไปอีกสักระยะหนึ่งสำหรับบล๊อกผม อาจจะมีอัพเดทเรื่องไม่เกี่ยวข้องบ้างก็ต้องขออภัยครับ จนกว่าการเมืองทั้งหมดจะชัดเจนและกลับมาถึงเวลาใหม่ที่สดใสกว่าเดิมครับ

ผมเขียนไม่ออกครับ เบื่อการเมือง!