หลักกิโลเมตร ที่ 177 นับจากรุงเทพมหานคร ที่วงเวียนชัยสมรภูมิ(ทางหลวงหมายเลข หนึงคือถนนพหลโยธิน) ขับรถยนต์ ผ่านสระบุรี แวะนมัสการ พระพุทธ

บาตร  แล้วมุ่งสู่วงเวียนพระนารายณ์ ระยะทางไม่ไกลมากนัก  ท่านอาจจะแวะตัวเมือง เพื่อเทียวพระนารายณ์ราชนิเวศ และสถานที่สำคัญอื่นๆได้อีกหลายแห่ง  แลวขับรถยนต์ย้อนออกมา ที่วงเวียนพระนารายณ์ เพื่อยึดทางหลวงหมายเลข 1 มุ่งหน้าไป ค่ายทหารปืนใหญ่ อาจจะแวะเขาพระงามก็ ได้

  ขับรถยนต์เลี้ยวขวา เพื่อไปอำเภอโคกสำโรง ระยะทาง 8-9 กม. ท่านจะเห็นป้ายหลัก กม 177 นั้นแหละแสดงว่าใกล้ถึงทางเข้าวัดแล้ว

ตรงนี้แหละครับทางเข้าวัด

เมื่อเข้าถนนสู่วัด จะพบโรงงานทำขนมจีนคุณเปี้ยก คุณแมวตั้งอยู่ซ้ายมือ

ภาพนี้แหละเจ้าของโรงงานทำขนมจีน ผมไปเยียมเยียนทุกครั้ง จะให้ขนมมาจีนทานมากมาย จนเกรงใจไม่อยากไปแล้วละ

ประตูทางเข้าวัด  ข้างด้านซ้ายมือ เห็นศาลาไม้สักทองขนาดใหญ่หลวงพ่อ ฟัก ภัททจารี หรือพระครูสมถวิกรม เจ้าอาวาสวัดเขาวงพระจันทร์ ท่านไปนั่งรอรับ

ญาติโยมที่มากราบไหว้ ที่ศาลานี้แหละครับ

นี้คือป้ายศาลาไม้สักทองหลังใหม่ที่เพิ่งเปิดเมือ ตค 50นี้  ผมทราบจากหัวหน้า

งานที่ก่อสราง ว่าคุณ ป.ปลาไม่ได้อยู่ในน้ำมาสร้างถวายวัดด้วยศรัทธา

คุณป.ปลาเขาว่า แก่ชอบอยู่แค่ประตูน้ำ

สถานที่นี้เป็นแหล่งสะสมวัตถุโบราณ และพระพิมพ์ต่างๆมากมาย เพราะ อจ.ฟัก เจ้าอาวาสท่านเป็นนักส่องพระมาก่อน ที่ท่านจะบวช

พระเครื่องต่างๆมากมายประเมินค่าไม่ได้

โบราณวัตถุ อยู่ในตู้ กล่าวกันว่า กรมศิลปากรมามองๆหลายครั้งแล้ว

พระพุทธรูปบูชามากมายในตู้นักส่องพระคงน้ำลายไหลกันละ

มองเห็นสีน้ำตาลนั้นแหละเขานางจันทร์ หริอเขาวงพระจันทร์ท่าน เจ้าคุณโอภาสี ท่านมาพำนักที่ ช่วงที่ท่านมาเรียนกสิณไฟ กับหลวงพ่อกบ วัดเขาสาริกาบ้านหมี่

ท่านเจ้าคุณ โอภาสี หรือมหาชวน ท่านเป็นพระมาจากลุ่มน้ำปากพนัง ที่มาศึกษาพระปริยตธรรม จนจบ ป.7 แล้วท่านออกธุดงค์ เพราะ ท่าน ชอบนำสิ่งของมีค่ามาเผาไฟ จนพระลูกวัดบวรฯฟ้องเจ้าอาวาส แล้วท่านออกไปปลีกวิเวกที่สวนส้มบางมด

   จะเขียนเล่าเรื่องเขาห้ามขายน้ำส้มสายชูในตลาดลพบุรีมันเป็นนิยายปรัมปราเล่าสืบกันต่อๆกันมา ผมเคยอ่านหนังสือที่คุณ ตรี  อมาตยกุล เป็นนักประวัติศาสตร์ นักโบราณคดี เขียนเล่าไว้ในหนังสือ ประวัติเมืองสำคัญ แพร่พิทยา พิมพ์ เมื่อ สิงหาคม  2513 ราคาเล่มละ  39 บาท(ถูกยิ่งกว่าก๊วยเตี่ยวเดี่ยวนี้เสียอีก)

