ขออภัยที่หายหน้าไปอีกแล้ว พอดีช่วงนี้ยุ่งเรื่องเรียนอยู่ วันหลังจะเล่าเรื่องเรียนให้อ่านกันนะครับ วันนี้ขอประเดิมเรื่องราวในแดนจิงโจ้ด้วยเรื่องสภาพอากาศแล้วกัน ออกตัวไว้ก่อนว่านี่เป็นข้อสังเกตส่วนตัวจากการมาอยู่ได้แค่หนึ่งเดือน จึงอาจมีข้อมูลผิดพลาดได้ โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน ^_^

สิ่งที่ผมแปลกใจเป็นสิ่งแรกตั้งแต่ยังไม่ได้เหยียบพื้นดินประเทศนี้คือ เรื่องสภาพอากาศครับ ผมได้รับการบอกกล่าวจากเพื่อนว่า เวลาที่นี่ต่างจากบ้านเรา คือเร็วกว่าประมาณ 4 ชั่วโมง* ตอนอยู่บนเครื่อง ผมจึงตั้งนาฬิกาให้เป็นเวลาท้องถิ่น เมื่อนั่งเครื่องบินมาใกล้ถึงเมลเบิร์น เวลาประมาณเกือบสองทุ่มแล้ว แต่ท้องฟ้ายังสว่างปาน 4โมงเย็น ก็ได้แต่เก็บความสงสัยไว้ เมื่อมาอยู่ที่นี่ได้สักพักจึงพบว่า ช่วงหน้าร้อนจะมืดช้า ผมสังเกตดู ช่วง 5 โมงเย็นพระอาทิตย์ยังอยู่เกือบตรงหัว ตอน 2 ทุ่ม ก็ยังสว่างอยู่ ผมพบว่าการที่พระอาทิตย์ตกช้าแบบนี้ส่งผลให้ผมน้ำหนักขึ้นทันทีเกือบ 2 กิโล เพราะทำให้ผมทานข้าวดึก และนอนดึกไปด้วย (ข่าวดีคือ ตอนนี้น้ำหนักกลับไปเท่าเดิมแล้ว ^_^)

สิ่งที่ผมแปลกใจต่อไปก็คือ คนที่นี่สนใจพยากรณ์อากาศมาก ที่น่าแปลกกว่านั้นคือ พยากรณ์อากาศที่นี่ค่อนข้างแม่นเสียด้วย มีรายงานล่วงหน้าเป็นอาทิตย์กันตลอดเวลาทั้งทางทีวี วิทยุ หนังสือพิมพ์ หรือแม้กระทั่งมีบอร์ดอิเล็คทรอนิคอันใหญ่เพื่อบอกสภาพอากาศ อีกทั้งสภาพอากาศยังเป็นหัวข้อสนทนาของคนทั่วไป และคุยกันอย่างจริงจัง ไม่ใช่แค่ small talk อย่างที่เราเคยเรียนมา เหตุผลก็คือ อากาศที่นี่เปลี่ยนแปลงบ่อย และเร็วมาก การรู้สภาพอากาศส่งผลต่อการแต่งตัวและการดำรงชีวิต มีอยู่ช่วงหนึ่งอุณหภูมิสูงถึง 40 องศา วันรุ่งขึ้นลดลงมาเหลือ 20 องศา ในหนึ่งวันสภาพอากาศก็แปรปรวนอย่างมาก อยู่ดี ๆ ก็แดดออก แล้วก็ฝนตก เดี๋ยวก็หนาว เปลี่ยนไปเปลี่ยนมาภายในไม่กี่นาที คนมาที่นี่ใหม่ ๆ จึงอาจไม่สบายได้

ข้อสังเกตอีกอันหนึ่งก็คือ คนที่นี่ไม่กลัวฝน ผมไม่ค่อยเห็นฝรั่งกางร่มเท่าไหร่ อาจเป็นเพราะฝนที่นี่ตกไม่นาน ร่มที่ใช้ก็มักเป็นสีดำ (คนที่นี่ชอบแต่งตัวสีดำ กับสีขาว ดู ๆ ไปเหมือนไว้ทุกข์กันทั้งเมือง) และคนที่นี่ไม่กลัวแดด หากเดินไปเห็นคนเอามือ หรือหนังสือบังแดด สันนิษฐานเลยว่าเป็นคนเอเชีย โดยเฉพาะคนไทย (ก็เรากลัวดำนี่ครับ) ปกติถ้าแดดแรง ๆ เรามักจะใส่เสื้อแขนยาวเพื่อกันแดด แต่ฝรั่งกลับถอดเสื้อ กับใส่แว่นกันแดดอันใหญ่ ๆ (ใหญ่จริง ๆ )

ช่วงที่ผมเขียนอยู่นี้กำลังเข้าฤดูใบไม้ร่วง อุณหภูมิประมาณ 15-20 องศา อาจจะฟังดูไม่หนาวนัก แต่ความหนาวเพิ่มเป็นทวีคูณเพราะที่นี่ลมแรงมาก เสื้อกันหนาวที่เตรียมมาจากเมืองไทยคงไม่พอสำหรับหน้าหนาวนี้ คงต้องซื้อเสิ้อที่กันลมด้วย เพราะมีคนขู่ไว้ว่าหน้าหนาว อุณหภูมิลดลงเหลือ 0-5 องศาเลยทีเดียว ผมล่ะนึกไม่ออกจริง ๆ ว่าหนาวขนาดนั้นจะรู้สึกอย่างไร เอาเป็นว่าหนาวนี้ (อีกประมาณ 3 เดือน) จะกลับมาเล่าให้ฟัง