เมืองลพบุรีเป็นเมืองประวัติศาสตร์  นอกจากมีสถานที่ทางประวัติศาสตร์ ที่น่าสนใจซึ่งสามารถนำเสนอ เพื่อการท่องเทียวได้มากมาย แล้ว ภูมิปัญญาชาวบ้าน ปราชญ์ชุมชน มีสิ่งที่ควรอนุรักษ์ ไว้เพื่อให้อนุชนุรุ่นหลังได้เรียนรู้ ได้ศึกษา

สิ่งที่น่าสนใจอีกอย่างหนึ่งที่มีอยู่ในวัดยางณรังษี นอกจากมีต้นยางยักษ์ และเรือ ที่ใช้สัญจรกันไปมาทางแม่น้ำในอดีต ผมขอขอบคุณ ผู้ที่เกี้ยวข้อง เจ้าอาวาสวัด

ไว้ รที่นี้

ครับพิพิทธภัณฑ์ พื้นบ้าน  รวัดยาง ณรังษี (ผมจัดภาพแล้วนะนี้ ไง มาตีลังกาไปได้ละ เอา อย่างนี้แหละ เทห์ไปอีกแบบ)

กุฎีไม้หลังนี้เป็นการก่อสร้างแบบบ้านทรงไทย ฝา แต่ละด้าน การประกอบไม้

อย่างปราณีต เป็นสถาปัตยกรรมอันทรงคุณค่า

กงล้อประวัตศาสตร์หมุนเวียนไปตามกาลเวลา

ถ้วยโถโอชามรามไห เครืองใช้ที่หาดูได้อยากแล้วในปัจจุบันนี้ นักสะสมของเก่า มักนำไปประดับบ้านเรือน

หลวงตามาแอบฟังเราคุ่ยกันเรื่องสิ่งของเครื่องใช้ต่างๆ  มีเพื่อนคนหนึ่งในกลุ่มที่ไปด้วยกัน พูดเปรยขึ้นว่า  เขาน่าจะเขียนอัทธิบายไว้นะ เด็กไม่ต้องสงสัย  หลวงตา พูดเสียงดังฟังชัด ว่า ถ้า ให้อ่านเอาเอง เขาดูผ่านๆไป ไม่สนใจถาม   แล้วจำไม่ได้  ท่านว่า ไม่เขียนนี่แหละดีแล้วใคร่ใฝ่รุ้ถามเอา

นี้แหละคันไถ่ ไถ่นา  ไม่ได้นำไปไถ่อย่างอื่นนะ  ที่เป็นไม้โค้งๆ นั้น ไว้ครอบคอวัว

หรือควาย ให้ลากคันไถ่ไป(ไถ่นา)

ที่ตั้งนอนยาวมีตะกร้าพิงแนบชิดนั้น เป็นอุปกรณ์วิดน้ำเข้านา ในอดีตใช้ไม้ ส่วนล่างจะเป็นรางส่งน้ำ ที่มองเห้นเป็นแผ่นกระดานอยู่ตรงกลางนั้น ใช้สำหรับพัดน้ำครับ

ที่เห็นเป็นถังไม้ นี้เรียกว่าถังตวงข้าวสาร และ อันถัดไป เป็นบุ้งกี้ ใช้สำหรับขน

ข้าวส่วนมากใช้ในอุตสาหกรรมโรงสีข้าว

อันนี้หลวงตาบอกว่าเป้นเครืองนวดข้าวทางภาคกลาง

เลื่อยชักแบบนี้แหละที่สามารถโค่นป่าหมดราบเป้นป่าๆไป

ตบท้ายรายการด้วยการเชิญชวนไปบ้านแม่ของลูกผมอีกรอบ  7-21 กุมภาพันธ์ 2551 เขาวงพระจันทร์จัดงาน ท่านเจ้าอาวาสท่านบอกว่าตรงกับตรุษจีน