    บนยอดเขานางจันทร์ ที่นี้มีนิยายปรัมปราเล่าสืบกันมาว่า เมื่อพระรามเสร็จศึกกลับเข้าเมือง  เนื่องด้วยนางสีดาหนีไปพระรามจึงเดินดงออกตามหานางสีดา  ระหว่างทางได้พบยักษ์มาร พรรามปราบปรามพวกยักษ์มารหมด  จนกระทั้งได้ทำสงครามกับท้าวอุณาราช  เจ้าเมืองมหาสิงขร พระรามเอาต้นกก ทำเป็นศรแผลงถูกอกท้าวอุณาราช  ท้าวอุณาราชต้องศรปลิวมาตกที่ภูเขานางจันทร์ หรือเขาวงพระจันทร์แต่ไม่ตาย ถูกตรึงติดไว้ในถ้ำ และถูกพระรามสาปไว้ด้วยว่า เมื่อพระศรีอาริย์ เสด็จมาตรัสด้วยแล้วจึงจะให้ท้าวอุณาราชพ้นทุกข์ทรมานจากต้องศร

  คนทั้งหลายเรียกท้าวอุณาราชว่าท้าวกกขนาก  และพระรามสาปให้มีไก่แก้ว 2 ตัวเฝ้า ท้าวกกขนากไว้  และว่าถ้าลูกศรที่ปักอกท้าวอุณาราชหรือท้าวกกขนาก

เขยื้อนออกมาเมื่อใด ให้ไก่แก้ว  2 ตัวนี้ ขันบอกให้ หนุมานได้ยิน เพื่อจะได้มาเอาค้อนตอกอก ท้าวกกขนากซ่ำ ไม่ให้ศรหลุดออกมาได้ และตอกให้แน่นลงไปอีก

  นางจันทร์ลูกสาวท้าวอุณาราชหรือท้าวกกขนาก สงสารพ่อที่ทุกข์ทรมาน ได้ตามมาดูแลพ่อ ที่ถูกศรพระรามปักอกทนทุกข์ทรมานยู่ในถ้ำ  นางพระจันทร์ได้ทำพิธีทอผ้าใยบัว เพื่อรอถวายทำเป็นผ้าจีวร ถวายพระศรีอาริย์  เล่ากันว่า บัดนี้นางจันทร์ยังคงอยู่ในถ้ำบนเขานางจันทร์ เพราะระศรีอาริย์ยังไม่มาโปรด  เขาเล่ากันว่าถึงวันดีคืนดีนางจันทร์ ออกไปจ่ายตลาดที่ตลาดลพบุรี บ้านหมี่ โคกสำโรง สิ่งที่นางจันทร์ต้องการซื้อมากๆคือน้ำส้มสายชู เพื่อนำไปราดที่อกท้าวกกขนาก เพื่อทำให้ลูกศรเขยื้อนออกมาได้ เป็นที่กล่าวขานกันว่าเขาไม่ให้ขายน้ำส้มสายชู ในตลาดเมืองลพบุรี เพราะกลัวนางจันทร์มาซื้อไปราดอกพ่อ เพื่อให้ศรหลุดออกมา

  แต่ถ้าศเขยื้อนเมื่อไรไก่แก้ว 2 ตัวนั้นมันก็ขัน ขึ้น หนุมานได้ยินจะมาตอกศรซ้ำๆเมื่อหนุมานตอกศรคราวใดมักจะเกิดไฟไหม้ที่เมืองลพบุรี  เมืองลพบุรีมักจะเกิดไฟไหม้ใหญ่แทบทุกปี เขาเล่าเช่นนั้นเท็จจริงอย่างไรไม่ทราบ

 เป็นนิยายเล่าต่อๆกนมา คุณตรี อมาตยกุลเขียนเล่าไว้ ผมนำมาเล่าต่อ เห็นเป้นเรื่องสนุกๆ ของคนรุ่นก่อนๆ ช่างผูกเรื่อง เพื่อเป็นทั้งศาสตร์ และสิลปในการปกครอง  ไม่เหมื่อนปัจจุบันนี้ คนเรามันรู้ทันกันหมด  อะไรๆที่มันวุ่นๆ เพราะผู้ที่จะเป็นผู้ปกครองมันปากพร่อยๆมั่ง